Η δική μας Βαρβάρα: Ήρθε το 1956, μας έβαλε στην καρδιά της από την πρώτη στιγμή

Η Βαρβάρα Λυσσαρίδη σε νεαρή ηλικία σε φωτογραφία που δημοσιοποίησε η ΕΔΕΚ.

Toυ ΑΝΤΩΝΗ ΜΑΚΡΙΔΗ*

Η Βαρβάρα Λυσσαρίδη συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων των ανθρώπων που δύσκολα ξεχνιούνται. Ιδιαίτερα εκείνοι που την γνώρισαν από κοντά θα την θυμούνται για πάντα και θα την μνημονεύουν. Ήμουν και εγώ μεταξύ των τυχερών που την γνώρισαν.

  • Ως έναν άνθρωπο ξεχωριστό, αλλά και ως προικισμένη δημοσιογράφο.

Ήταν, θυμούμαι, το 1984 όταν μου είπε την ιδέα της για μια εφημερίδα που θα ασχολείτο αποκλειστικά με τον απλό άνθρωπο, τις έγνοιες του, τα προβλήματά του.

Και η ιδέα, σε δύο-τρεις μήνες πήρε σάρκα και οστά. Ήταν μια εφημερίδα «τάμπλοϊντ», 16 σελίδων που έμπαινε ως ένθετο στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» κάθε 15 ημέρες. Αν δεν κάνω λάθος, ήταν το πρώτο ένθετο του κυπριακού Τύπου. 16 σελίδες γεμάτες με πρωτότυπα ρεπορτάζ που αφορούσαν όλα τον άνθρωπο. Άλλωστε, η Βαρβάρα ήταν σοσιαλίστρια στην πράξη και έλεγε συχνά ότι ο πραγματικός σοσιαλισμός βάζει στο επίκεντρό του τον άνθρωπο. Μισά ρεπορτάζ η Βαρβάρα και τα υπόλοιπα εγώ. Ξέχασα να αναφέρω ότι ο τίτλος του ενθέτου ήταν «Τα ανθρώπινα». Τα ρεπορτάζ της αλησμόνητης Βαρβάρας ξεχείλιζαν από ευαισθησία, δυναμισμό και σχεδόν πάντα ήταν καταγγελτικά.

Θυμούμαι ότι ένα από τα πρώτα της αφορούσε τους ηλικιωμένους, τους συνταξιούχους που η ισχνή τους σύνταξη τούς επέτρεπε «να τρώνε μόνο ψωμί, ελιές και πόλιπιφ». Ρεπορτάζ με στατιστικά στοιχεία και συνεντεύξεις με συνταξιούχους.

Η Βαρβάρα μιλούσε τα Ελληνικά, αλλά τα ρεπορτάζ τα έγραφε στην αγγλική γλώσσα για να εκφράζεται πιο εύστοχα. Ήταν, άλλωστε, η μητρική της γλώσσα. Γι’ αυτό και την ευθύνη της μετάφρασης την επωμιζόταν ο Βάσος Λυσσαρίδης. Είναι πάρα πολλά αυτά που θα μπορούσα να αναφέρω για τον δυναμισμό και τη μαχητικότητά της υπέρ των αδυνάτων, κυρίως εκείνων της υπαίθρου. Επιφυλάττομαι.

Θα σταθώ, όμως, στην προσπάθειά της, με συνεχόμενα ρεπορτάζ, να επαναφέρει στο προσκήνιο το φλέγον ζήτημα των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών της Κύπρου. Και ειδικότερα των θησαυρών που κλάπηκαν από τον λήσταρχο Λουίτζι Πάλμα ντι Τσεσνόλα. Ο περιβόητος αυτός Ιταλοαμερικανός αρχαιοκάπηλος κατέσκαψε την κυπριακή γη, εντόπισε ανεκτίμητης αξίας αρχαιολογικούς θησαυρούς και τους μετέφερε στην Αμερική, πουλώντας τους τελικά στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης. Εκεί στεγάζονται σήμερα.

Με πύρινο λόγο, η Βαρβάρα καλούσε Κυβέρνηση και Βουλή να δράσουν με αποφασιστικότητα προκειμένου οι εν λόγω θησαυροί να επαναπατριστούν. Και το έγραφε: Αν αγωνιστούμε όπως πρέπει θα το πετύχουμε. Δυστυχώς, το «αγωνίζομαι» στην Κύπρο κατάντησε ρήμα… παρεξηγημένο.

«Τα ανθρώπινα», με έμπνευση της Βαρβάρας, κατέστη το πρώτο κυπριακό έντυπο με μόνιμη σελίδα για ιατρικά θέματα. Η Βαρβάρα επιστράτευσε σειρά γνωστών γιατρών που έγραφαν και δημοσίευαν κάθε 15 μέρες θέματα για αρρώστιες, παθήσεις και γενικά για όσα αφορούν στην υγεία.

Αυτά τα λίγα για τη Βαρβάρα Λυσσαρίδη, την Αμερικανίδα που νεαρούλα ήρθε στην Κύπρο ως δημοσιογράφος για να γράψει και να πει στους συμπατριώτες της για τον αγώνα ελευθερίας αυτού του λαού.

  • Ήρθε το 1956, μας έβαλε στην καρδιά της από την πρώτη στιγμή, παντρεύτηκε εδώ και λάτρεψε τούτο τον τόπο όσο λίγοι σ’ αυτό το νησί.

Λατρευτή μας Βαρβάρα, θα σε θυμούμαστε για πάντα και θα σε μνημονεύουμε.

*Δημοσιογράφος

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *