Η Τουρκία είναι μια εχθρική χώρα

ΣΚΙΤΣΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΓΚΟΥΜΑ Μίλησε στον ΟΗΕ απο θέση "ισχύος"....αλλά η Τούρκικη λίρα πιθανόν (αναμεσα σε αλλους) να είναι ο μεγαλύτερος του εχθρός ( εάν εξαιρέσει κανεις το εγώ του)....

Του ΧΡΥΣΗ ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ

Διαχρονικά, αλλά εντονότερα τα τελευταία χρόνια και ειδικότερα τους τελευταίους μήνες, η Τουρκία αποδεικνύει με πολλούς και διάφορους τρόπους ότι είναι μια εχθρική χώρα. Η εχθρική φύση της επιβεβαιώνεται, τόσο σε διμερές επίπεδο, απέναντι δηλαδή στις χώρες που έχουν την ατυχία να συνορεύουν μαζί της, όσο και σε διεθνές επίπεδο, απέναντι δηλαδή στο Διεθνές Δίκαιο, στις διεθνείς σχέσεις και στην έννομη παγκόσμια τάξη. Οι αποδείξεις είναι εύκολα αντιληπτές, σε καθημερινό επίπεδο και προκύπτουν από συγκεκριμένη δράση, καθώς και από συγκεκριμένη ρητορική. Ενδεικτικά και χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι:

1Η εισβολή της Τουρκίας στη Συρία, ως αποκορύφωμα μιας πολύχρονης αντιπαράθεσης με την εν λόγω χώρα, αλλά και ως πυλώνας της τουρκικής διαχρονικής πολιτικής, που αποσκοπεί στην εξόντωση των Κούρδων, εντός και εκτός Τουρκίας.

2Η εισβολή της Τουρκίας στην κυπριακή Συρία, ως μία ακόμη έκφανση της τουρκικής επεκτατικής πολιτικής, καθώς και της πλήρους περιφρόνησης που η συγκεκριμένη χώρα δείχνει απέναντι στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της θάλασσας.

3Η εντεινόμενη αδιαλλαξία της Τουρκίας στο Κυπριακό· ένα πρόβλημα εισβολής και κατοχής, που η Τουρκία προκάλεσε το 1974 και που επιμένει να το κρατά άλυτο για 45 χρόνια. Αδιαλλαξία και κατοχή, οι οποίες πλαισιώνονται από την εμμονή της Τουρκίας για κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και από την τουρκική στόχευση για συνομοσπονδία δύο κρατών, ή για ένα τουρκικών προδιαγραφών κλείσιμο του Κυπριακού, που θα της επιτρέψει να μονιμοποιήσει και να νομιμοποιήσει τον ρόλο και την παρουσία της στο νησί.

4Η πρόσφατη συμφωνία συναντίληψης με το αναγνωρισμένο από τον ΟΗΕ καθεστώς της Λιβύης και την – εξαρτώμενη σε μεγάλο βαθμό από την Τουρκία – κυβέρνηση του Αλ-Σαράτζ, για μελλοντική οριοθέτηση ΑΟΖ με την εν λόγω χώρα της βόρειας Αφρικής. Μια οριοθέτηση εντελώς αυθαίρετη, που καταπατεί το Δίκαιο της θάλασσας, παραβιάζει τις διεθνείς πρακτικές, «βυθίζει» ουσιαστικά την Κρήτη, τη Ρόδο, την Κάσο και την Κάρπαθο και μοιράζει στη μέση την περιοχή, στην οποία η Ελλάδα, η Αίγυπτος και η Κύπρος έχουν το δικαίωμα να οριοθετήσουν, από κοινού, ΑΟΖ.

5Η διαχρονική επεκτατική τουρκική πολιτική σε ολόκληρο το Αιγαίο, από το Καστελόριζο μέχρι τις εκβολές του ποταμού Έβρου, η οποία αποσκοπεί ακριβώς στην καθιέρωση γκρίζων ζωνών και στην εδραίωση της αμφισβήτησης για ελληνικά νησιά και τις θαλάσσιες περιοχές που τα περιβάλλουν.

6Η διευκόλυνση (ή και η οργάνωση και ο συντονισμός) του σύγχρονου δουλεμπορίου Σύρων προσφύγων, αλλά και των κυκλωμάτων οργανωμένης λαθρομετανάστευσης ισλαμικών πληθυσμών προς την Ευρώπη, ως εργαλείο εκβιαστικής άσκησης πίεσης προς την Ελλάδα και ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτές οι πραγματικότητες, σε συνδυασμό με το μεγάλο έλλειμα δημοκρατίας εντός της Τουρκίας, την ηγεμονική νεο-οθωμανική άσκηση εξουσίας από τον Ταγίπ Ερντογάν, την απειλητική και υβριστική ρητορική των Τούρκων αξιωματούχων απέναντι σε όποιον ξένο ηγέτη επικρίνει την τουρκική πολιτική και τη γενικότερη επεκτατική κουλτούρα της χώρας, επιβεβαιώνουν ότι η Τουρκία είναι, δυστυχώς, μια απολύτως εχθρική χώρα.

Ως εχθρική, λοιπόν, οφείλουμε να την αξιολογούμε και ως εχθρική οφείλουμε να την αντιμετωπίζουμε, επιδιώκοντας παράλληλα τη δημιουργία μιας συμμαχίας των άμεσα επηρεαζόμενων χωρών, δηλαδή της Ελλάδας, της Αιγύπτου, της Συρίας, του Ισραήλ, του Λιβάνου και ασφαλώς της Κύπρου. Ας μην τρέφουμε ψευδαισθήσεις. Η Τουρκία αντιγράφει τη δολιότητα της ναζιστικής Γερμανίας της δεκαετίας του ‘30 και η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ΗΠΑ και η Ρωσία αντιγράφουν, δυστυχώς, την ανοχή που επέδειξαν, την ίδια δεκαετία, η δυτική Ευρώπη, οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ. Η Ελλάδα και η Κύπρος οφείλουμε να εργαστούμε για τερματισμό αυτής της καταστροφικής ανοχής, αρχίζοντας από τη δημιουργία μιας συμμαχίας χωρών στην περιοχή μας.

Η άποψη ότι η αιτία της εχθρικής στάσης της Τουρκίας είναι το άλυτο (εξαιτίας της, πάντα) Κυπριακό και ότι μετά από μια λύση η συμπεριφορά της θα αλλάξει, είναι απολύτως λανθασμένη. Είναι το ακριβώς αντίθετο που ισχύει: Είναι η εχθρική στάση της Τουρκίας η αιτία, τόσο για το άλυτο Κυπριακό, όσο και για τα τόσα άλλα προβλήματα που υφίστανται, πέραν του Κυπριακού, στην περιοχή του Αιγαίου, της ανατολικής Μεσογείου και σε μέρος της Μέσης Ανατολής.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *