Η τακτική και η στρατηγική που ακολουθείται, δηλαδή το «wait and see» είναι λάθος

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Γιώργου Περδίκη

Η πρόταση του κατοχικού καθεστώτος σχετικά με τα Μαρωνίτικα χωριά, με μια πρώτη ματιά φαίνεται να πετυχαίνει το στόχο της, που δεν είναι άλλος από το να φέρει το ελληνοκυπριακό πολιτικό σύστημα σε δύσκολη θέση. Πράγματι, εμφανίζεται μια δυστοκία από πολλές πλευρές στο να τοποθετηθούν επί του ζητήματος, ενώ κάποιες άλλες διαλέγουν να σημειώνουν τα υποτιθέμενα αρνητικά σημεία μιας τέτοιας εξέλιξης.

Στο έγγραφο με τις προτάσεις μας για την εναλλακτική διαχείριση του Κυπριακού, όπως κατατέθηκε το 2014 αλλά και πρόσφατα στο Εθνικό Συμβούλιο, περιλαμβάνεται ειδική πρόνοια για ενθάρρυνση των προσφύγων να επιστρέψουν στις περιοχές τους έστω και υπό Τουρκική κατοχή. Κάνουμε μάλιστα και ειδική αναφορά στα Μαρωνίτικα χωριά και στην Καρπασία διότι περιλαμβάνονται στη συμφωνία της 3ης Βιέννης. Πρόσφατα ο κ. Φωτίου, Επίτροπος Προεδρίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανακοίνωσε περιχαρής αναβάθμιση των προγραμμάτων στήριξης των Μαρωνιτών και των εγκλωβισμένων στην Καρπασία υπό Τουρκική κατοχή. 

Ξέρουμε ότι οι Τούρκοι υποχρεώνουν τους εγκλωβισμένους να εκδώσουν ταυτότητες του ψευδοκράτους και ακολουθούν διάφορες πολιτικές ενσωμάτωσης. Εμείς, θεωρώ, ότι δεν πρέπει να αποθαρρύνουμε ή να εμποδίσουμε με οποιοδήποτε τρόπο την επανεγκατάσταση στα Μαρωνίτικα χωριά. Αντίθετα, πρέπει να ειδοποιήσουμε τα Ηνωμένα Έθνη ότι μας ενδιαφέρει θετικά η απόφαση του ψευδοκράτους και να ζητήσουμε να θέσουν την εφαρμογή του σχεδίου επανεγκατάστασης, υπό την αιγίδα τους, ζητώντας την εφαρμογή της συμφωνίας της 3ης Βιέννης. Αυτό πρέπει να γίνει με επίσημη και γραπτή  επιστολή του Προέδρου της Δημοκρατίας προς τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών κ. Γκουτέρες. Πρέπει να ενημερωθούν η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα πέντε μόνιμα μέλη των Ηνωμένων Εθνών και βεβαίως ο Λίβανος και ο Πάπας. Πρέπει να εξαγγείλουμε μέτρα ενθάρρυνσης της επιστροφής των Μαρωνιτών, ακόμα και χρηματοδότηση της ανέγερσης των κατεστραμμένων από τον Τουρκικό στρατό κατοικιών στην Αγία Μαρίνα και στον Ασώματο, που ήταν μέχρι πρόσφατα σε στρατιωτική ζώνη, όπου απαγορευόταν ακόμα και η πρόσβαση – σε αυτό το θέμα μπορούμε να ζητήσουμε να χρηματοδοτήσουν αυτά τα προγράμματα της Κυπριακής Κυβέρνησης και άλλοι φορείς όπως Ευρωπαϊκή Ένωση, Βατικανό κλπ.

Θα πρέπει όμως όλα αυτά να διεκδικήσουμε να εφαρμοστούν και για τους εγκλωβισμένους της Καρπασίας. Γι’ αυτό έχει πολλή σημασία να μπουν όλα αυτά στα πλαίσια της εφαρμογής της συμφωνίας της 3ης Βιέννης και υπό την αιγίδα των δυνάμεων της UNFICYP. Συνεπώς θα είναι ευθύνη της UNFICYP η ασφάλεια των ανθρώπων αυτών και η εξασφάλιση της πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας, παιδείας και εργασία και βεβαίως θα πρέπει να εξασφαλίζεται η πλήρης θρησκευτική ελευθερία.

Όλα τα πιο πάνω αν εφαρμοστούν με επιτυχία, αντιμετωπίζουν και τον εκβιασμό των Τούρκων ότι αν δεν επιστρέψουν στις περιουσίες τους θα τις δώσουν στους εποίκους.

Όσον αφορά το επιχείρημα ότι τάχα αν κατοικήσουν οι Μαρωνίτες τα χωριά τους υπό Τουρκική κατοχή αυτό θα υποσκάψει το αίτημα για περίληψη των στην υπό Ελληνοκυπριακή διοίκηση περιοχή, πρέπει να πω ότι διαφωνώ. Εδώ διεκδικούμε να επιστραφούν περιοχές όπου σήμερα κατοικούν Τουρκοκύπριοι και έποικοι οι οποίοι ενδεχομένως να κληθούν να τις εκκενώσουν και ζητούμε αυτές να τεθούν υπό Ελληνοκυπριακή διοίκηση. Αντιθέτως, κατά την άποψη μας, η παρουσία μελών της Ελληνοκυπριακής κοινότητας (διότι οι Μαρωνίτες είναι κατά το Σύνταγμα μέλη της Ελληνοκυπριακής κοινότητας) σε περιοχές που βρίσκονται υπό Τουρκική κατοχή ενισχύει αντί να διαβρώνει, το επιχείρημα αυτές οι περιοχές να τεθούν υπό Ελληνοκυπριακή διοίκηση (το ίδιο ισχύει και για τη χερσόνησο της Καρπασίας).

Συνεπώς έχω την ισχυρή άποψη (μετά και από την πρόσφατη περιοδεία μου στον Κορμακίτη και την Καρπάσια) ότι πρέπει να εγκαταλειφθεί η τακτική του “wait and see” που ακολουθεί η Κυπριακή ηγεσία. Πρέπει ο Πρόεδρος να αναλάβει πρωτοβουλία. Να συγκαλέσει αμέσως σύσκεψη των πολιτικών κομμάτων, των αρμοδίων υπηρεσιών  και κυβερνητικών αξιωματούχων μαζί με τους εκπροσώπους της Μαρωνίτικης θρησκευτικής ομάδας και να αποφασιστεί κοινή τακτική στο θέμα. Να συμφωνηθούν οι όροι κάτω από τους οποίους οι Μαρωνίτες θα επιστρέψουν στα χωριά τους. Καλό θα ήταν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να ζητήσει από τα Ηνωμένα Έθνη να φιλοξενήσουν συνάντηση των δυο ηγετών για να συζητήσουν το θέμα, με στόχο να επέλθει συμφωνία μέσα στο πλαίσιο των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης. Αν αρνηθεί ο Ακιντζί -πράγμα απίθανο- θα βρεθεί ο ίδιος εκτεθειμένος και δυο βήματα πίσω.

Επαναλαμβάνω, το “wait and see” είναι λάθος.

*Πρόεδρος Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.