Η τουρκική επιθετικότητα και η έλλειψη κοινής αντίδρασης: Οφείλουμε, κοινή δράση και κοινή συστράτευση

ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΓΚΟΥΜΑ

Του Ανδρέα Σ. Αγγελίδη

Αφού δεν έκαμψε απόλυτα τις κάποιες αντιστάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας η οικονομική καταστροφή πριν πέντε χρόνια και με δεδομένες τις παραχωρήσεις και υποχωρήσεις που μεσολάβησαν έκτοτε, από την πλευρά μας, η Τουρκία δείχνει έμπρακτα πλέον και όχι ως ρητορική αναφορά, πάλι στρατιωτικά και όχι τυχαία, την επιθυμία της για ανατροπή ή αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης. 

Τα παραδείγματα πληθαίνουν τόσο στη Συρία, στο Αιγαίο και τώρα στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Προφανής στόχος της για ό,τι αφορά στην Κύπρο, να καθιερώσει ολοκληρωτική επικυριαρχία σε γη, αέρα, θάλασσα και γενικά σ’ ό,τι θα προκύψει με μια ενδεχόμενη λύση.

Άλλωστε ήδη έχει, ως κεκτημένο το «πλαίσιο» του νέου Γενικού Γραμματέα, όπως προέκυψε στις διευρυμένες συνομιλίες της «πενταμερούς», στην Ελβετία. Παράλληλα όλα τα δεδομένα, περιλαμβανομένης και της νέας Προεδρικής θητείας, με δεδηλωμένη υπέρ του «πλαισίου» αυτού και δημοσίως εκφρασθείσα άποψη του κ. Αναστασιάδη, συντελούν στο σχέδιο της Τουρκίας για να υποβιβαστεί η κρατική μας κυριαρχία και να προκύψει εκ «παρθενογένεσης» ένα «νέο συνεταιρικό» κρατικό μόρφωμα και πλαίσιο λύσης, το οποίο συνδιαμόρφωσε η υποχωρητικότητα 43 ετών της δικής μας πλευράς. Λύση όμως η οποία δεν θα διασφαλίζει ούτε δικαία, ούτε λειτουργική, αλλά ούτε και βιώσιμη λύση.

Το ερώτημα είναι πώς ο λαός και η πολιτική ηγεσία αντιδρούν ή διαχειρίζονται την προφανή από χρόνια επιθετική στρατηγική της Τουρκίας; Η διαπίστωση απλή και τραγική: Δεν υπάρχει κοινή και διαχρονική στρατηγική. Υπερισχύει και διατηρείται μεταξύ μας η αντιπαλότητα και η διχόνοια.

Ο λαός έχει ήδη επανεκλέξει ως Πρόεδρο τον κ. Αναστασιάδη, ο οποίος όπως ο ίδιος δήλωσε θα είναι η τελευταία του θητεία. Μια θέση που προφανώς του επέτρεπε να παρουσιαστεί, στο επίπεδο σύνθεσης της νέας Κυβέρνησης με πιο «συνενωτική» στάση σε σχέση με τις πολιτικές δυνάμεις, ώστε να επιτύχει την οφειλόμενη, από κοινού, αντίσταση και διεκδίκηση για ό,τι αφορά στο κυπριακό πρόβλημα. Όφειλε να γνωρίζει ότι ο Ελληνισμός πλήρωσε με τραγωδίες και χαμένες πατρίδες πολλές φορές τον εσωτερικό διχασμό.

Οι όποιες άλλες απόψεις σε σχέση με αυτές του Προέδρου μπορούν να οδηγήσουν σε μια σύνθεση δράσης, ενώ παράλληλα προσφέρουν ενίσχυση στον Πρόεδρο, έναντι των όσων, εκτός Κύπρου, επιδιώκουν με πιέσεις την πλήρη παράδοσή μας. Άλλωστε η δύναμη ενός ηγέτη δεν εξαρτάται στο ότι επιλέγηκε με το συγκεκριμένο ποσοστό πλειοψηφίας, αλλά από το εάν μετ’ εκλογικά, πέτυχε με τις επιλογές του και τις πρώτες δράσεις του, να αποκτήσει την ευρύτερη στήριξη του ίδιου του λαού του, για να μπορέσει να αγωνιστεί, να αντισταθεί και να οδηγήσει τον τόπο μακριά από μια καταστροφική λύση.

Δεν πραγμάτωσε αυτό τον στόχο η μορφή και σύνθεση του Κυβερνητικού σχήματος. Ας φροντίσει, έστω και τώρα ο Πρόεδρος, να τη διαμορφώσει με την καθιέρωση τακτικής λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου, μετατρέποντάς το, με τη δική του συμβολή, σε ένα όργανο διαρκούς σύσκεψης και προαγωγής ιδεών, προτάσεων, εναλλακτικών στρατηγικών και δράσης ομαδικής, για τη σωτηρία του τόπου.

Τούτο γιατί η Τουρκία μεθοδεύει από χρόνια και συστηματικά, με τη βοήθεια ή ανοχή και άλλων ισχυρών δυνάμεων, την κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εμείς υποχωρήσαμε και υποχωρούμε. Συντελέσαμε και συντελούμε με τις παραλείψεις και απραξία μας, στη μεγέθυνση της προκλητικότητας της Τουρκίας και στον υποβιβασμό του διεθνούς προβλήματος μας σε διαφορά μεταξύ δύο «ισοτίμων» δήθεν κοινοτήτων. Οφείλουμε, επιτέλους, κατά την ιστορική μνήμη και υποχρέωση, τις θυσίες και την ελπίδα για το μέλλον, κοινή δράση και κοινή συστράτευση όλων των πολιτικών δυνάμεων και του λαού πριν είναι οριστικά πολύ αργά.

*Δικηγόρος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *