Οι ερωτευμένοι με τα δύο κράτη: δεν σκέφτονται τι θα αντιμετωπίσουν εκείνοι στον νότο υιοθετούν αυτό το ενδεχόμενο

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Σενέρ Λεβέντ

Να μοιραστώ και μαζί σας αυτά που μου διηγήθηκε ένας φίλος μου Ελληνοκύπριος δημοσιογράφος κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μας στις Βρυξέλλες. Ο αγαπητός μου φίλος παρακολούθησε τις διαπραγματεύσεις στο Κραν Μοντανά. Και δεν του διέφυγε μια σημαντική λεπτομέρεια. Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου και ο Αναστασιάδης κλείστηκαν μόνοι τους σε ένα δωμάτιο. Συζητούσαν επί δύο ώρες. Όταν βγήκαν έξω, ο δημοσιογράφος φίλος μου θέλησε να ενημερωθεί από τον Αναστασιάδη και τον ρώτησε: «Τι συζητήσατε;». «Κάπνιζα», του είπε ο Αναστασιάδης. Τον ρώτησα: «Μόνο αυτό; Δεν σου είπε τίποτε άλλο;». «Δεν μου είπε», μου απάντησε. 

Όταν έμαθα για το γεγονός αυτό, θυμήθηκα τη συνάντηση που είχε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου στο προεδρικό μας μέγαρο με τον Μουσταφά Ακινζί και τους ηγέτες των πολιτικών κομμάτων. Ξέρετε. Κανείς δεν προέβη σε επίσημη δήλωση γι’ αυτή τη συνάντηση. Αλλά, διέρρευσαν κάποιες συζητήσεις που έγιναν. Και κανείς δεν τις διέψευσε όταν δημοσιεύθηκαν στον Τύπο. Ο Τσαβούσογλου έθεσε στο τραπέζι δύο επιλογές. Συνομοσπονδία και χωριστό κράτος.

Ο Ακιντζί και το πρώην κόμμα του, το Κόμμα Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, αντιτάχθηκαν σε αυτές. Ακριβώς σε αυτό το σημείο, ο Τσαβούσογλου υπέβαλε μια πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση στον ηγέτη του ΚΣΔ Τζεμάλ Οζγιγίτ. Του είπε το εξής: «Αν η ελληνοκυπριακή πλευρά αποδεχτεί το χωριστό κράτος, πάλι δεν θα το αποδεχθείτε;». Αυτήν ακριβώς την πρόταση μου θύμισαν τα όσα μου διηγήθηκε ο αγαπητός φίλος Ελληνοκύπριος δημοσιογράφος στις Βρυξέλλες. Αυτή την ερώτηση του Τσαβούσογλου.

Το μυαλό μου άρχισε να συγχύζεται για τα καλά όταν σε αυτό προστέθηκε και ο ισχυρισμός ενός άλλου φίλου μου ότι «η ελληνοκυπριακή πλευρά διεξάγει μυστικές επαφές με την Τουρκία». Μήπως πράγματι η ελληνοκυπριακή πλευρά διεξήγαγε παζάρεμα για ένα χωριστό κράτος, δηλαδή για δύο κράτη στο νησί; Θυμήθηκα και το παζάρεμα που έκανε ο Αναστασιάδης με την ελληνοκυπριακή Εκκλησία κατά τις πρόσφατες προεδρικές εκλογές στον νότο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διέρρευσαν από αυτό το παζάρεμα, υποστηρίζει και η Εκκλησία τα δύο χωριστά κράτη και αποφάσισε να στηρίξει τον Αναστασιάδη όταν έλαβε υποσχέσεις απ’ αυτόν πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.

Φαίνεται ότι το ζήτημα προχώρησε ακόμα πιο πολύ. Τις προάλλες, ο έμπειρος δημοσιογράφος Μετίν Μουνίρ έγραψε ότι τα χωριστά κράτη είναι η πιο κατάλληλη λύση. Διαχώρισε τη διχοτόμηση από τα δύο ανεξάρτητα κράτη. Άλλο η διχοτόμηση και άλλο τα δύο κράτη, λέει. Η διχοτόμηση, λέει, σημαίνει διαμοιρασμό του νησιού ανάμεσα στην Τουρκία και την Ελλάδα. Ενώ τα δύο χωριστά κράτη θα είναι κράτη τα οποία θα κατέχουν οι Τουρκοκύπριοι και οι Ελληνοκύπριοι, λέει.

Φυσικά, εγώ δεν συμφωνώ με αυτή την άποψη. Οι Ελληνοκύπριοι μπορεί να κατέχουν το χωριστό κράτος που τους ανήκει, αλλά οι Τουρκοκύπριοι δεν θα μπορούν. Χωριστό κράτος στον βορρά σημαίνει ότι θα στερείται πολιτικής βούλησης ευρισκόμενο στα χέρια της Τουρκίας. Μάλιστα, σημαίνει περισσότερη εξάρτηση από την Τουρκία από την παρούσα. Δηλαδή, οι Ελληνοκύπριοι θα γίνουν γείτονες μόνο με την Τουρκία και όχι με τους Τουρκοκύπριους σε μια τέτοια περίπτωση. Επιπλέον, η ύπαρξη δύο κρατών που θα χωρίζονται μεταξύ τους με σύνορα εγκυμονεί πάντοτε τον κίνδυνο μιας σύγκρουσης.

Φαίνεται ότι δεν σκέφτονται καθόλου τι θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν εκείνοι στον νότο που είναι ερωτευμένοι με αυτό το ενδεχόμενο. Και αυτό δεν μου προκαλεί έκπληξη. Το πόσο κοντόφθαλμοι είναι οι Κύπριοι πολιτικοί και πόσο δεν μπορούν να δουν μπροστά αποδείχτηκε με τα γεγονότα που ζήσαμε μέχρι σήμερα. Δεν μπόρεσαν να προβλέψουν κανέναν απολύτως κίνδυνο. Ούτε το 1963 είδαν ούτε το 1974. Τώρα είμαστε στο 2018 και ακόμα τρέχουμε ξωπίσω από σχέδια λύσεων που δεν είναι ριζικές.Με εξέπληξε και η πρόσφατη ανακοίνωση του Κόμματος Ενωμένη Κύπρος, που έχει στενές επαφές με την ελληνοκυπριακή πλευρά και ειδικά με το ΑΚΕΛ. Αξιολογώντας τα πρόσφατα γεγονότα στο Βαρώσι, δεν έμεινε μόνο στην υποστήριξη της επιστροφής του Βαρωσιού στους νόμιμους κατοίκους του, απαίτησε και το άνοιγμα του λιμανιού της Αμμοχώστου για κοινή χρήση. Και το σημαντικότερο, και το άνοιγμα του αεροδρομίου στην Τύμπου για απευθείας πτήσεις. Δεν θυμάμαι να έχει απαιτήσει κάτι τέτοιο στο παρελθόν για το αεροδρόμιο στην Τύμπου το εν λόγω κόμμα. Μήπως δεν είναι το σημαντικότερο βήμα που θα μπορούσε να γίνει για τα δύο χωριστά κράτη το άνοιγμα του αεροδρομίου στην Τύμπου χωρίς την επίτευξη συνολικής λύσης; Μήπως υπάρχει κανείς που θα πει «ναι» σε αυτό ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους εκτός από εκείνους που είναι ερωτευμένοι με τα δύο κράτη; Δεν το νομίζω. Να μην σας στενοχωρεί που παρατείνεται η μη λύση στο νησί. Απαλλαχτείτε από την έγνοια ότι «εγώ δεν θα μπορέσω να δω τη λύση».

Παρά να υπογράψετε μια λύση που θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μεγαλύτερες συμφορές από τις παρούσες, καλύτερα καθίστε εκεί που κάθεστε. Ποτέ μην σταματήσετε να υποστηρίζετε το να καταστεί μία και ενιαία η Κύπρος. Δεν είναι ουτοπία αυτό. Είναι τόσο αληθινό ώστε να μπορούμε να το αγγίξουμε. Αρκεί να γίνουμε σωστοί άνθρωποι. Να γίνουμε Κύπριοι!

Πηγή: ΑΠΟ ΑΦΡΙΚΑ, ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΠΟΛΙΤΗΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *