Οι συνομιλίες με τα σημερινά δεδομένα: Η κακόπιστη Τουρκία, οι δια της βίας κατακτητές της Κύπρου

Turkish President Recep Tayyip Erdogan (C) during a ceremony marking the 102nd anniversary of the end of Gallipoli campaign during World War I, at the Turkish Mehmetcik Monument in Galipoli, Turkey, 18 March 2017. EPA, TURKISH PRESIDENT PRESS OFFICE HANDOUT HANDOUT EDITORIAL USE ONLY/NO SALES

Του Λουκή Γ. Λουκαΐδη *

Προσωπικά πάντοτε πίστευα ότι δεν υπήρχαν οι αναγκαίες προϋποθέσεις για αποτελεσματικές συνομιλίες έστω και για «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία». Κατ’ αρχήν μιλούσαμε με την κακόπιστη Τουρκία, την κατοχική δηλαδή δύναμη που ήρθε εδώ για να βάλει χέρι στην Κύπρο. Θα σήκωνε το χέρι της αν δεν έπαιρνε ανταλλάγματα μέσω συνομιλιών που θα ισοδυναμούσαν με εκείνα ή παρόμοια της υφιστάμενης κατοχής. Συνέχισαν όμως οι πολιτικοί μας για 42 χρόνια με το γνωστό αναμενόμενο αρνητικό αποτέλεσμα.

Στο τέλος οι Τούρκοι ζητούσαν και άλλα (Πύργος Τηλλυρίας) και δεν μας επέτρεπαν να γράφουμε στα βιβλία μας πτυχές της Ιστορίας μας. Έγιναν περισσότερο αλαζόνες, μας έλεγαν να πάμε στην Ελλάδα να ζήσουμε και να φύγουμε από την Κύπρο. Ποιοι;

Οι διά βίας κατακτητές μέρους του νησιού μας, οι κλέφτες, οι δολοφόνοι, οι άνθρωποι που έδιωξαν βιαίως από τα σπίτια τους Ελληνοκύπριους και που κρατούν τις πόλεις μας χωρίς να επιτρέπουν στους κατοίκους τους να επιστρέψουν. Η χώρα που ατίμασε με βιασμούς και αλλιώς τις γυναίκες της κατεχόμενης περιοχής. Ιδού οι συνομιλητές μας. Για τι θέμα θα μιλήσετε με τέτοια δεδομένα; Και με ποιον θα συνομιλήσουμε; Τον Ακιντζί που έβγαλε τη μάσκα και απεδείχθη φανατικός υπηρέτης του Ερντογάν; Ή έστω με τον Ερντογάν, ο οποίος έβαλε χιλιάδες στα μπουντρούμια και ετοιμάζεται να δεχτεί και τη θανατική ποινή που στις συνομιλίες μαζί μας ίσως να μας ρίξει και αυτή ως πρόταση. Καλά δεν σας νοιάζει η αξιοπρέπειά μας που εξευτελίζεται διότι θέλετε να δείξετε στους πρέσβεις και τους διεθνείς οργανισμούς –που ολίγον ενδιαφέρονται– ότι εμείς στεκόμαστε στον λόγο μας.

Και τι κερδίζουμε; Είχε σε εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης κάποιον που είπε σε απάντηση μιας σωστής πρότασης συνομιλητή του περί αλλαγής στρατηγικής: «Και τι θα πούμε στους ξένους που παρακολουθούν(;) το Κυπριακό; Ότι τόσα χρόνια όλοι μας λέγαμε διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία αλλά τώρα αλλάξαμε;» Κύριε βουλευτή, δεν γυρίζει το μυαλό σου και κάπου αλλού; Δηλαδή, δεν μπορείς να προβάλεις στους ξένους, ορίστε, κύριοι, 42 χρόνια κάνουμε αυτό που μας εισηγείστε. Συνομιλίες! Και μας κοροϊδεύουν οι Τούρκοι. Θέλετε να συνεχίσουν να μας κοροϊδεύουν; Αφού δεν ανταποκρίνονται στις συνομιλίες, πρέπει να φωνάζουμε «Ναι, αλλά εμείς θέλουμε συνομιλίες»;

Για να συζητήσετε τι; Πότε θα δώσετε την εκ περιτροπής προεδρία; Ή τον Πύργο της Τηλλυρίας; Έχουμε και όρια, ξέρετε, λογικής και καλής θέλησης. Αν ο άλλος δεν ανταποκρίνεται, θα προσπαθήσουμε να τον εκθέσουμε, όχι απλώς λέγοντας ότι έφυγε από τις συνομιλίες (και ποιον ένοιαξε;), αλλά για τις βαρβαρότητές του που συνεχίζει να διαπράττει σε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και πρέπει να τα ακούν αυτά όλοι που ενδιαφέρονται για αρχές και αξίες και ανθρώπινα δικαιώματα. Συγχρόνως, πρέπει να ενισχύσουμε την άμυνά μας και να περιμένουμε, αν αλλάξουν τα δεδομένα ριζικά, να αναθεωρήσουμε την πολιτική μας. Τώρα τα δεδομένα είναι πάρα πολύ αρνητικά και δεν δικαιολογούν με οποιαδήποτε λογική συνομιλίες. Ούτε με την ανόητη κατ’ εμένα άποψη ότι εμείς έχουμε καλή θέληση και ας κοπιάσουν εκείνοι που έφυγαν να συνομιλήσουμε. Αυτή η άποψη είναι εξωπραγματική και μας παρουσιάζει όχι ως λαό καλοπροαίρετο, αλλά ως λαό που δεν αντιλαμβάνεται τι του γίνεται. Ως λαό που ούτε αξιοπρέπεια έχει, αλλά

ούτε και λογική. Οι πολιτικοί πρέπει να συνέλθουν. Δεν κερδίζουν ψήφους ούτε στην Κύπρο, ούτε στο εξωτερικό με την πολιτική των «συνομιλιών» που καταλήγει σε ουσιαστική κεκαλυμμένη παράδοση και της υπόλοιπης Κύπρου. Δεν συμφωνώ ούτε και με την άποψη που προβάλλουν τα μεγάλα κόμματα, ότι μόνο με συνομιλίες μπορούν να λύσουν το Κυπριακό και ότι πρέπει να συνεχίσουμε τις συνομιλίες για να μη γίνει διχοτόμηση ή προσάρτηση. Τα 42 χρόνια απέδειξαν ότι οι συνομιλίες δεν λύνουν το Κυπριακό και στο μεταξύ διατηρείται και τσιμεντώνεται η διχοτόμηση και η προσάρτηση με την πολιτική που εμείς οι ίδιοι ωθούμε. Μια προσάρτηση του κατεχόμενου μέρους της Κύπρου που ήδη ενώθηκε σε πολλούς τομείς με την Τουρκία.

  • Δικηγόρος, πρώην δικαστής του ΕΔΑΔ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *