Η Τουρκία ούτε καν απάντησε στον Γκουτέρες και στη Λευκωσία αλληλοτρώγονται για τον Ακιντζί

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Νίκος Κοτζιάς με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες και τον Μάθιου Νίμιτς. Φωτογραφία ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΑΓΟΣ

Του Πανίκου Παναγιώτου

Η Τουρκία ούτε καν απάντησε στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών αν αποδέχεται το διορισμό ειδικού συμβούλου-απεσταλμένου του με σκοπό να διερευνήσει τις δυνατότητες επανέναρξης των διαπραγματεύσεων και στη Λευκωσία αλληλοκατηγορούνται για το αδιέξοδο στο Κυπριακό. 

Σε δηλώσεις μετά τη συνάντησή του με τον Αντόνιο Γκουτέρες στην έδρα του ΟΗΕ, την Τετάρτη το απόγευμα (τοπική ώρα), ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Νίκος Κοτζιάς, ανέφερε ότι «ο ΓΓ έχει προτείνει και δεν έχει γίνει ακόμα αποδεκτός από την Τουρκία» όπως είπε, προσθέτοντας ότι «μένει να επιβεβαιωθεί. Εγώ του είπα ότι δεν την γνωρίζω τη σύμβουλο που πρότεινε (σ.σ. εννοώντας προφανώς την Αμερικανίδα Τζέιν Χολ Λουτ), αλλά έχω εμπιστοσύνη στις επιλογές και στην κρίση του».

Στη Λευκωσία και στην Αθήνα πολλές φορές αλληλοτρώγονται μεταξύ τους για εσωτερική κατανάλωση γύρω από τα εθνικά ζητήματα, ενώ αποδεικνύεται ξανά και ξανά ότι όλα εξαρτώνται από την «καλή θέληση» των Τούρκων, η οποία ουδέποτε εκδηλώνεται και παραμένει αυταπάτη και ευσεβής πόθος.

Ειδικά στο σημερινό μεταβαλλόμενο διεθνές πολιτικό σκηνικό δεν υπάρχει καμία δύναμη που να είναι διατεθειμένη να πείσει ή να εξαναγκάσει την Τουρκία να θέσει φραγμό στη θρασύτητά της που δεν έχει όρια απέναντι σε Κύπρο και Ελλάδα.

Γι’ αυτό, κάθε αφελής και υπεραπλουστευμένη επιχειρηματολογία περί αναγκαιότητας για «ρεαλιστικότερη προσέγγιση» των πραγμάτων ώστε δήθεν να καμφθεί η τουρκική αδιαλλαξία είναι εθνικά επιζήμια και επικίνδυνη για τον Ελληνισμό.

Με την επιμονή, για παράδειγμα, πολιτικών δυνάμεων να αγνοούν τη «μεγάλη εικόνα» και να επιμένουν σε κινήσεις με βάση τη θέση ότι ο Μουσταφά Ακιντζί ενδιαφέρεται πράγματι για μια σωστή λύση στο Κυπριακό, στο τέλος της ημέρας προσφέρεται άλλοθι στην Τουρκία, συμβάλλοντας στην απενοχοποίησή της.

Όπως αποδείχθηκε και στη διάσκεψη στο Κραν Μοντάνα, ο Ακιντζί, ως κατοχικός ηγέτης -όπως άλλωστε και οι προκάτοχοί του- δεν μπορεί ή δεν θέλει να λειτουργήσει αυτόνομα, διαχωρίζοντας τη θέση του από την Τουρκία.

Πρόκειται για μια ωμή πραγματικότητα που όσον αγνοείται τόσο περισσότερο χάνεται χρόνος και κυρίως πνίγεται η φωνή όλων εκείνων των Τουρκοκυπρίων που επιδιώκουν την αποτίναξη της τουρκικής κατοχής και την ουσιαστική επανένωση της Κύπρου.

*δημοσιογράφος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *