Η απαίσια συμπεριφορά του Ερντογάν έναντι της Ούρσουλας εξέθεσε και τους δικούς μας “ερντογολάγνους”…

Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν υποδέχθηκε στην Κωνσταντινούπολη τον Ουκρανό ομόλογό του, Volodymyr Zelensky. EPA, TURKISH PRESIDENT PRESS OFFICE HANDOUT

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal

Στην Κύπρο, αλλά και στην Ελλάδα, έχουμε, δυστυχώς, αρκετούς «τουρκολάγνους», αλλά διαθέτουμε και την ειδική κατηγορία των «ερντογολάγνων». Παλαιότερα ήταν και πιο εκδηλωτικοί.

Το τελευταίο διάστημα, επειδή η δικτατορική συμπεριφορά του Ταγίπ Ερντογάν τους έχει εκθέσει ανεπανόρθωτα, έχουν αλλάξει τροπάρι, αν και ακόμα δεν έχουν αποδεχθεί ότι την απόλυτη ευθύνη για την αποτυχία λύσης του Κυπριακού την έχει ΜΟΝΟ η κατοχική Τουρκία ή ότι για τις προκλήσεις στο Αιγαίο και τον Έβρο ευθύνεται ο ίδιος ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας.

Το νέο «παραμύθι» είναι ότι ευθύνεται η «ελληνοκυπριακή πλευρά» για τη μη λύση του Κυπριακού. Τη θέση αυτή εκφράζει το ΑΚΕΛ, αλλά περιέργως και ο Δημοκρατικός Συναγερμός (ΔΗΣΥ) του κ. Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος -χωρίς να τολμά να το δηλώσει δημόσια- θεωρεί υπεύθυνο για τη μη λύση τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο κ. Νεοφύτου ασκεί καταστρεπτική πολιτική, χειρότερη και από αυτή των Ακελικών, οι οποίοι δεν κρύβουν την απέχθειά τους προς την Ελλάδα.

  • Ο Νίκος Αναστασιάδης όταν ήταν ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης …έριχνε αστραπές και βροντές για τον εκάστοτε Πρόεδρο, που υποτίθεται δεν επιδίωκε την όποια λύση. Όταν εξελέγη στην Προεδρία είδε κατάματα την πραγματικότητα: ότι η Τουρκία δεν δέχεται καμία λύση, η οποία δεν θα της επιτρέπει να ελέγχει ολόκληρη την Κύπρο.

Τις τελευταίες ημέρες «καίγεται» η Ευρώπη με την απαράδεκτη συμπεριφορά του Ερντογάν έναντι της επικεφαλής της Κομισιόν. Η συμπεριφορά ήταν ΚΤΗΝΩΔΗΣ. Εξέφραζε άκρατο μισογυνισμό αλλά έδειχνε κυρίως πως αντιμετωπίζει την ενωμένη Ευρώπη. Δεν υπολογίζει τίποτα και κανένα, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς ότι η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είναι εικόνα και ομοίωση της φίλης Άγγελας Μέρκελ. Είναι ο άνθρωπος της στις Βρυξέλλες. Μέσω αυτής ασκεί πλήρη έλεγχο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μελέτησα μερικές αναλύσεις από σοβαρούς Ευρωπαίους δημοσιογράφους, που ανακάλυψαν την …πυρίτιδα. Ότι ο Ερντογάν δεν είναι πλέον ένας αυταρχικός ηγέτης. Αλλά ένας στυγνός δικτάτορας. Με την κίνηση να αποκλείσει την επικεφαλής της Κομισιόν από τις «καρέκλες των ανδρών», έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο.

Αλλά, εδώ είμαστε και θα τα ξαναπούμε. Δεν θα συμβεί τίποτα. Η έκρηξη του πρωθυπουργού της Ιταλίας, Μάριο Ντράγκι θα αποδειχθεί…βεγγαλικό. Μακάρι να διαψευστούμε. Εκτός αν αποδειχθεί λαγός για την ηγεσία των Ευρωπαίων και τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών. Πάντως δεν έτυχε ισχυρής υποστήριξης ενώ ο Ερντογάν ήδη πάγωσε την παραγγελία πολεμικού υλικού από την Ιταλία για να εκβιάσει τον πρωθυπουργό της.

Δυστυχώς, φοβάμαι ότι οι Ευρωπαίοι θα συνεχίσουν να αποδέχονται κάθε εκβιασμό του ισλαμιστή προέδρου της Τουρκίας. Είναι κάτι που μας προβληματίζει για την ίδια την Ε.Ε. Ποια είναι η βοήθεια της στην Ελλάδα και στην Κύπρο που απειλούνται καθημερινά από την Τουρκία. Είναι μηδενική.

Γνωρίζω ότι με τις παραπάνω σκέψεις στενοχωρώ τους φίλους και τους αναγνώστες που πιστεύουν την Ε.Ε. ως το καλύτερο πράγμα που προέκυψε για την Κύπρο και την Ελλάδα. Δυστυχώς, οι ρομαντικοί πρέπει να ξυπνήσουν και όσοι «σιτεύονται», νόμιμα εννοώ, από την εν λόγω γραφειοκρατική και νεοφιλελεύθερη ένωση ας το πουν ξεκάθαρα: ότι έχουν προσωπικά οφέλη. Ότι αυτός είναι ο λόγος που πιστεύουν στην Ε.Ε.

Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι αυτός που είναι. Και σίγουρα πρέπει κανείς να προσπαθεί να τον αναλύει ορθά. Για να τον αντιμετωπίζει όπως αρμόζει σε κάθε περίπτωση. Οι Ευρωπαίοι σφάλλουν και το γνωρίζουν. Ο ισλαμιστής πρόεδρος δεν πρόκειται να αλλάξει ότι και να συμβεί. Αν μελετήσετε την ιστορία από το 2002, όταν εξελέγη πρωθυπουργός, μέχρι σήμερα θα καταλάβετε ότι είναι ανοικτό βιβλίο.

Αυτό που κατάλαβαν αργά οι Αμερικανοί, αν και ακόμα ελπίζουν ότι θα τον αλλάξουν, είναι ότι πιστεύει πραγματικά ότι είναι άτρωτος, ότι είναι ένας παγκόσμιος ηγέτης, που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από καμία δύναμη.

  • Δεν έχουν έτσι τα πράγματα και αποδείχθηκε το καλοκαίρι του 2018 όταν με ένα tweet του Ντόναλντ Τραμπ, κατέρρευσε η οικονομία του.

Ο κ Αναστασιάδης, συμπαρασύροντας και την Αθήνα, αποφάσισε να λάβει μέρος στην Πενταμερή Διάσκεψη της Γενεύης. Απέναντι στον Ερντογάν, ο οποίος το φωνάζει πως δεν δέχεται τίποτα, εκτός αν τα πάρει όλα. Αυτή είναι η κατάσταση. Η κ. Ούρσουλα είχε την ατυχία να γνωρίσει τον πραγματικό Ερντογάν. Στην πραγματικότητα, ακόμα δεν είδε τίποτα, εάν η Ευρώπη δεν αποφασίσει να αντιμετωπίσει με την απαιτούμενη τον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *