Η σχέση της Μόσχας με κάποιους εκπροσώπους της Εκκλησίας στην Ελλάδα και την Κύπρο είναι ανάρμοστη: Δικαιολογούν και την τουρκική εισβολή;

Russian President Vladimir Putin attends a concert marking the 8th anniversary of Crimea’s reunification with Russia at the Luzhniki stadium in Moscow, Russia, 18 March 2022. EPA, RAMIL SITDIKOV, KREMLIN POOL, SPUTNIK POOL

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ*, Hellas Journal

Παρακολουθούμε τον τρόπο δράσης και αντίδρασης των Δυτικών στη ρωσική εισβολή -με πρώτους και καλύτερους τους Αμερικανούς- και μας κυριαρχεί η θλίψη. Για όσα ΔΕΝ έκαναν για την Κύπρο, που υπέστη ίδια και χειρότερη εισβολή από τους Τούρκους Αττίλες.

Αισθανθήκαμε από την πρώτη στιγμή την ανάγκη να καταδικάσουμε την εισβολή των Ρώσων εναντίον της Ουκρανίας, επειδή για τους Έλληνες δεν έχει καμία διαφορά από την άνανδρη εισβολή των Τούρκων, τον Ιούλιο του 1974, εναντίον της Κύπρου. Καμία απολύτως.

Και θλιβόμαστε για το γεγονός, ότι ένα κομμάτι της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Ελλάδα και στην Κύπρο, υποστηρίζει μία παράνομη ενέργεια της Ρωσίας, που δεν διαφέρει από το τουρκικό κτύπημα εναντίον του νησιού. Αυτοί επηρέασαν πολλούς στις δύο χώρες υπέρ της Ρωσίας. Ρίχνουν νερό στο μύλο της Τουρκίας. Και βεβαίως υπερασπίζονται αυτό που βλέπουμε καθημερινά στις οθόνες των τηλεοράσεων:

  • Θανάτους και καταστροφές και εκατομμύρια πρόσφυγες. Ότι ακριβώς έκανε η Τουρκία στην Κύπρο. Ότι κάνει στο Κουρδιστάν, στη Συρία, στο Ιράκ. Αυτές τις παράνομες ενέργειες υποστηρίζουν οι ελληνόφωνοι οπαδοί του κ. Πούτιν, ο οποίος ομόθρησκους είναι που σκοτώνει αν δεν το κατάλαβαν οι κληρικοί και οι λαϊκοί υποστηρικτές του.

Γι’ αυτή την κατάσταση ευθύνονται οι ιεράρχες που έχουν σχέσεις -ίσως να λαμβάνουν και κατεύθυνση- από τις ρωσικές πρεσβείες (στη Λευκωσία και την Αθήνα). Και εδώ τίθεται επιτακτικά ένα μεγάλο ζήτημα. Ότι η Μόσχα θα επιδιώξει να καταλάβει τον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κύπρου, ενώ καραδοκεί για να διεκδικήσει και τον θρόνο του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως, ως εκδίκηση για την αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας από τον κ. Βαρθολομαίο.

Δεν γνωρίζω αν έπραξε καλώς ή όχι ο Οικουμενικός Πατριάρχης, αλλά αυτό πίστευε, αυτό έκανε και σίγουρα δεν ευθύνεται για τον πόλεμο, όπως διαβάζω να ισχυρίζονται οι υβριστές του. Βεβαίως, δεν έχει καμία ευθύνη ο κ. Βαρθολομαίος επειδή ο Πούτιν και οι στρατηγοί του είναι αυτοί που σχεδίασαν και εκτέλεσαν αυτό το έγκλημα.

Ο πρόεδρος της Ρωσίας -και ας μην κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου στην Αθήνα και την Ουάσιγκτον- θα εκμεταλλευθεί την εξαιρετική σχέση που διατηρεί με τον Ταγίπ Ερντογάν για να αλώσει το Φανάρι. Για τους γνώστες του παρασκηνίου, με τους οποίους είμαστε σε επαφή, ο ισλαμιστής πρόεδρος της Τουρκίας κάλλιστα θα μπορούσε να χαρίσει τον Οικουμενικό Θρόνο στους Ρώσους, προωθώντας ένα εκ των λεγομένων «ρωσόφιλων» Ιεραρχών.

Δώστε σημασία σε αυτούς που εσχάτως ξεσπάθωσαν εναντίον του …Πούτιν. Αυτοί είναι και οι πιο επικίνδυνοι. Οι επικριτές του μπορεί να είναι μέρος του ρωσικού παιγνιδιού. Ο χώρος της Εκκλησίας είναι πιο βρώμικος και από αυτό το διεφθαρμένο πολιτικό και οικονομικό σύστημα.

Αναφορικά με τον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Κύπρου, τα πράγματα έχουν ήδη ξεκαθαρίσει. Οι «φιλόρωσοι» Ιεράρχες έχουν εκδηλωθεί προ καιρού. Πέρα από συμπάθειες και τις όποιες αντιπάθειες, αυτό που χρειάζεται η Κύπρος είναι ένα Αρχιεπίσκοπο που δεν θα εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα αλλά τα εθνικά της Πατρίδας μας. Που έχουμε φτάσει; Στις εποχές των «ρωσόφιλων» και των «αγγλόφιλων»;

  • Σε τούτον τον παράλογο πόλεμο οι Αμερικανοί είναι στην ορθή πλευρά της ιστορίας. Αυτό έλειπε να υποστήριζαν μία εισβολή, που όπως προανέφερα προκαλεί θανάτους και μεγάλες καταστροφές. Είναι στην ορθή πλευρά της ιστορίας, διότι διακατέχονται και από ενοχές.

Πριν από την ρωσική εισβολή, οι πάντες έμειναν με την εντύπωση ότι οι Δυτικοί βρίσκονται σε συνεννόηση με τους Ουκρανούς. Μετά την εισβολή γρήγορα καταλάβαμε όλοι ότι η Δύση άφησε μόνη και ανυπεράσπιστη την Ουκρανία. Διότι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα στο πολεμικό πεδίο, η υποχώρηση και η αποχώρηση του ρωσικού στρατού θα επιτευχθεί μόνο με βοήθεια από το εξωτερικό. Που η Δύση αρνείται να προσφέρει στην Ουκρανία. Έτσι έχουν τα πράγματα. Όπου φτωχός και η …μοίρα του!

Η δική μας τραγωδία έπρεπε να είναι το παράδειγμα προς αποφυγή. Όχι για να μην αντιστέκονται οι λαοί -όπως άκουσα και απόστρατους να υποστηρίζουν- αλλά για να προσφέρεται βοήθεια στις χώρες θύματα.

Η Αμερική του 1974 φέρει όλη την ευθύνη για το διπλό έγκλημα εναντίον της Κύπρου: Το προδοτικό πραξικόπημα και την εισβολή. Και αντί μετά από τόσα χρόνια να διορθώσει στην πράξη εκείνο το λάθος, μέχρι της στιγμής, αφήνει την Κύπρο στα δόντια της Τουρκίας και την Ουκρανία έρμαιο στην επικίνδυνη «αρκούδα».

Άκουσα τους Ρεπουμπλικάνους να ισχυρίζονται ότι ο Πρόεδρος Μπάιντεν θα παραδώσει στο τέλος της τετραετίας του μία αδύναμη Αμερική. Πρώτα εγκαταλείφθηκε, υποστηρίζουν, το Αφγανιστάν και τώρα μία στρατηγική θέση στην Ουκρανία, δόθηκε στους Ρώσους. Αν και υπερβολική η θέση αυτή, δεν απέχει από την πραγματικότητα.

  • Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Hellas Journal

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.