Η επιθετικότητα της OCCRP και το timing: Τη «δουλειά» του Αναστασιάδη την έκαναν δικοί του άνθρωποι οι οποίοι φέρονται να έκλεψαν τα έγγραφα από το Προεδρικό Μέγαρο

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης στο Συνέδριο του The Economist με τίτλο’14th Cyprus Summit’, Λευκωσία 2 Νοεμβρίου 2018. ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Η επιθετικότητα που επιδεικνύει η Οργάνωση OCCRP (Organized Crime and Corruption Reporting Project) εναντίον του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας για τη σχέση του δικηγορικού του γραφείου με Ρώσους ολιγάρχες, πρέπει να προβληματίσει για πολλούς λόγους:

  • Ο πρώτος λόγος είναι ο χρόνος (το timing) που επιλέχθηκε γι’ αυτή την επίθεση.
  • Ο δεύτερος είναι γιατί η οργάνωση, που ενισχύεται από τον Τζορτζ Σόρος και το Φόρειν Όφις, δεν ασχολήθηκε και με το σύνολο των δικηγορικών γραφείων, που έχουν την ίδια δραστηριότητα με το γραφείο του κ. Αναστασιάδη. Δεν υπάρχουν δικηγόροι, ας πούμε, που πρόσκεινται στο ΑΚΕΛ; Ή σε κάποιο άλλο κόμμα; Ακατάγνωτα, που λέμε και στην Κύπρο. Πώς δεν υπάρχουν… Και χρησιμοποιούν τη δύναμη των κομμάτων τους, βεβαίως…

Με ένα πέρασμα από την Κύπρο μπορείς να μάθεις τα πιο απίθανα πράγματα, αλλά το πρόβλημα είναι ότι πρόκειται για αλήθειες. Και αναχωρείς απογοητευμένος, διότι πάνω απ’ όλα και απ’ όλους είναι το χρήμα και τα συμφέροντα. Η Κύπρος και το εθνικό της πρόβλημα ας …περιμένουν. Για το Κυπριακό συνεχίζουν να παλεύουν οι ρομαντικοί ομογενείς, οι οποίοι -για την ελίτ της Λευκωσίας και της Λεμεσού- είναι γραφικοί. Και ομιλούμε για νέους τρίτης και τέταρτης γενιάς, οι οποίοι γεννήθηκαν στο εξωτερικό και τρέφουν μεγάλη αγάπη για την Πατρίδα.

  • Στο νησί δρα μία «μαφία», με πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Και είναι ακραία επικίνδυνη, όταν θίγονται αυτά τα συμφέροντά της.

Το βασικό συμπέρασμα για την ιστορία με τους ολιγάρχες, μετά από συζητήσεις με φίλους και αντιπάλους του κ. Αναστασιάδη, είναι ότι τη «δουλειά» του την έκαναν δικοί του άνθρωποι, οι οποίοι μάλιστα φέρονται να έκλεψαν τα έγγραφα από το Προεδρικό Μέγαρο. Πρόκειται για φοβερή καταγγελία και αντιλαμβάνομαι ότι και ο ίδιος ο κ. Αναστασιάδης εκφράζει αυτό τον φόβο σε σημερινούς συνεργάτες του. Αν όντως πρόκειται για κλοπή προσωπικών εγγράφων του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, τότε το ερώτημα που τίθεται είναι αυτό:

  • Έκλεψαν και άλλα έγγραφα; Και τι αφορούν αυτά τα έγγραφα; Το Κυπριακό; Και ποια η σχέση της ΚΥΠ με τούτη την ιστορία; Και μήπως τα έγγραφα αφορούν την εθνική ασφάλεια της Κύπρου; Και πού τα έδωσαν; Βασανιστικά ερωτήματα…

Είναι ερωτήματα που απαιτούν άμεσα απάντηση και ο κ. Αναστασιάδης πρέπει να ενημερώσει τον λαό. Διότι αν βρίσκεται υπό εκβιασμό από πρώην φίλους του μάλιστα, το πρόβλημα είναι τεράστιο και αφορά το μέλλον του Κυπριακού Ελληνισμού. Δεν γίνεται να συνομιλεί υπό εκβιασμό διότι θα πάρει αποφάσεις που ούτε ο ίδιος επιθυμεί και πολύ περισσότερο απορρίπτει η πλειοψηφία του λαού. Πριν προχωρήσει σε οτιδήποτε πρέπει να βγει «καθαρός» από αυτή την ιστορία: Ποιοι νομίζει ότι τον εκβιάζουν με τους ολιγάρχες; Και δεν πρέπει να αποκαλύψει αν τα έγγραφα κλάπηκαν από το Προεδρικό Μέγαρο; Διότι, όπως προαναφέραμε, πρόκειται για τεράστιο σκάνδαλο, αλλά και πρόβλημα για την εθνική ασφάλεια της Κύπρου.

Όσον αφορά το δεύτερο θέμα: Γιατί η οργάνωση ασχολήθηκε με τον κ. Αναστασιάδη (και λίγο με τον Κύπρο Χρυσοστομίδη) και όχι τους υπόλοιπους δικηγόρους που έχουν κάνει περισσότερα και χειρότερα; Θα ήταν καλό να απαντήσουν τα «παιδιά» της OCCRP. Γνωρίζουμε ότι έχουν ελληνόφωνους συνεργάτες και τους ενημερώνουν για τα πάντα. Γιατί δεν ασχολούνται με αυτούς. Ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα το κάνουν, διαφορετικά θα χάσουν την όποια αξιοπιστία τους.

Λέγεται ότι το τελευταίο διάστημα αγοράζονται μετοχές μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ακούγονται «τρελά» πράγματα, αλλά είναι δύσκολο να επιβεβαιωθούν: ότι, δηλαδή, όλες οι αγορές γίνονται από επιχειρηματίες που έχουν σχέση με τις πρώην Σοβιετικές «Δημοκρατίες». Ότι όλες οι συμφωνίες γίνονται κάτω από το τραπέζι και όχι στο φως του ήλιου. Κυκλοφορούν ένα σωρό φήμες.

  • Όταν τα μέσα ενημέρωσης φιμώνονται το πλήγμα για τη Δημοκρατία και την Ελευθερία του Λόγου είναι τεράστιο. Και ο έλεγχος των μέσων δεν γίνεται για …εθνικούς λόγους. Αλλά για να μην πληροφορούνται οι πολίτες την αλήθεια.

Αυτό που πρέπει να μας ανησυχεί, όμως, είναι ότι συγκεκριμένοι δεξιοί επιχειρηματίες που έχουν και σήμερα σχέση με την πρώην «κομμουνιστική» Μόσχα και το κρατικό της σύστημα εισέρχονται στα ΜΜΕ της Κύπρου. Πιστέψτε με. Πρόκειται για μία πολύ επικίνδυνη κατάσταση. Διότι γίνεται όλη αυτή η «δουλειά» με αδιαφανή τρόπο.

Σίγουρα, δεν πρέπει να τους παίρνει όλους η μπάλα, βέβαια. Διότι υπάρχουν ολιγάρχες που χρησιμοποίησαν και τους νόμιμους τρόπους αγοράς επιχειρήσεων στο εξωτερικό και οι οποίοι πέρασαν και όλα τα τεστ διαφάνειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά, ένα κράτος -όποιο και αν είναι αυτό- δεν πρέπει, επειδή δήθεν, έχουν ψηφιστεί κακοί, κάκιστοι, νόμοι να επιτρέπει την παρανομία. ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ. Και στην Κύπρο, δυστυχώς, η παρανομία πάει σύννεφο, αλλά καλύπτεται από τη νομοθεσία. Πρόκειται για παγκόσμια πρωτοτυπία. Και μη νομίζετε ότι μόνο οι δικηγόροι και οι λογιστές εκμεταλλεύονται αυτή την διά νόμου παρανομία. Όλο το σύστημα ανέβηκε στο …τρένο. Πολιτικοί, οικονομικοί παράγοντες, ελίτ και μερικά μέσα ενημέρωσης. Η δημοσιογραφία χρησιμοποιείται για «μπούλινγκ» και θα παρακαλούσα όσους το αντιμετωπίζουν να μην φοβούνται να το καταγγείλουν. Εδώ είμαστε…

Δεν έχω καμία, μα καμία ελπίδα, ότι η πολιτική και η οικονομική ελίτ θα βγουν καθαρές από αυτή την ιστορία. Διότι παρατηρείται και μία άνευ προηγουμένου λαιμαργία για το χρήμα όλων αυτών των παραγόντων. Αλλά σίγουρα κάτι πρέπει να γίνει. Και είναι εδώ που η Δικαιοσύνη πρέπει να δράσει, για να μην απωλέσει και αυτή την αξιοπιστία της…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Ο Λουκάς Φουρλάς είναι ένας εκ των πλέον αγαπητών και πολύ καλών συναδέλφων. Επέλεξε να εισέλθει στην πολιτική και αυτό είναι ένα εξαιρετικό νέο. Διότι έχουμε μία ελπίδα ότι θα επιστρέψει η ηθική στην πολιτική. Ήδη ακούω καλά νέα για τον Λουκά από τις Βρυξέλλες και αυτό ικανοποιεί όλους τους φίλους του. Ο αγαπητός συνάδελφος κατέβηκε στον πολιτικό στίβο με τον Δημοκρατικό Συναγερμό, ο οποίος χωρίς το Λουκά, που έφερε στο κόμμα χιλιάδες ψήφους, θα υποχωρούσε δραματικά, με αποτέλεσμα δυσάρεστες εξελίξεις και για τον πρόεδρο του, Αβέρωφ Νεοφύτου. Αυτό που πραγματικά συνέβη είναι το εξής: Αποκαλύφθηκε και δημόσια η τραγωδία του ΔΗΣΥ. Η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του -που σιγά σιγά τον εγκαταλείπουν- σκέφτονται εθνικά, όχι εθνικιστικά. Και δεν συμφωνούν με τη γραμμή της ηγεσίας. Σχεδόν όλοι όσοι βρίσκονται γύρω από τον κ. Νεοφύτου, πολιτεύονται στο Κυπριακό όπως το ΑΚΕΛ και έχουν παραμείνει στην εποχή του φιλοτουρκικού σχεδίου Ανάν. Η υπερψήφιση του Λουκά Φουρλά έστειλε πολλαπλά μηνύματα. Άνθρωποι από άλλους χώρους τον ψήφισαν για την εντιμότητά του και επειδή έχει καθαρή θέση στο εθνικό θέμα. Ο συνάδελφος πολεμήθηκε από το σύστημα του ΔΗΣΥ. Η ομάδα των «εθνομηδενιστών» έδειξε αλήτικη συμπεριφορά. Δεν τιμά τον κ. Νεοφύτου να τους έχει στον κύκλο των φίλων του…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Αποφεύγω πάντα να ασχολούμαι με τα «γυναικόπαιδα» των δημοσίων προσώπων. Ακόμα και αν παρατηρείται «κατάχρηση εξουσίας». Όμως, μερικοί πολιτικοί, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου της Δημοκρατίας, πρέπει να τα μαζέψουν τα «γυναικόπαιδά» τους διότι προκαλούν ασύστολα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *