Οι ολέθριοι τακτικισμοί Αναστασιάδη και τι σημαίνει υπεύθυνος ηγέτης

FILE PHOTO. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης/ ΓΤΠ/ Σταύρος Ιωαννίδης

Του Σάββα Ιακωβίδη
Η εξωτερική πολιτική είναι κομβικό σημείο στην εσωτερική διακυβέρνηση και στις διεθνείς σχέσεις. Ο Γάλλος φιλόσοφος, κοινωνιολόγος και πολιτικός επιστήμονας, Raymond Aron, είπε κάποτε πως «το πρόβλημα στην εξωτερική πολιτική είναι διπλό πρόβλημα ατομικής και συλλογικής επιβίωσης». Ο πρόεδρος Αναστασιάδης είναι άσος στους τακτικισμούς. Το απέδειξε πολλές φορές. Τον ενδιαφέρει η δημόσια εικόνα του και η ατομική, πολιτική επιβίωσή του, όχι η κρατική εικόνα και η συλλογική επιβίωση. Ο τελευταίος τακτικισμός του είναι οι ενέργειές του έναντι του Νορβηγού Ειδικού Συμβούλου του ΓΓ του ΟΗΕ, Έσπεν Μπαρθ ‘Ειντε.

Με αφορμή όσα ο Ν. Αναστασιάδης υποστηρίζει κατά του Νορβηγού αστρολόγου, τίθεται μια κεφαλαιώδους σημασίας ερώτηση, την οποία κανείς δημοσιογράφος, δυστυχώς, δεν έθεσε ευθέως στον Πρόεδρο: Εάν ο Έιντε είναι ψεύτης, αναξιόπιστος, πολιτικός απατεώνας, λομπίστας, προαγωγός και πράκτορας τουρκικών θέσεων, γιατί δεν απαίτησε, αιτιολογημένα, την απομάκρυνσή του; Ας θυμηθούμε: Όταν Ειδικός Σύμβουλος του ΓΓ του ΟΗΕ ήταν ο Δανός Μάικλ Μόλερ, επειδή κατ’ ισχυρισμό των Τούρκων ήταν δήθεν. φιλέλληνας, απαίτησαν και απομακρύνθηκε. Γιατί, λοιπόν, ο Πρόεδρος δεν αξίωσε την απομάκρυνση του Έιντε με το ισχυρό αιτιολογικό ότι δεν τυγχάνει πλέον της εμπιστοσύνης της ελληνικής πλευράς; Γιατί ακόμα συναντάται, συνεργάζεται και ανέχεται έναν κατ’ ισχυρισμό ψεύτη και αναξιόπιστο να διαχειρίζεται το Κυπριακό εκ μέρους του ΟΗΕ; 

Ο πρόεδρος ξιφούλκησε μαινόμενος κατά του Ειδικού Συμβούλου του ΓΓ του ΟΗΕ και δήλωσε ότι, εξαιτίας των ψευδολογιών και των διαστρεβλώσεων όσων διαμείφθηκαν στο δείπνο της 6ης Ιουλίου, για τις τουρκικές θέσεις, θα έδινε τα πρακτικά στη δημοσιότητα. Πριν αλέκτωρ φωνήσαι, και καθ’ υπόδειξη ή και παράκληση του ΓΓ του Διεθνούς Οργανισμού, ο Ν. Αναστασιάδης ανέκρουσε πρύμναν. Θα ενημερώσει, είπε, τα μέλη του ΣΑ του ΟΗΕ και την ΕΕ. Αλλά ήδη τα μέλη του ΣΑ ενημερώθηκαν από τον Έιντε! Και η ΕΕ ήταν παρούσα διά του αντιπροέδρου της Επιτροπής, Τίμερμανς!

Όσοι παρακολουθούμε τους πολιτικούς ακκισμούς και τις ασύγγνωστες ακροβασίες του Ν. Αναστασιάδη δεν εξεπλάγημεν από το νέο τακτικισμό του με τον Έιντε, ο οποίος επιβεβαιώνει:

Πρώτον, στο κρίσιμο δείπνο της 6ης Ιουλίου δεν κρατήθηκαν επίσημα πρακτικά αλλ’ ο καθείς των συμμετεχόντων κρατούσε τα δικά του.

Δεύτερον, η οργή και ο θυμός του Προέδρου κατά του Έιντε εκδηλώθηκαν πάρα πολύ καθυστερημένα και σε προεκλογική περίοδο.

Τρίτον, είναι εμφανές ξανά ότι ο Ν. Αναστασιάδης ενήργησε ενστικτωδώς, πιθανόν για να συγκαλύψει δικούς του κακούς χειρισμούς και αποφάσεις. ‘

Τέταρτον, ο Έιντε, παρά τις κατηγορίες του Προέδρου, απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του ΓΓ του ΟΗΕ, Γκουτέρες. Εξ ου και η άτακτη υποχώρηση και αναδίπλωση του Προέδρου.

Πέμπτον, ο Έιντε, δεν είναι, τελικά, η ουσία αλλ’ οι προτάσεις Αναστασιάδη, τις οποίες ο λαός δεν γνωρίζει στην ολότητά τους.

Όλα τα κόμματα, ακόμα και το συναγελαζόμενο ΑΚΕΛ, κατηγόρησαν τον Ν. Αναστασιάδη για αναξιοπιστία και για ανευθυνότητα στη διαχείριση του Κυπριακού και ειδικά των συνομιλιών στο ελβετικό θέρετρο Crans-Montana. Με απλά λόγια κατηγορείται ότι απέτυχε να αντιμετωπίσει μίαν αχρείαστη κρίση με τον ΟΗΕ και άλλους δρώντες. Απέτυχε επίσης στο γνωστό θέμα της επίρριψης ευθυνών αφού κανείς, πλην της ελληνικής πλευράς, δεν κατηγορεί την Τουρκία ότι αυτή ευθύνεται για το ναυάγιο και την κατάρρευση των συνομιλιών εξαιτίας των αμετακίνητων θέσεών της στο θέμα της ασφάλειας και των εγγυητικών, επεμβατικών δικαιωμάτων.

Βρισκόμαστε και πάλι ενώπιον μίας νέας περίπτωσης αποτυχίας αντιμετώπισης και διαχείρισης κρίσεως από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όχι μόνο οι καταστροφικές προτάσεις, τις οποίες κατέθεσε, αποδεχόμενος τουρκικές αξιώσεις, θα παραμείνουν στο τραπέζι, έστω και αν λέγει ότι τις απέσυρε, αλλά και η ελληνική πλευρά δεν έχει επιτύχει να εκθέσει, έστω, την αδιάλλακτη Τουρκία. Ο υπεύθυνος ηγέτης επιχειρεί πάντα να αποφεύγει επικίνδυνες κρίσεις – πολιτικές, οικονομικές, στρατιωτικές – διότι αυτές έχουν άμεσες επιπτώσεις στο κράτος και στους πολίτες. Η λυδία λίθος μιας σοβαρής, υπεύθυνης και αξιόπιστης πολιτικής, η οποία γίνεται σεβαστή ακόμα και από τους εχθρούς, είναι η επιτυχής αντιμετώπιση κρίσεων πριν μετεξελιχθούν σε συγκρούσεις. Καμιά φορά, οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες, οι κρίσεις, όμως, πρέπει να αντιμετωπίζονται πριν εξελιχθούν σε σύγκρουση. Κάτι γνωρίζουν περί τούτου οι μεγάλες δυνάμεις και ειδικά η πρώην Σοβιετική Ένωση.

Είναι εμφανές, για ακόμα μία φορά, ότι ο πρόεδρος Αναστασιάδης ενήργησε ως μέγας τακτικιστής, χωρίς συγκεκριμένη, μακράς πνοής στρατηγική, χωρίς ξεκάθαρους στόχους και χωρίς να έχει ετοιμάσει ένα σχέδιο Β’ ανάσχεσης και αντιμετώπισης της Τουρκίας και της στοχοθεσίας της. Ενήργησε ως προεκλογικός φουστανελάς για ικανοποίηση της εκλογικής πλέμπας. Η Κυπριακή Δημοκρατία θα πληρώσει ακριβά και αυτόν τον ολέθριο τακτικισμό του.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *