Η αντικατοχική εκδήλωση της Κερύνειας και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας

FILE PHOTO. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην αντικατοχική εκδήλωση των Κερυνειωτών/ ΓΤΠ/ Σταύρος Ιωαννίδης.

Του Ανδρέα Σ. Αγγελίδη
Ως πρώην Βουλευτής, Νομικός αλλά και επίτιμος δημότης της Κερύνειας, υποστηρίζω από χρόνια ότι η λύση του Κυπριακού θα είναι δικαία εάν η Κερύνεια δικαιωθεί. Τούτο είναι δυνατό εάν οι ίδιοι οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και νόμιμοι κάτοικοι και ιδιοκτήτες της Επαρχίας Κερύνειας συνεχίσουν να απαιτούν όπως η σχετική ομιλία της Δημάρχου της Κερύνειας και η αποφασιστική τοποθέτηση του προέδρου της Κερυνειώτικης νεολαίας στην προχθεσινή αντικατοχική εκδήλωση, 43 χρόνια μετά την παράνομη κατάληψή της από τον Τουρκικό στρατό.

Η ομιλία του Προέδρου δεν περιείχε την όποια αναφορά ότι, αποτελεί έστω και τώρα πολιτική του Κράτους η διεκδίκηση όλων των δικαιωμάτων των Κερυνειωτών. Με δεδομένες τις υποχωρήσεις μας και μη έχοντας υποσχεθεί οτιδήποτε για το μέλλον της Κερύνειας, ξεσπάθωσε εκτός κειμένου κατά του κου Άιvτε για την όλη στάση του. Προφανώς δίκαια αναφέρθηκε έντονα στο καθήκον που έχουν όργανα ή αντιπρόσωποι των Ηνωμένων Εθνών για ό,τι αφορά την εφαρμογή των Αρχών του Διεθνούς Δικαίου και ορθά υπέδειξε ότι, εάν αυτά τα όργανα παρά τα καθήκοντά τους, δεν τηρούν δίκαιη στάση έναντι στα μέρη μιας διεθνούς διαφοράς, είναι κάτι εξαιρετικά λυπηρό και απογοητευτικό. 

Οι παρευρισκόμενοι ή κάποιοι από αυτούς διερωτήθηκαν, εάν τα όσα αποδόθηκαν στην συμπεριφορά του αξιωματούχου του ΟΗΕ κου Άιvτε ως δράση εκτός των Αρχών της νομιμότητας και του δικαίου, ισχύουν πολύ πιο έντονα και σε σχέση με τα καθήκοντα του Προέδρου της Δημοκρατίας, έναντι του τόπου και του λαού. Ιδιαίτερα αφού αναλαμβάνοντας την Προεδρία, διαβεβαίωσε κατά το Συνταγμα, «πίστη και σεβασμό» στο Σύνταγμα και τους Νόμους. Μάλιστα η διαβεβαίωση αυτή περιέχει συγκεκριμένα τον όρο της «διατήρησης της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας» της Δημοκρατίας.

Έπρεπε λοιπόν κατά τον ορθό συλλογισμό του Προέδρου για τη στάση του κου Άιvτε, να διακηρύξει ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και το αντίστοιχο καθήκον του για τη διαφύλαξη του Κράτους από την επεκτατική βούληση της Τουρκίας που εισέβαλε, παράνομα και παραβιάζει διά της στρατιωτικής κατοχής την ακεραιότητα του Κράτους, το Σύνταγμα, τους Νόμους και το κοινοτικό κεκτημένο. Ήταν καλή ευκαιρία αντί, γενικόλογων αναφορών για λύση που δήθεν θα διασφαλίσει το κοινοτικό κεκτημένο και θα σέβεται δήθεν όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα και των Κερυνειωτών, να συνδυάσει την εντονότατη κριτική προς τις μεθοδεύσεις και τη μη δικαία στάση του κου Άιντε, με παράλληλη εξαγγελία ότι, η αποδεδειγμένη αδιάλλακτη Τουρκία θα έχει πλέον να αντιμετωπίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, Κράτος μέλος του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με βάση το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο.

Είναι η ώρα να διακηρύξει ότι αυτό είναι το πρώτιστο καθήκον του ιδίου, ως Προέδρου Κράτους Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να σταθεί ως η συνθήκη της Λισσαβόνας προβλέπει, αλληλέγγυος προς ότι αντίθετο προς το δίκαιο αντιμετωπίζει μια χώρα μέλος της, όπου μάλιστα έδαφος της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης τελεί υπό κατοχή και στέρηση της εφαρμογής του κεκτημένου. Είναι η ώρα που επιτέλους πρέπει να λεχθεί ότι αποσύρονται όλες οι επικίνδυνες για την επιβίωση του Κράτους μας παραχωρήσεις και υποχωρήσεις και ότι θα αναζητηθεί πλέον λύση κατά το δίκαιο ώστε να επιτευχθεί λύση που θα αφορά ένα «κανονικό» Κράτος, ως υπέδειξε άλλωστε και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ. Η οφειλόμενη άλλωστε αλληλεγγύη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι συνδεδεμένη θεσμικά με ότι η ίδια η Τουρκία αναμένει ως πορεία προς ένταξη και/ή ως νέα τελωνειακή συμφωνία.

Ας μετατρέψουμε την ίδια τη λύση ώστε να είναι σύμφωνη απόλυτα με το κοινοτικό κεκτημένο, για να αποτελεί την ουσία για πραγματική προστασία των συμφερόντων και ασφάλεια τουρκοκυπρίων και ελληνοκυπρίων. Κεκτημένο που έχει αποδείξει ότι δημιουργεί δίκαιο, ειρήνη και ευημερία σε κάθε Κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής οικογένειας, που αποτελείται από πολλούς λαούς, με διαφορετική κουλτούρα, γλώσσα και πολιτισμό, υποκείμενους όμως στο Ευρωπαϊκό δίκαιο. Ας συμφωνήσουμε ότι και η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να είναι όντως ένα «κανονικό» Ευρωπαϊκό Κράτος. Είναι καθήκον συνταγματικό και συνέπεια προς τις Αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

*Δικηγόρος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *