Η διέξοδος από το προσχεδιασμένο αδιέξοδο: Ο κυπριακός Ελληνισμός βρίσκεται δυστυχώς επί ξυρού ακμής

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης (Α) με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα (Δ), στο Προεδρικό Μέγαρο της Λευκωσίας, την Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2019. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ, Andrea Bonetti

Του Δρα ΧΡΗΣΤΟΥ ΨΙΛΟΓΕΝΗ

Η κρατική μας υπόσταση, το ισχυρότερο αλλά και τελευταίο οχυρό της κολοβωμένης ανεξαρτησίας μας, αποτελεί από καιρό τον κύριο στόχο της τουρκικής πολιτικής. Άλλοτε με τορπιλισμό κάθε βιώσιμης λύσης και άλλοτε με απειλές για μια φιλοτουρκική συμφωνία, που για την πλευρά μας θα αποτελούσε πολιτική αυτοκτονία.

Στρατηγική που δυστυχώς δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί ούτε με αποκέντρωση εξουσιών που εισηγείται ο πρόεδρος Αναστασιάδης, ούτε με συνέχιση της ακολουθούμενης πολιτικής, όπως φορτικά επιμένει ο Γ.Γ του ΑΚΕΛ. Γιατί απλούστατα με αυτή την πολιτική, βάζοντας το αμάξι μπροστά από το άλογο, όχι μόνο μετατρέψαμε ένα πρόβλημα εισβολής-κατοχής σε διακοινοτική διαφορά, αλλά και με συνεχείς υποχωρήσεις, χωρίς κανένα ουσιαστικό αντάλλαγμα, οδηγηθήκαμε στο σχέδιο Ανάν, το χειρότερο από καταβολής Κυπριακού.

Ωστόσο, μετά την απόρριψή του από τον κυπριακό λαό, η αλλαγή διαδικασίας και στρατηγικής ήταν πλέον υποχρέωση όλων των πολιτικών δυνάμεων για να φτάσουμε σε μια υποφερτή λύση. Και όμως, αφού το ΑΚΕΛ απέτρεψε την επανεκλογή του Τ. Παπαδόπουλου, τα δύο μεγάλα κόμματα, παραγνωρίζοντας τη λαϊκή εντολή, ανέλαβαν εργολαβικώς να ολοκληρώσουν την αποδοκιμασθείσα πολιτική Κληρίδη! Και μπορεί μεν η πολιτική αυτή να αυτοδικαίωσε τα δύο κόμματα αλλά πασιφανώς αδίκησε την Κύπρο. Γιατί ύστερα από τόσες οδυνηρές υποχωρήσεις, όχι μόνο δεν εξασφαλίσαμε ούτε τα στοιχειώδη, αλλά με το δίκαιο του κόσμου όλου, βρεθήκαμε και στη γωνία! Από την οποία ούτε η συνταγή Αναστασιάδη προσφέρει διέξοδο, ούτε η συνταγή ΑΚΕΛ. Απλούστατα, γιατί αποτελούν τις δύο όψεις μιας αποτυχημένης πολιτικής.

  • Οπότε, κάθε προβληματιζόμενος πολίτης, διερωτάται: Αν η συνέχιση της μέχρι τώρα πολιτικής μπορούσε να οδηγήσει σε λύση, γιατί επί μια 25ετία δεν το πέτυχε με πρωταγωνιστές τους κατ’ εξοχήν εκπροσώπους της, Κληρίδη, Βασιλείου, Χριστόφια και Αναστασιάδη; Και το σπουδαιότερο, θα είναι βιώσιμη η λύση, μόνο με την αποκέντρωση εξουσιών, όταν ομοσπονδία για την οποία για δεκαετίες συζητάμε, σημαίνει από μόνη της σύστημα διακυβέρνησης που βασίζεται στην αποκέντρωση;

Κοντολογίς, η περαιτέρω αποκέντρωση θα αποτελέσει πανάκεια όταν έχουμε ήδη δεχθεί τη διζωνικότητα που παραβιάζει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα των Ε/κ προσφύγων, τη νομιμοποίηση των εποίκων, την εξίσωση της πλειοψηφίας με τη μειοψηφία και την αποδοχή πολλαπλών βέτο υπέρ των Τ/κ, χωρίς η Άγκυρα να ικανοποιηθεί; Συνειδητοποιούμε ότι μετά τις ανωτέρω υποχωρήσεις, η περαιτέρω αποκέντρωση οδηγεί σε συνομοσπονδία, με προοπτική απώλειας ολόκληρης της Κύπρου λόγω του συνεχιζόμενου μαζικού εποικισμού και της πολλαπλάσιας γεννητικότητας των εποίκων;

  • Μπορούμε να οδηγηθούμε σε βιώσιμη λύση όταν η Άγκυρα προβάλλει διαρκώς και νέες αξιώσεις; Που στο σύνολό τους συνιστούν όρους παράδοσης και αν τις αποδεχθούμε οδηγούμαστε σε νέα τουρκοκρατία; Αν λοιπόν ο κατακτητής θεμελίωσε τις επιτυχίες του πάνω στη συνθήκη εγγύησης, που κατάφωρα παραβίασε, το ισχυρότερο αντίδοτο είναι η συμβουλευτική προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο, για την αυθεντική ερμηνεία της.

Γιατί μια συνθήκη που υποτίθεται ότι υπογράφτηκε για την προστασία της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται, από την Τουρκία, για την κατάργησή της. Ούτε βεβαίως νομιμοποιεί την εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή που παραβιάζουν κατάφωρα τόσο την ανωτέρω συνθήκη αυτή καθεαυτή, όσο και τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ. Την προσφυγή, μπορούμε να την προωθήσουμε σε μια διεθνή διάσκεψη, με τη συμμετοχή όλων των μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας. Αδρανούντες, ή συνεχίζοντας τη μέχρι τώρα πολιτική, θα μείνουμε στο απόλυτο έλεος της Τουρκίας, μόλις οι Αγγλοαμερικανοί ανακαλέσουν και την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, όπως μας απειλούν.

Ήδη όχι μόνο αγνόησαν τη νέα προέλαση των Τούρκων στα Στροβίλια, αλλά υποστηρίζουν και την παραχώρηση κυπριακής υπηκοότητας στα παιδιά των Τ/κ με έποικους! Επιπλέον, ουδέποτε καταδίκασαν την πειρατική πολιτική της Άγκυρας επί της κυπριακής ΑΟΖ.

Ο κυπριακός Ελληνισμός, βρίσκεται δυστυχώς επί ξυρού ακμής. Και τα μόνα σωσίβια που του προσφέρονται είναι η αντιμετώπιση της τουρκικής πολιτικής με νομικά μέσα και παράλληλη ενίσχυση της αμυντικής μας ικανότητας. Με συμμαχίες αλλά και μέτρα που έπρεπε από καιρό να πάρουμε για την αμυντική μας θωράκιση.

  • Πρέσβη επί τιμή

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *