Οι καλομαθημένοι Ευρωπαίοι, η αλαζονεία του Ερντογάν και το φιάσκο της Βάρνας

European Commission President Jean Claude Juncker (R) speaks to the media as he welcomes Turkish President Recep Tayyip Erdogan at the EU Commission in Brussels, Belgium, 05 October 2015. The European Union is expected to ask Turkey for help in stemming the flow of refugees reaching the bloc, during a visit to Brussels by President Recep Tayyip Erdogan at which issues such as Ankara's record on human rights are also expected to surface. EPA/OLIVIER HOSLET

Του Κώστα Βενιζέλου

Η Ελλάδα και η Κύπρος αναλώνουν δυνάμεις για να εξασφαλίσουν τα αυτονόητα: Την καταδίκη της τουρκικής προκλητικότητας σε βάρος δυο κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κι αυτό ακόμη το αυτονόητο δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί καθώς τα πολλά και διαφορετικά συμφέροντα εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης λειτουργούν αποτρεπτικά.  Δεν είναι, όμως, αρκετό να εξασφαλισθεί μια καταδικαστική αναφορά, ένα ψήφισμα, μια διακήρυξη. 

Δεν ιδρώνει το αυτί του ισλαμοφασίστα Ερντογάν εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση ή τα Ηνωμένα Έθνη καταδικάσουν τις προκλήσεις του. Δεν τον εμποδίζουν οι καταδίκες και οι ρητορικού χαρακτήρα υποδείξεις και προειδοποιήσεις. Αυτό θα το βιώσουν οι Ευρωπαίοι κατά τη διάρκεια της επικείμενης διάσκεψης Ε.Ε.- Τουρκίας στη Βάρνα της Βουλγαρίας. Θα βιώσουν διά ζώσης τη συμπεριφορά του Ερντογάν, ο οποίος είναι προβλέψιμος και θα λειτουργήσει ως σουλτάνος που θα αντιμετωπίσει με αλαζονεία τους Ευρωπαίους. Η Βάρνα θα είναι ένα φιάσκο και αυτό θα επιβεβαιώσει ότι οι διευκολύνσεις προς τον Ερντογάν λειτουργούν, στο τέλος, μπούμεραγκ για την Ε.Ε. Αυτό αποδείχθηκε πολλές φορές στο παρελθόν, γι αυτό και η Τουρκία αποθρασύνεται.

Η Τουρκία πρέπει να έχει κόστος για να συζητήσει σοβαρά. Η πολιτική της  εξημέρωσης του θηρίου έχει δοκιμαστεί, απέτυχε και είναι σήμερα ξεπερασμένη. Η πολιτική των δώρων προς την Τουρκία επίσης δεν απέδωσε. Συνεπώς, για να αντιμετωπιστεί η τουρκική επεκτατική πολιτική θα πρέπει να έχει κόστος. Για παράδειγμα, ως πρώτο μέτρο το πάγωμα των προενταξιακών κονδυλίων προς την Τουρκία. Επίσης, να μην υπάρχουν διευκολύνσεις στη διακίνηση προσώπων και αγαθών.

Ωστόσο, για να εξεταστούν αυτά τα μέτρα και μια σειρά από άλλα, θα πρέπει την πρωτοβουλία να την έχει αυτός που επηρεάζεται περισσότερο. Στην προκειμένη περίπτωση η Κυπριακή Δημοκρατία, που δέχεται την τουρκική επιθετικότητα.

Η Τουρκία κινδυνεύει να χάσει το τρένο της ενέργειας και του γεωστρατηγικού ρόλου στην περιοχή γι΄ αυτό και βρίσκεται σε επιθετική διάταξη. Η λύση δεν είναι να τη διευκολύνουμε και στο τέλος  να εξαφανίσει την Κυπριακή Δημοκρατία και τα ζωτικά μας συμφέροντα. Ο δρόμος της προσαρμογής στις τουρκικές αξιώσεις είναι η σύντομη πορεία προς την υποταγή και συνιστά αυτοχειρία. Ούτε η παθητικότητα είναι λύση. Ούτε να περιμένουμε τρίτους να πολεμήσουν εκ μέρους μας. Μπορούμε, όμως, να αξιοποιήσουμε διαφορετικά συμφέροντα, τα οποία συγκλίνουν, έστω και συγκυριακά, για να αντιμετωπίσουμε την τουρκική επιθετικότητα και να εκπληρώσουμε τους σχεδιασμούς μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *