Οι προεδρικές εκλογές δεν μοιάζουν με κλήρωση λαχείου: Η συνταγή που απέτυχε και η νόσος που απαιτεί αντιμετώπιση

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Κυριάκου Τσιμίλλη

Ο νέος χρόνος έφτασε συνοδευόμενος με ελπίδες κι ευχές μα και αμφιλεγόμενες προβλέψεις κι εκτιμήσεις. Μας κατακλύζουν πάλι οι (ποικίλοι) μάγοι, οι αστρολόγοι, οι καφετζούδες, φέτος και οι δημοσκόποι συμπαραστατούμενοι από τα εκλογικά επιτελεία. Οι επικείμενες εκλογές δεν αποτελούν, ούτε για την Κύπρο, το μόνο καθοριστικό στοιχείο της πορείας του τόπου. 

Αναμφισβήτητα όμως είναι, χρονικά και σε σημασία, το πρώτο που θα καθορίσει όσα θα ακολουθήσουν. Άλλοι, έξωθεν, παράγοντες θα παίξουν τον δικό τους ρόλο. Ακόμα, όμως, κι αυτόν μπορούμε να τον διαφοροποιήσουμε με τη δημοκρατική έκφραση του δικού μας ρόλου. Πολύ περισσότερο, οι δικές μας ευθύνες δεν μηδενίζονται με μια μονοκοντυλιά πως «τίποτε δεν εξαρτάται από εμάς» ή, ακόμα, «όποιος κι αν κυβερνήσει τίποτε δεν θα αλλάξει» – Κυπριακό, οικονομία, κοινωνία, περιβάλλον, πολιτισμός…

Πολλοί νέοι, δυνάμει ψηφοφόροι, χάθηκαν και φέτος από τη δυναμική του προβληματισμού της κοινωνίας, τουλάχιστον όσον αφορά την έκφρασή τους μέσα από την εκλογική διαδικασία. Η μη εγγραφή τους στους εκλογικούς καταλόγους είναι συνειδητή επιλογή που, όμως, δεν δίνει διέξοδο στα δικά τους και όλων μας τα αδιέξοδα. Στο τέλος κάποιοι θα πουν (πάλι) πως «πήραμε τα μηνύματα των εκλογών» αλλά αυτούς τους ξαναείδαμε. Ούτε όμως και για τους ψηφίζοντες, μόνη η συμμετοχή στην ψηφοφορία (και καλά να ΄μαστε – θα ΄μαστε;) μέχρι τις επόμενες, είναι αρκετή. Ακόμα χειρότερα αν πείς (και πράξεις) «φέτος τζιαι κανεί, εν τους ξαναφηψίζω». Είναι και άλλες πολλές χαμένες ψήφοι, αυτές που μετανάστευσαν… Δεν έχουν όλοι οι μεταναστευτικοί προορισμοί δικό τους εκλογικό κέντρο.

Μοιάζουν, άραγε, οι εκλογές με μια κλήρωση, με την αγορά ενός λαχείου; Μπορούν να βρεθούν κάποιες ομοιότητες. Φανερές όμως οι πολύ περισσότερες διαφορές. Όσοι απέχουν από τις εκλογές δεν μοιάζουν με όσους δεν αγοράζουν ένα λαχείο! Στη δεύτερη περίπτωση έχεις ένα (θεωρητικά διαφεύγον) κέρδος. Αν δεν αγοράσεις το λαχείο δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσεις, πέρα από το τίμημά του. Αν δεν ψηφίσεις στις εκλογές, όλοι οι υπόλοιποι θα καθορίσουν «ανενόχλητοι» και τη δική σου τύχη, ακόμα κι αν η ενόχληση από τη δική σου ψήφο, αριθμητικά είναι μικρή. Πάντως, σ΄αυτές τις εκλογές, η συμμετοχή φαίνεται να μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα περισσότερο από την πιθανότητα αγοράς ενός κερδίζοντος λαχείου! Από την άλλη, κάθε κλήρωση γίνεται «μια κι έξω» κι αν μετανοιώσεις που αγνόησες τις παραινέσεις του συμπαθούς λαχειοπώλη πως «εδώ τα τυχερά!», μπορεί να τον ψάξεις την επόμενη βδομάδα και να διεκδικήσεις τις πιθανότητές σου. Στη δημοκρατία, όμως, πρέπει να περιμένεις για άλλα πέντε χρόνια!

Είναι ίσως αδόκιμο να συγκρίνονται οι προεδρικές εκλογές που θα καθορίσουν το μέλλον του τόπου με μια κλήρωση κι ένα λαχείο που αγοράστηκε ή δεν αγοράστηκε την τελευταία στιγμή. ‘Ηταν σκόπιμη όμως τούτη η πρόκληση για να καταδειχτεί πως τίποτε δεν μπορεί να αφεθεί στην τύχη. Οι εκλογές φέρνουν μπροστά μας την πρόκληση απόρριψης μια συνταγής που δοκιμάστηκε κι όχι μόνο απέτυχε αλλά μάς έχει προκαλέσει μια επικίνδυνη χρόνια δηλητηρίαση – «διζωνοδικοινοτήτιδα» το όνομα. Η νόσος δεν έχει εντοπιστεί αλλού και δεν έχει μελετηθεί στη βιβλιογραφία. Κάθε έντιμη δημοκρατική προσπάθεια αποτελεσματικής αντιμετώπισής της πρέπει να τύχει έμπρακτα της εμπιστοσύνης μας!

kctsimillis@cytanet.com.cy

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *