Η νεο-οθωμανική Τουρκία και οι προστάτες της

Της ΛΟΡΙΑΣ ΜΑΡΚΙΔΗ

Φαίνεται ότι οι τακτικισμοί του Τούρκου δικτάτορα Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος αφού ανέβαλε προσωρινά τις παράνομες ενέργειες της χώρας του κατά των γειτονικών της χωρών, με εξαίρεση αυτών εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενεδύθη το προσωπείον του ειρηνιστή που επιδιώκει τον διάλογο για επίλυση των μεταξύ τους διαφορών, χωρίς βεβαίως να διαφοροποιεί τα επεκτατικά του σχέδια, απέφεραν κάποιους καρπούς κατά τις συναντήσεις που πραγματοποίησε με ηγέτες χωρών-μελών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, στο περιθώριο της πρόσφατης συνόδου της Βορειο-Ατλαντικής Συμμαχίας.

Σχολιάζοντας τη συνάντηση του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, κ. Τζο Μπάιντεν, με τον Ρ. Ταγίπ Ερντογάν ο πρώην πρέσβης της Αμερικής στην Άγκυρα, James Jeffrey, δήλωσε στο “Ahval” ότι ο Τζο Μπάιντεν και ο Ρ. Ταγίπ Ερντογάν έχουν κοινά συμφέροντα σε θέματα αποτροπής και περιορισμού της απειλής που προέρχεται από το Ιράν, τη Ρωσία και την τρομοκρατία στην περιοχή μας. Είναι γι’ αυτούς τους λόγους που, ενώ κανένα από τα προβλήματα που δηλητηριάζουν τις μεταξύ των δύο χωρών τους σχέσεις, ιδιαίτερα το θέμα της αγοράς των S-400, δεν επιλύθηκε, θεωρείται πολύ πιθανόν να παραμεριστούν προσωρινά ώστε να εξυπηρετηθούν τα εκατέρωθεν συμφέροντα. Σημειωτέον ότι μετά τη συνάντηση ο Πρόεδρος Μπάιντεν εξέφρασε αισιοδοξία για το μέλλον των αμερικανο-τουρκικών σχέσεων.

Είναι γεγονός ότι οι Νατοϊκοί σύμμαχοι του Τούρκου προέδρου παρουσιάζονται επιφυλακτικοί έναντι του ίδιου του Ταγίπ Ερντογάν ενώ δεν παύουν να υπογραμμίζουν με κάθε ευκαιρία ότι η Τουρκία αποτελεί σημαντικό στρατηγικό εταίρο της Δύσης. Με εξαίρεση τους Βρετανούς οι οποίοι όχι μόνο αποτελούν τον πλέον πιστό σύμμαχο της Τουρκίας και διαχρονικό υποστηρικτή των επεκτατικών της βλέψεων αλλά προσβλέπουν και στη συνεργασία της προς προώθηση και των δικών τους νεο-αποικιακών σχεδιασμών στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή.

Η αποκλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο που σκόπιμα μεθόδευσε η Τουρκία ενόψει της συνόδου του ΝΑΤΟ και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ιουνίου, παρείχε το  πρόσχημα το οποίο διακαώς επιζητούσαν χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η Γερμανία, η Ισπανία και η Ιταλία, για παραμερισμό του θέματος των κυρώσεων και προώθηση της θετικής ατζέντας προς το σκοπό ικανοποίησης των απαιτήσεων της Άγκυρας επί σειράς θεμάτων τα οποία επιτακτικά θέτουν οι Τούρκοι επίσημοι. Τώρα δηλώνουν έτοιμοι και για πλήρη ένταξη στην Ε.Ε. Για τις χώρες αυτές αρκεί τα νερά του Αιγαίου να παραμένουν ήρεμα και ας αντιμετωπίζει η Κυπριακή Δημοκρατία ένα ακόμα καυτό καλοκαίρι από την έξαρση της τουρκικής επιθετικότητας με την στρατιωτικοποίση του κατεχόμενου εδάφους, την παράνομη μετάβαση του Τούρκου προέδρου στην περίκλειστη περιοχή των Βαρωσίων, την προώθηση του εποικισμού της Αμμοχώστου και το ξεπούλημα των περιουσιών των νομίμων κατοίκων. Είναι ευτύχημα που ο Γάλλος πρόεδρος, Εμμανουέλ Μακρόν, επεσήμανε ενώπιον και της Γερμανίδας Καγκελαρίου, κ. Άνγκελα Μέρκελ τα συμφέροντα κρατών-μελών της Ε.Ε. όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.

Για τις χώρες αυτές η τουρκική οικονομία με τα σοβαρά προβλήματα που από καιρό την κλυδωνίζουν δεν θα πρέπει με κανένα τρόπο να αφεθεί να καταρρεύσει γιατί συνακόλουθα καταρρέουν και οι δικές τους οικονομίες λόγω των επενδύσεων τους δισεκατομμυρίων δολαρίων στην τουρκική οικονομία. Είναι γι’ αυτό το λόγο που το προσχέδιο των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ουδόλως αντικατοπτρίζει τις τουρκικές παρανομίες κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους-μέλους της Ε.Ε. Είναι γι’ αυτό το λόγο που καταπάτηση των πολιτικών και ατομικών δικαιωμάτων των Τούρκων πολιτών περιλαμβανομένων και των Κούρδων αφήνουν αδιάφορες τις ηγεσίες των χωρών αυτών.

Ο μόνος κερδισμένος θα είναι ο Τούρκος δικτάτορας ο οποίος θα εισπράξει πακτωλό χρημάτων ώστε να δυνηθεί να υλοποιήσει τους παράνομους σχεδιασμούς του και να επιτύχει επανεκλογή του το 2023.

Υ. Γ. Πολύς λόγος έγινε για τη σημασία του χειροφιλήματος που δέχθηκε ο Αμερικανός πρόεδρος από τον Τούρκο πρόεδρο. Η πράξη αυτή ουδόλως αποτελεί ένδειξη σεβασμού προς το πρόσωπο του κ Μπάιντεν αλλά πράξη οθωμανικής δουλοπρέπειας προς εξευμενισμό του ηγέτη της υπερδύναμης.

*Πρέσβης ε.τ. 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *