Η  κλωνοποίηση του πολιτικού αμοραλισμού, σε βάρος ενός ανυποψίαστου λαού

ΣΚΙΤΣΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΝΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του  ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΕΡΤΗ

ΙΔΟΥ που, από τη Δευτέρα, ύστερα από τη συνεδρία -αλήθεια, πόσος χρόνος αναλογούσε στον κάθε παριστάμενο;- στο Τρόοδος, επανήλθε το εξυπνοβλακίστικο δίλημμα της μονοδρομικής απάντησης, ωσάν τους… διαλόγους των θλιβερών σίριαλ:

– Συνομιλίες ή πόλεμος;

(Με τη χοντρή προσθήκη:- Μπορούμε να διεξαγάγουμε επιθετικό πόλεμο κατά της Τουρκίας; -πρώτη και ακατανόητη προβοκάτσια Ελληνοφώνων υπέρ των τουρκικών συμφερόντων).

Κι επειδή κανένας λογικός δεν μπορεί να υποστηρίξει επιλογή πολέμου, όταν έχει τη δυνατότητα επιλογής ειρηνικής διευθέτησης, γι’ αυτό και το δήθεν δίλημμα είναι ψευδές και κάλπικο.

Κύλησαν -έκτοτε- δεκαετίες ολόκληρες…

Οι… εμπνευστές του προβοκατόρικου… διλήμματος απήλθαν, αλλά πείσμονες αποδείχτηκαν οι παραλήπτες της σκυτάλης τους, συνεχώς αποθρασυνόμενοι, ως εκείνος ο Υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας που τη χρονιά που ο Ντενκτάς ονόμασε τα κατεχόμενα σπίτια και τις περιουσίες μας «κράτος» του και η Κύπρος είχε εξασφαλισμένη την πλειοψηφία της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, εξέμεσε το αηδές:

– Δεν μπορεί από τη μια να συνομιλούμε με τον Ντενκτάς και από την άλλη να τον γρονθοκοπούμε!

Είμαστε στην εποχή των πολλών… ιστορικών διατριβών.

Μια διατριβή καταγραφής πόσων παρόμοιων αβαριών για την εύνοια του Κόμματος -ένα είναι το Κόμμα που πετυχαίνει να ρυμουλκεί άλλα και άλλα- θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.

Επειδή:

Δεν μπορεί να είναι τυχαία αυτή η κλωνοποίηση του πολιτικού αμοραλισμού, σε βάρος ενός ανυποψίαστου λαού.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *