Η νέα Τουρκία του Ερντογάν και η Κυπριακή Δημοκρατία: Σημασία έχει η δική μας στάση

Supporters of Turkish President Recep Tayyip Erdogan celebrate after the close of voting for the Turkish presidential and parliamentary elections in Istanbul, Turkey, 24 June 2018. EPA, SEDAT SUNA

Toυ Ανδρέα Σ. Αγγελίδη* Να το πούμε απλά, ο κ. Ερντογάν εκπροσωπεί και συνεχίζει παράνομα τη στρατιωτική εισβολή, τη διαίρεση, την κατοχή και τον εποικισμό σε βάρος μιας χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς δεν υπάρχει επιλογή. Πρέπει να να διακηρύξουμε ότι παραμένουμε σταθερά προσηλωμένοι στο διεθνές δίκαιο και στην ανάγκη εξεύρεσης λύσης που να εδράζεται και να διέπεται από τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης γιατί μόνο έτσι μπορεί να είναι βιώσιμη, λειτουργική, διαρκής και δικαία η όποια λύση.

Ο κ. Ερντογάν πέτυχε, στη χώρα του, έναν ακόμη από τους πολιτικούς του στόχους και έχει καταστεί ο, κατά το Σύνταγμα, ηγεμόνας παλαιάς κοπής. Η διεθνής κοινότητα γνωρίζει βέβαια ότι για δύο χρόνια έκλεισε στις φυλακές αδίκαστους δεκάδες χιλιάδες πολίτες και απέλυσε από δημόσιες θέσεις ή αξιώματα άλλες πολλές χιλιάδες Τούρκων γιατί τους θεωρεί αντιπάλους του. Κατάσταση τυραννική μεν, η οποία όμως του δίνει τη δυνατότητα να προωθήσει, κατά τρόπο που δεν είναι πάντα προβλεπτός, την όποια πολιτική σκέψη και επεκτατική πολιτική αποφασίσει και την οποία διαβεβαίωσε μετεκλογικά ότι θα υλοποιήσει. Αυτός είναι ο εχθρός και αυτές είναι, εκ της συμπεριφοράς του, οι παρεπόμενες δυσχέρειες. Εμείς ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλουμε να διεκδικήσουμε τα δίκαια και τα δικαιώματά μας ως καθήκον λαού και ηγεσίας. Μια τέτοια συνεπής στάση θα γίνει σεβαστή από τη Διεθνή Κοινωνία παρά τις πολιτικές των συμφερόντων. Αντίθετα μια Κυβέρνηση υποχωρήσεων σε καίρια ζητήματα περί τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατική διακυβέρνηση θα υποστεί νέες πιέσεις για πρόσθετες υποχωρήσεις. Πρέπει να σταθούμε σε θέσεις αρχών χωρίς εκπτώσεις.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η διακυβέρνηση της Τουρκίας για τόσα χρόνια από τον κ. Ερντογάν  έφερε αλλαγές. Ο Κεμαλισμός που δημιούργησε τη σύγχρονη Τουρκία και οι όσες αλλαγές έφερε ξεπεράστηκαν. Τώρα υπάρχουν τα μεγαλοπρεπή ανάκτορα που φιλοξενούν έναν «δημοκρατικά» εκλελεγμένο, απόλυτο όμως και ανεξέλεγκτο άρχοντα, που φιλοδοξεί να καταστήσει την Τουρκία υπερδύναμη.

Ο λεγόμενος ως απρόβλεπτος στην πολιτική σκέψη και δράση κ. Ερντογάν όταν για πρώτη φορά αναφέρθηκε στη συνθήκη της Λωζάνης, έδειξε να πιστεύει ότι η συνθήκη ήταν άδικη για την Τουρκία και άρα έθεσε έμμεσα ζήτημα γιατί να μη γίνει προσπάθεια διαφοροποίησής της. Τονίζοντας ειρωνικά, μεταξύ άλλων, ποια σχέση έχει η Ιαπωνία ώστε να είναι συμβαλλόμενο μέρος. Τότε μάλιστα δεν είχε υπόψη του  τη μονομερή απόφαση του Προέδρου Τραμπ ο οποίος έκρινε μονομερώς ως εσφαλμένη τη διεθνή σύμβαση για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και αποσύρθηκε από αυτήν, όπως και στη συνέχεια η μονομερής απόφασή του να μην είναι πλέον οι ΗΠΑ μια εκ των χωρών που συμμετέχουν στον Οργανισμό Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ. Βέβαια ο ίδιος ο Ερντογάν δεν χρειάζεται παραδείγματα άλλων αφού απέδειξε ότι πιστεύει στην απαράδεκτη αρχή ότι το δίκαιο διαμορφώνεται ως επιθυμεί ο ισχυρός. Γι’ αυτό και ως «προεόρτια» της επιδίωξής του αυτής, καθιέρωσε ως μόνιμη τακτική τα καθημερινά πολεμικά μηνύματα με τα αεροπλάνα και τα πλοία στο Αιγαίο, όπως και τις διαδοχικές, άκρως επιθετικές και αντίθετες στο διεθνές δίκαιο δηλώσεις για τις βραχονησίδες του Αιγαίου, μαζί με τον ισχυρισμό ότι το Καστελόριζο δεν έχει σχέση, δήθεν, με την ΑΟΖ της Ελλάδας. Έτσι τα πολεμικά του πλοία δεν επέτρεψαν στην ιταλική ΕΝΙ να προχωρήσει τις έρευνές της στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας με την οποία και είχε νόμιμα συμβληθεί και είχε άδεια για να διενεργήσει υποθαλάσσιες έρευνες. Γι’ αυτό η Τουρκία ως κράτος-ταραξίας απειλεί ότι θα αξιοποιήσει το δικό της τρυπάνι ως έμμεση πίεση στη δική μας πλευρά για νέες υποχωρήσεις σε συνδυασμό ή ως προϋπόθεση για να αποδεχτεί να επαναληφθούν οι διαδικασίες για εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό, στα μέτρα βέβαια των επιδιώξεών του.

Πολλά μπορεί να έχει κατά νουν σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ο κ. Ερντογάν, σημασία όμως έχει η δική μας στάση, για τη δική μας υπόθεση και το δικό μας μέλλον. Οφείλουμε ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχουμε και να προωθούμε πειστικά νόμιμες δημοκρατικές διεκδικήσεις περί τη λύση που θα πρέπει να εξευρεθεί και την οποία δικαιούται να αναζητά και να επιτύχει μια χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει διαρκώς με συνέπεια και αποφασιστικότητα να αντιμετωπιστεί η Τουρκία ως μια χώρα που δεν πρέπει μόνο να ζητά ανταλλάγματα και ειδική μεταχείριση λόγω της θέσης και των άλλων συμφερόντων που έχουν οι μεγάλοι της Γης μαζί της. Ο κ. Ερντογάν τότε μόνο θα λάβει υπόψη την Κυπριακή Δημοκρατία εάν σταθούμε αμετακίνητοι σε κάθε δίκαιη διεκδίκηση περί τις όσες ελευθερίες και δικαιώματα διασφαλίζει το κοινοτικό κεκτημένο. Αν όμως, ως κράτος, ηγεσία και λαός εγκαταλείψουμε το δίκαιο και τα δικαιώματά μας, θα θεωρηθούμε και πάλι ως έτοιμοι για νέες υποχωρήσεις πέραν των όσων καταστρεπτικών έχουν ήδη γίνει αποδεκτά!

 

*Δικηγόρος

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *