Η Μαριούπολη, η Οδησσός, ο Ελληνισμός, η ρωσική εισβολή και το έγκλημα κατά της ανθρωπότητας

A view of the Saints Peter and Paul Garrison Church in Lviv, western Ukraine, 19 March 2022, amid Russia’s military invasion of Ukraine. The church was built by the Society of Jesus in the baroque style at the beginning of the 17th century. It was closed by the Soviet Government in 1946 and used as a warehouse and book depository for several decades. On 24 February Russian troops had entered Ukrainian territory in what the Russian president declared a ‘special military operation’, resulting in fighting and destruction in the country, a huge flow of refugees, and multiple sanctions against Russia. EPA, Wojtek Jargilo POLAND OUT

Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Ο άμαχος πληθυσμός πληρώνει πάντα το βαρύτερο τίμημα των πολέμων. Οι τωρινοί εισβολείς και κατακτητές, όπως και οι χθεσινοί άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, με τη βία και την αγριότητά τους καταντούν τον άνθρωπο το «χείριστον πάντων» των ζώων.

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Πρόκειται για ένα ακόμη έγκλημα κατά της ειρήνης και της ανθρωπότητας.

Όταν βομβαρδίζονται νοσοκομεία, σχολεία, θέατρα, πολυκατοικίες, οικιστικές ζώνες δεν είναι «ειρηνική επιχείρηση». Είναι μια βάρβαρη, απάνθρωπη δολοφονική επίθεση κατά ενός ολόκληρου λαού και μάλιστα στη συγκεκριμένη περίπτωση κατά ενός αδελφικού λαού.

  • Η μοίρα των ανυπεράσπιστων και αθώων πολιτών, ανεξάρτητα από τις εθνοτικές και θρησκευτικές καταβολές τους, τις πολιτικές και ιδεολογικές πεποιθήσεις τους, είναι η κοινή μοίρα όλων των ανθρώπων που γίνονται τα μεγάλα θύματα αδίστακτων ηγετών, αυταρχικών καθεστώτων και ηγεμονικών σχεδιασμών.

Μπροστά στα συμφέροντα και τις επεκτατικές βλέψεις τους δεν λογαριάζουν τίποτα. Ρίχνουν πυραύλους χωρίς κανένα όριο στους στόχους. Σκοτώνουν παιδιά, γυναίκες, ηλικιωμένους, ζωές και όνειρα. Ισοπεδώνουν πόλεις, γκρεμίζουν μνημεία και σύμβολα του πολιτισμού.

Η Μαριούπολη, που με την ομορφιά του ονόματός της και την αρχέγονη ιστορία της, αποτελούσε ανυπότακτη δύναμη του παρευξείνιου Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, έχει καταστραφεί σχεδόν ολοσχερώς από τους ρωσικούς βομβαρδισμούς.

Ο εισβολέας δείχνει ότι δεν έχει καμία αναστολή στην επιθετικότητά του. Μετά τη Μαριούπολη φαίνεται ότι θα ακολουθήσει η Οδησσός, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Ελληνισμό και τον ξεσηκωμό του Έθνους για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού.

Ανάμεσα λοιπόν στις τραγικές συνέπειες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία συμπεριλαμβάνεται η εξόντωση και η δυστυχία του τοπικού ελληνικού στοιχείου. Πρόκειται για ένα ζήτημα τεράστιας εθνικής σημασίας.

Σε πολλές χώρες, όπως στην Ελλάδα και την Κύπρο, είναι κατανοητό και αποδεκτό να υπάρχει «ισχυρή άποψη» για πραγματικότητες, αιτίες και αφορμές που μπορεί να συνέτειναν ή να καθόρισαν την απόφαση της Μόσχας για να πραγματοποιήσει την εισβολή στην Ουκρανία.

Σίγουρα, τίποτα δεν πρέπει να μένει στο σκοτάδι, ούτε για το τι προηγήθηκε και τι σχεδιάστηκε με την επέκταση του ΝΑΤΟ ούτε και για το τι επιδίωξε μεθοδικά το καθεστώς του Πούτιν, με σκοπό να ελέγχει τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Επίσης, ούτε μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι η διαφθορά σε Ρωσία και Ουκρανία συνέβαλε καταλυτικά στην εξυπηρέτηση ολιγαρχών, πολιτικών και ξένων συμφερόντων και όχι στην εξυπηρέτηση του γενικότερου, δημοσίου συμφέροντος στις δυο χώρες.

Πέρα απ’ όλα αυτά όμως, τίποτα, μα τίποτα, δεν μπορεί να αιτιολογήσει και να δικαιολογήσει την εγκληματική επίθεση, που σκορπάει αδιακρίτως τον θάνατο. Δεν είναι η ώρα για διχασμό, αλλά για κοινή δράση με σκοπό να σταματήσει ο πόλεμος.

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αποτελεί μείζον έγκλημα, όπως ήταν η εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, η εισβολή των ΗΠΑ και της Βρετανίας στο Ιράκ και πιο πριν οι εισβολές των ναζιστικών, φασιστικών και αποικιοκρατικών δυνάμεων.

  • Η τραγωδία του Ουκρανικού λαού θα μπορούσε να αποφευχθεί αν γινόταν αποδεκτό το αναφαίρετο δικαίωμα στην ασφάλεια και την κυριαρχία του κάθε κράτους, μικρού και μεγάλου. Επιπλέον, αν η κάθε πλευρά πάσκιζε να διασφαλίσει όχι μόνο τα δικά της όρια, αλλά συνάμα και τα όρια της άλλης πλευράς.

Τώρα, η διεθνής κοινότητα έχει ηθική υποχρέωση όχι μόνο να κατανοήσει γιατί συνέβη αυτό το κακό και τι χειρότερο ενδέχεται να συμβεί στην Ουκρανία και σε όλη την ανθρωπότητα, αλλά πολύ περισσότερο θα πρέπει να επιδιώξει, εν μέσω της παγκόσμιας κατακραυγής, τον άμεσο τερματισμό του πολέμου για να αποτρέψει τα χειρότερα στην Ευρώπη και σε όλο τον πλανήτη, για να μη χαθούν κι άλλες χιλιάδες και ίσως δεκάδες, εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές.

Η προπαγάνδα απ’ όπου και αν προέρχεται μπορεί να συντείνει στη διαμόρφωση προσωρινών συνθηκών παραπληροφόρησης και απόκρυψης πραγματικών γεγονότων. Αργά γρήγορα όμως, η αλήθεια μαθαίνεται, ακόμα και εκεί που επιβάλλεται πλήρης συσκότιση στην ενημέρωση.

Άλλωστε, στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της άμεσης επικοινωνίας, η τραγωδία του Ουκρανικού λαού, η καταστροφή της χώρας και οι στρατιές των ξεριζωμένων είναι οι ολοζώντανες μαρτυρίες του φρικτού εγκλήματος.

Η αντίσταση της Μαριούπολης και της Οδησσού είναι υπόθεση όλων των Ελλήνων.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.