Η νίκη του Γιάννη Αντετοκούνμπο δεν μας ανήκει

Μπασκέτα στον Όλυμπο προς τιμήν του Giannis. Photo via Twitter, @bucks

Της ΤΩΝΙΑΣ ΣΤΑΥΡΙΝΟΥ

Η εθνική υπερηφάνεια του Γιάννη Αντετοκούνμπο έκανε τη δική μας, την κάλπικη, την υστερόβουλη, την ενοχική, να κοκκινίσει. Kαι έτσι αυθαίρετα αποφασίσαμε ότι μας αναλογεί ένα κομμάτι της. Βουτήξαμε να του την πάρουμε για να την κάνουμε συλλογική, ρουφώντας λίγο από το μέλι της, μπας και μας φύγει η τόση πίκρα.

  • Έτσι θέλουμε τους μετανάστες μας να πληρούν κριτήρια σούπερ ήρωα. Να πηδάνε ψηλά, να τρέχουν γρήγορα, να γίνονται αόρατοι, να πετάνε… Λατρεύουμε να καταναλώνουμε ιστορίες για το πώς βρέθηκαν από τα λασπόνερα της προσφυγιάς στις κορυφαίες ομάδες του κόσμου και πώς ξετρύπωσαν από τα χαμόσπιτα των γκέτο για να γίνουν σούπερ σταρ της επιστήμης, της μουσικής βιομηχανίας και του αθλητισμού.

Οι χιλιάδες άνθρωποι που περνούν από δίπλα μας, ανώνυμοι, διανύοντας μόνοι έναν δρόμο καθημερινής επιβίωσης –χωρίς πολλά τρίποντα–, δεν ανταποκρίνονται στα στάνταρ της ευαισθησίας μας. Οι δικές τους χαρές και επιτυχίες είναι πολύ συνηθισμένες για να ασχοληθούμε. Που έχουν τη μυρωδιά από τα χιλιοτηγανισμένα λάδια στα ρουθούνια τους, ακόμη και όταν κοιμούνται. Που τα παιδιά τους αποφοιτούν από ένα σχολείο παλεύοντας με χίλιες δυο αντιξοότητες.

Ο τρόπος που βλέπουμε τους μετανάστες κυμαίνεται σε δύο άκρα. Της αγιοποίησης του πόνου τους, ο οποίος φιλτράρεται μέσα από τις δικές μας αναφορές πριν εγκριθεί για να αξίζει τη συμπόνια μας και της ταύτισής τους με μια σκοτεινή απειλητική δύναμη που πλανάται σαν πανούκλα στην Ευρώπη. Είτε θα νικήσουν όλες τις δυσκολίες (από μόνοι τους χωρίς στήριξη) και θα δοξαστούν, είτε θα κουβαλήσουν όλους τους δαίμονες που τους έχουμε ράψει.

Αυτές τις μέρες βρέθηκε στην επικαιρότητα η ιστορία πέντε ανδρών που ήταν γνωστοί ως «αγέλη των λύκων» και βίασαν πριν από δυο χρόνια ένα 18χρονο κορίτσι στην Ισπανία. Ήταν όλοι τους συνηθισμένα, καλοαναθρεμμένα αγόρια, καθαρόαιμοι Ισπανοί, Ευρωπαίοι πολίτες, ευπαρουσίαστοι και επώδυνα συνηθισμένοι. Στη Γερμανία μια αντίστοιχη αγέλη μεταναστών, κυρίως Σύρων και Αφγανών, βίασε ένα άλλο κορίτσι, Γερμανίδα. Η υπόθεση μετατράπηκε αυτόματα σε εργαλείο αντιμεταναστευτικής προπαγάνδας.

Ο άγιος μετανάστης, ο εγκληματίας μετανάστης. Ανάλογα από τον τρόπο που θα τον φωτογραφήσεις, θα τον μετατρέψεις σε τίτλο, θα τον καταναλώσεις το βράδυ στο δελτίο με τη σαλάτα σου. Ένας σχηματικός διάλογος που είναι αδύνατο να μπει στην ουσία γιατί (σκοπίμως) συντηρείται σε επίπεδο συνθημάτων και δογμάτων. Σε μια ρητορική που εξυπηρετεί και τρέφει από τη μια την ακροδεξιά κι από την άλλη τις μικροπολιτικές της Αριστεράς.

  • Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο αναδύθηκε σαν θαύμα μέσα από την κόλαση που ζει ο Ελληνισμός. Κι ήταν φυσικό να σπεύσουμε να κρατηθούμε λίγο από το ιδρωμένο του μπλουζάκι. Δεν μας χρωστάει όμως τίποτα.

Η νίκη του δεν ανήκει «σε όλους μας». Είναι μόνο δική του. Κι είμαστε τυχεροί που είμαστε εδώ για να χαρούμε λίγο μαζί του. Ελπίζοντας μια μέρα ο Ελληνισμός να αντιστοιχεί σε ανθρώπους της δικής του αξίας και του δικού του αναστήματος.

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *