Η ενότητα στην πράξη

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΡΥΔΗ

Αν είναι κάτι που μας διδάσκει το έπος του 1821, τα 200χρονα του οποίου γιορτάζουμε φέτος, είναι πως οι Έλληνες, όταν τολμούν, ενωμένοι μεγαλουργούν.

Αυτή την αξία, αυτή την αλήθεια πρέπει να την κάνουμε τρόπο ζωής και να την υπηρετούμε κάθε μέρα. Η ενότητα όλων των πολιτικών και παραγωγικών δυνάμεων πρέπει να χαρακτηρίζει και τα λόγια και τις πράξεις όλων μας.

Είναι μέσα από την ενότητα των δυνάμεων του Ελληνισμού που θα αντιμετωπίσουμε τις απειλές, τις δυσκολίες και τις προκλήσεις της εποχής. Μιας εποχής που είναι ύποπτη, πονηρή και επικίνδυνη.  Και υγειονομικά αναστατωμένη. Και πολλαπλά συγχυσμένη.

Είναι μέσα από την ενότητα που θα δούμε καλύτερες και πιο φωτεινές μέρες σε όλα τα επίπεδα και για όλα τα ζητήματα. Είναι μέσα από την ενότητα και τη δημιουργία δυνατού εσωτερικού μετώπου, που θα μνημονεύσουμε και θα τιμήσουμε τους νεκρούς του 1974, τους ήρωες του 1955 και όλους εκείνους που πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της κυπριακής λευτεριάς.

Τα λέμε αυτά, γιατί καθημερινά εντοπίζουμε αδυναμίες και ελλείμματα στο θέμα της ενότητας. Μεγάλα ελλείμματα που δημιουργούν τεράστιο κόστος.

Βιώσαμε μια προεκλογική περίοδο στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές που ήταν γεμάτη τοξικότητα. Χαμηλού ποιοτικού επιπέδου λόγος, ατεκμηρίωτες κουβέντες και ανούσιες ατάκες.  Φλυαρία και ακατάσχετη πολυλογία. Αυτά τα φαινόμενα, όπως και εκείνα της διαφθοράς οδηγούν σε ελλείμματα ενότητας.

Η πολιτική ζωή χρήζει αναθεώρησης. Χρειαζόμαστε ποιοτικό και τεκμηριωμένο πολιτικό λόγο.  Χρειαζόμαστε διάλογο με επιχειρήματα. Χρειαζόμαστε απόψεις με βαρύτητα. Απόψεις με ήθος και προοπτική. Οι ακραίες κομματικές αντιπαραθέσεις δεν βοηθούν σε τίποτα και κανένα.

Ήδη ως τώρα η τοξικότητα του πολιτικού λόγου, δημιούργησε τεράστια ζημιά. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως, οι πολίτες γυρίζουν την πλάτη στην πολιτική και απομακρύνονται από τις κάλπες.  Είναι γιατί έχουν κουραστεί. Και με αυτά που βλέπουν και με αυτά που ακούν.

Τα πολιτικά κόμματα και το πολιτικό προσωπικό της χώρας, καλούνται σε αυτοκριτική και λήψη διορθωτικών αποφάσεων που θα πείθουν τους πολίτες και για τις προθέσεις και για τις πράξεις τους.

Και κάτι τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό:

Κάποτε ως κοινωνία βιώσαμε τις αντιπαραθέσεις του ΝΑΙ και του ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν.  Τώρα βιώνουμε τις αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους και δεν ξέρουμε τι άλλο θα μας προκύψει.

Αυτές οι συμπεριφορές που μπορεί να προκαλούνται και από λανθασμένες πολιτικές ή διοικητικές αποφάσεις, δεν βοηθούν στη δημιουργία εκείνης της ενότητας που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στους πολίτες μιας ημικατεχόμενης πατρίδας.

Ή μήπως ξεχάσαμε την κατοχή που είναι μόνιμα χειρότερη από τους κορωνοϊούς…

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *