Η σύγκρουση δύο αυταρχικών ηγετών και οι συνέπειες: Ο θυμός του Τραμπ για τον Ερντογάν

US President Donald J. Trump participates in an event entitled 'Pledge to America's Workers', in Washington, DC, USA, 19 July 2018. EPA, MICHAEL REYNOLDS

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Τι συμβαίνει τελικά στις σχέσεις του προέδρου της Αμερικής, Ντόναλντ Τραμπ και του ισλαμιστή ομολόγου του της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν;

  • Είναι όντως στενές και πολύ φιλικές, όπως φάνηκε στη σύνοδο του ΝΑΤΟ, όπου σε κάθε ευκαιρία έδειχναν ότι είναι «σύντροφοι» (buddies);
  • Ή η πραγματικότητα είναι αυτή που εκφράστηκε με το tweet του Αμερικανού πλανητάρχη την Τετάρτη το βράδυ, όταν τον πληροφόρησαν ότι το τουρκικό δικαστήριο δεν αποφυλάκισε τον πάστορα Άντριου Μπράνσον;

Δύσκολο να απαντηθούν τα ερωτήματα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρόκειται για έντονα αυταρχικούς ηγέτες, που διαθέτουν λαϊκή εντολή -ο Ερντογάν με νοθεία- για να κυβερνήσουν. Απ’ εκεί και πέρα, ακόμα και οι πιστοί σύμβουλοί του, αλλά και οι διευθυντές των μυστικών υπηρεσιών, άρχισαν να αναρωτιούνται για το τι συμβαίνει με τον κ. Τραμπ, αν είναι καλά στην υγεία του, γιατί συμπαθεί τους όπου γης αυταρχικούς ηγέτες.

Τις προηγούμενες ημέρες μελετήσαμε τις αλλοπρόσαλλες δηλώσεις του κ. Τραμπ για τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν. Αυτοδιαψεύστηκε αρκετές φορές. Και ρεζιλεύτηκε είναι η αλήθεια.

Ταυτόχρονα διαβάσαμε την αποκάλυψη του CBS News για τον θαυμασμό του Αμερικανού προέδρου προς τον «εκλεγμένο» δικτάτορα της Τουρκίας, και δύο ημέρες μετά, μέσα από το Twitter, να ομιλεί για «την απόλυτη ντροπή» της Τουρκίας. Ήταν μία κουβέντα του καυγά, αλλά δεν σήκωσε το γάντι ο κ. Ερντογάν. Άφησε τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά και τα …έκαψε!

Έγραψε ο κ. Τραμπ με έντονο και θυμωμένο τόνο και κοινοποίησε το σχόλιο του στον κ. Ερντογάν.

«Απόλυτη ντροπή που η Τουρκία δεν θα απελευθερώσει από τη φυλακή έναν αξιοσέβαστο Αμερικανό πάστορα, τον Άντριου Μπράνσον».  Έχει κρατηθεί όμηρος πολύ καιρό. Ο Ερντογάν πρέπει να κάνει κάτι για να απελευθερώσει αυτόν τον υπέροχο χριστιανό σύζυγο και πατέρα. Δεν έχει κάνει κανένα σφάλμα και η οικογένειά του τον έχει ανάγκη!».

Μόλις δημοσιοποιήθηκε το προεδρικό μήνυμα ξεκίνησαν στην Ουάσιγκτον οι υποθέσεις για το τι σημαίνει η αντίδραση του Αμερικανού ηγέτη και γιατί επέλεξε να στείλει ένα «βίαιο», όπως χαρακτηρίστηκε, μήνυμα στον Ερντογάν. Κράτησαν βασικά τις δύο αυτές λέξεις: «απόλυτη ντροπή»

Η πρώτη λογική υπόθεση είναι ότι ο κ. Τραμπ, μετά την κουβέντα που είχαν στα όρθια στις Βρυξέλλες, έμεινε με την εντύπωση πως ήταν ζήτημα ημερών η απελευθέρωση του πάστορα Μπράνσον. Οπότε, η συνέχιση της φυλάκισης θεωρήθηκε από το σημερινό ένοικο του Λευκού Οίκου «προδοσία» από την πλευρά της Τουρκίας.

Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι αν απελευθερωθεί ο πάστορας, ο κ. Τραμπ θα μαζέψει όλες τις «χριστιανικές ψήφους» στην Αμερική, διότι οι χριστιανικές οργανώσεις έχουν κάνει σημαία τον κ. Μπράνσον.

Η δεύτερη υπόθεση που γίνεται αφορά τις επιπτώσεις για την Τουρκία, εάν ο Ερντογάν αποφασίσει να μην αφήσει ελεύθερο τον πάστορα. Οι αναλυτές πιστεύουν ότι η αντίδραση του Λευκού Οίκου θα «πονέσει» τον κ. Ερντογάν. Την ίδια άποψη έχουν και οι Γκιουλενιστές, οι οποίοι δραστηριοποιήθηκαν έντονα το τελευταίο διάστημα, και μάλιστα είχαν και επαφές με κυβερνητικά στελέχη. Οπότε έχουν μία καλή ιδέα για τον τρόπο αντίδρασης του Λευκού Οίκου.

Μία πρόβλεψη που έκαναν, και προσωπικά θεωρώ υπερβολική, αν και όλα είναι πιθανά στην Ουάσιγκτον, είναι ότι ο πρόεδρος Τραμπ θα επιβάλει άμεσα κυρώσεις στην Τουρκία για να στείλει το μήνυμα ότι η «ώρα του παιδιού» τελείωσε. Αν κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση, σημαίνει ότι θα έχει επιλέξει την πορεία σύγκρουσης.

Θεωρώ πιθανότερη την υπερψήφιση της νομοθεσίας για την απαγόρευση μεταφοράς των μαχητικών F-35 στην Τουρκία, και σε δεύτερη φάση -με αφορμή την αφορά των ρωσικών S-400- την επιβολή κυρώσεων, που καλύπτονται από τους αμερικανικούς νόμους.

Πάντως, ο εκβιασμός που επιχειρείται είναι και από τις δύο πλευρές. Διότι ο Ερντογάν είναι σκληρό καρύδι και έχει την στήριξη -και την οικονομική μέσω του τουρισμού- του Βλαντιμίρ Πούτιν. Βέβαια, η Ρωσία δεν μπορεί να σώσει την τουρκική οικονομία, αντίθετα η Αμερική έχει την ισχύ να την γονατίσει, αλλά και να την στηρίξει αν ο κ. Ερντογάν αλλάξει τακτική και τερματίσει την αντιαμερικανική εκστρατεία στο εσωτερικό -και όχι μόνο- της Τουρκίας.

Όταν ετέθη το θέμα του πάστορα, πολλοί πίστεψαν ότι ήταν ένα πυροτέχνημα από την πλευρά του κ. Τραμπ για να κλείσει τα στόματα των μελών του ισχυρού χριστιανικού μπλόκ. Όμως, γρήγορα αντιληφθήκαμε ότι αυτή η υπόθεση, όποια και αν είναι η έκβαση της, μπορεί να διασώσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα στις εκλογές του Νοεμβρίου. Γι’ αυτό και είναι ζήτημα υψίστης σημασίας για τον κ. Τραμπ. Γι’ αυτό είναι και λόγος για …καυγά με τον ισλαμιστή πρόεδρο της Τουρκίας.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Μέχρι και προχθές, η αίσθηση που είχαμε ήταν ότι επίκειτο συμβιβασμός για την απελευθέρωση του Μπράνσον και την ταυτόχρονη επιστροφή στην Τουρκία του καταδικασμένου τραπεζίτη Ατίλα. Η απαίτηση του Ερντογάν για την έκδοση του Ιμάμη Γκιουλέν δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Ουδείς γνωρίζει γιατί υποχώρησε ο πρόεδρος της Τουρκίας. Εκτός αν είναι ένα παιγνίδι για να κερδίσουν και οι δύο και απλά γράφονται οι τελευταίες γραμμές του σεναρίου. Οι επόμενες μέρες θα δείξουν…

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *