Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο: Η εξέγερση και μια στιγμή στη Χιλή

Αμετακίνητοι οι διαδηλωτές, συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις στην πόλη του Σαντιάγο της Χιλής.. EPA, ALBERTO VALDES

Της ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Το είπε ένας ηλίθιος, αυτός του Ντοστογιέφσκι και σίγουρα δεν το είδαμε να συμβαίνει. Υπάρχουν στιγμές όμως που νομίζουμε πως επαληθεύεται.

Μια τέτοια στιγμή συνέβη στη Χιλή τούτες τις μέρες όπου ο κόσμος είναι στους δρόμους διεκδικώντας τα δικαιώματά του κι οι Αρχές για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση επέβαλαν απαγόρευση της κυκλοφορίας. Ένα φιλμάκι που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο δείχνει την απόλυτη ερημιά στους δρόμους, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας. Και ξαφνικά μια φωνή σπάει τη σιωπή. Μία σοπράνο, η Ayleen Jovita Romero, 30 χρόνων, στέκει στο παράθυρο του διαμερίσματός της και τραγουδά για λίγα λεπτά. Μία φωνή σε μια έρημη πόλη ενάντια στην απαγόρευση της ζωής. Γείτονες από τα άλλα διαμερίσματα ξεσπούν σε χειροκροτήματα. Η σκηνή αναρτήθηκε σε δύο εκδοχές. Ένα φιλμάκι από την ίδια και ένα από κάποιον που βρισκόταν στην απέναντι πολυκατοικία. Στην ανάρτηση της ίδιας, αναφέρεται ότι ήταν απόσπασμα από κομμάτι του Victor Jara με τίτλο «El derecho de vivir en paz» (Το δικαίωμα στο να ζεις ειρηνικά). Ο Jara ήταν δάσκαλος, θεατρικός σκηνοθέτης και ποιητής, ο οποίος βασανίστηκε και τελικά δολοφονήθηκε από το καθεστώς Πινοσέτ.

Κάτι τέτοιες στιγμές, λοιπόν, ο ηλίθιος του Ντοστογιέφσκι δικαιώνεται. Είναι όμως μόνο στιγμές. Στον υπόλοιπο χρόνο, η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η Χιλή μετρά σε λίγες μόνο μέρες 18 νεκρούς, ανάμεσά τους κι ένα παιδί. Οι πολίτες της χώρας διαμαρτύρονται για τις κοινωνικές ανισότητες, ενώ ο ΟΗΕ αποστέλλει αντιπροσωπεία για να ερευνήσει παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρόεδρος της χώρας είναι ο δισεκατομμυριούχος Σεμπαστιάν Πινιέρα. Ο οποίος, σε αντίθεση με του πολίτες, βλέπει ένα success story. Η Ιζαμπέλ Αλιέντε όμως, συγγραφέας και ανιψιά του ιστορικού Προέδρου της Χιλής Σαλβαδόρ Αλιέντε, που σκοτώθηκε στο πραξικόπημα του 1973, εξηγεί ότι το αποκαλούμενο θαύμα δεν αφορά την πραγματική ζωή και τις συνθήκες διαβίωσης της πλειονότητας των πολιτών, αλλά τα νούμερα και τις στατιστικές.

«Η χώρα, εξηγεί η Αλιέντε, ελέγχεται από λίγες οικογένειες: το 1% του πληθυσμού κατέχει το 26,5% του συνολικού πλούτου, 10% κατέχει το 60%, και το υπόλοιπο 13,5% πρέπει να το μοιραστούν το 89% των πολιτών». Ο πλούτος που παράχθηκε στη Χιλή τα τελευταία χρόνια δεν διανεμήθηκε στους πολίτες, εξηγεί η Αλιέντε, υπενθυμίζοντας πως «η Γαλλική Επανάσταση δεν ξέσπασε γιατί ο λαός δεν είχε ψωμί, αλλά γιατί την ώρα που ο λαός δεν είχε ψωμί η αριστοκρατία δεν πλήρωνε τους φόρους.

Το ίδιο συνέβη και στη Ρωσία. Όλες οι επαναστάσεις ξεσπούν όχι λόγω της φτώχειας, αλλά εξαιτίας των ανισοτήτων». Αυτά για να μαθαίνουμε.

chrystalla@phileleftheros.com

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.