Η μοναξιά του ΑΚΕΛ και το εφιαλτικό σενάριο: Η στρατηγική ψήφος , η  χαλαρή σχέση των πολιτών  με τις κομματικές ελίτ και το «αλάθητο»

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η αλλαγή είναι ένα σύνθημα, στο οποίο έδωσε περιεχόμενο ο Ανδρέας Παπανδρέου στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως που κατέληξε αυτή η πορεία. Κυρίως από τους επίγονους του. Είχε δώσει περιεχόμενο στο σύνθημα επειδή διά των εκλογών «ανέτρεπε» την κυριαρχία της δεξιάς. Έδωσε περιεχόμενο επειδή επιχείρησε να διαμορφώσει και να εφαρμόσει ένα νέο παράδειγμα για την Ελλάδα. Στην Κύπρο το θέμα της αλλαγής δεν συνδυάζεται με ανατροπές σε πολιτικές και προσεγγίσεις. Υπάρχει μια γενική αντίληψη των πραγμάτων και οι πολιτικές διαμορφώνονται στη βάση μιας πεπατημένης, μιας μόλας. Γι αυτό και εκείνο που πρωτίστως αναζητείται είναι το πρόσωπο, που θα διαχειριστεί καλύτερα πολιτικές.

Όταν για παράδειγμα, ο Δημήτρης Χριστόφιας κέρδιζε τις εκλογές το 2008,  το ΑΚΕΛ ήταν συγκυβέρνηση για τεσσερσήμισι χρόνια με τον Τάσσο Παπαδόπουλο. Και η διακυβέρνηση του δεν είχε άλλα χαρακτηριστικά από τις προηγούμενες. Έκλεισε,  ωστόσο,  την πενταετία με αρνητικό πρόσημο, το οποίο πληρώνει μέχρι σήμερα. Τα αποτελέσματα εκείνης της διακυβέρνησης τα…  κουβαλά ακόμη το ΑΚΕΛ. Πλήρωσε το γεγονός ότι δεν κατάφερε  να κάνει καλή διαχείριση, κυρίως στην οικονομία,  ενώ σημειώνεται ότι εξαρχής είχε δώσει διαπιστευτήρια στο μεγάλο κεφάλαιο .

Για τις εκλογές του 2023 το ΑΚΕΛ κατάφερε να μείνει μόνο του. Δεν τα βρήκε με το ΔΗΚΟ και κατά πάσα πιθανότητα ούτε και  με τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης.  Θέλει, όμως, αλλαγή! Θέλει να φύγει η κυβέρνηση Αναστασιάδη- ΔΗΣΥ, αν και στις δυο προηγούμενες εκλογές διευκόλυνε την εκλογή της δεξιάς. Το ΑΚΕΛ θα μπορούσε να στηρίξει Νικόλα Παπαδόπουλο προτάσσοντας την ανάγκη να φύγει ο ΔΗΣΥ από την κυβέρνηση. Δεν το έκανε καθώς, όπως εξηγούν στελέχη του κόμματος, δεν θα συσπείρωνε τους ψηφοφόρους του.  Θα ήταν, ωστόσο, μια στρατηγική επιλογή για να επιτευχθεί ο στόχος, όπως τον περιγράφουν.  Όπως έγινε προφανώς το 2003. Το κεφάλαιο αυτό έκλεισε και μπορεί προφανώς η  ηγεσία του ΑΚΕΛ να επιχειρηματολογήσει. Αλλά όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος.

Την  ίδια ώρα, είναι σαφές πως σήμερα  η  ιστορία με τη συσπείρωση των ψηφοφόρων είναι ένας μύθος από τα παλιά. Θα μπορούσε αυτό να ειπωθεί για τις προηγούμενες δεκαετίες όταν το εκλογικό σώμα συμπεριφερόταν διαφορετικά και με διαφορετικά κριτήρια. Σήμερα οι ψηφοφόροι έχουν άλλες προτεραιότητες, θέτουν διαφορετικά κριτήρια και είναι πρόδηλο ότι η σχέση τους με κομματικούς χώρους είναι χαλαρή μέχρι και ανύπαρκτη. Ζούμε στην εποχή  των μέσω κοινωνικής δικτύωσης( ΜΚΔ)  κι αυτό είναι το νέο κοινωνικό γίγνεσθαι και όχι τα ακτίβ. Το «αλάθητο»  βρίσκεται στο… πληκτρολόγιο που οδηγεί στον κόσμο των μέσω ΜΚΔ και όχι στις κομματικές ντιρεκτίβες. Η επιλογή του υποψήφιου πρέπει να εμπνέει τους ψηφοφόρους και μην είναι μόνο αποτέλεσμα κομματικών συμβιβασμών.

Το ΑΚΕΛ προβάλλει την ανάγκη της αλλαγής. Τη βαπτίζει και προοδευτική.  Αποκλείει τον ΔΗΣΥ και τον Νίκο Χριστοδουλίδη, επειδή ήταν υπουργός του Αναστασιάδη ενώ συζητούσε το ενδεχόμενο να στηρίξει τον Γιώργο Παμπορίδη, που επίσης διετέλεσε μέλος της κυβέρνησης. Και μπορούσε να τον στήριζε εάν κατάφερνε να χαλιναγωγήσει εσωτερικά κάποιες συζητήσεις.  Τώρα, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, αναζητεί υποψήφιο από μια  μικρή λίστα, που έχει η ηγεσία ενώπιον της. Αναζητεί υποψήφιο ικανό- και δεξιό βεβαίως-  για να περάσει στο δεύτερο γύρο.  Οι χειρισμοί που οδήγησαν το κόμμα στην μοναξιά, ενδέχεται να το αφήσει εκτός δεύτερου γύρου των εκλογών.  Αυτό θα γίνει- εάν γίνει-  για πρώτη φορά.  Και είναι σοβαρό το ενδεχόμενο επειδή τα δυο μεγάλα κόμματα, πέραν του γεγονότος ότι έχουν μειωμένα ποσοστά, αντιμετωπίζουν προφανώς ένα διαφορετικό εκλογικό σώμα, με διαφορετικές συμπεριφορές. Αυτό εάν δεν το αντιλαμβάνονται θα τοβιώσουν.

Την ίδια ώρα, άρχισε να συζητείται, σε επίπεδο στελεχών, το ενδεχόμενο να κατέλθει με τον Γενικό Γραμματέα του κόμματος, Στέφανο Στεφάνου. Αυτή η επιλογή θα μπει, εκ των πραγμάτων, στην εξίσωση και κατά πάσα πιθανότητα, εάν υιοθετηθεί  θα εξασφαλίσει μεγαλύτερο ποσοστό από αυτούς που έχουν περιληφθεί στη λίστα.  Αλλά προφανώς ούτε αυτή η λύση  αρκεί. Γιατί δεν κερδίζει.

Το εφιαλτικό σενάριο  για την ηγεσία του κόμματος είναι να βρεθεί στο δεύτερο γύρο προ του διλήμματος Αβέρωφ ή Χριστοδουλίδη. Και τους δυο τους έχει αποκλείσει εκ προοιμίου, χωρίς προφανώς να εξετάσει όλα τα σενάρια. Είναι προφανές πως εάν το ΑΚΕΛ  βρεθεί ενώπιον αυτού του ενδεχόμενου, τότε θα αντιληφθεί πως ήδη θα το έχει προσπεράσει η κοινωνία.  Και η επόμενη ημέρα θα είναι πολύ δύσκολη.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *