Η Τουρκία «πατά σε δυο βάρκες» και τη βοηθούν να… ισορροπήσει: Η Κύπρος θα… στηριχθεί στο ΝΑΤΟ, όπως και η Ελλάδα!

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Η ιστορία με την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ είναι παλιά και επαναλαμβανόμενη. Πρόκειται για μια «πονεμένη» για κάποιους ιστορία. Μια επιλογή, η οποία ωστόσο δεν έχει σχέση με τη στρατηγικής σημασίας απόφαση για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν λέγεται πως πρέπει «να είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας», ή να «πατάμε σε μια βάρκα», αυτά δεν αφορούν προφανώς και το ΝΑΤΟ. Άλλωστε, οι επιλογές ενός κράτους θα πρέπει να στηρίζονται μόνο στην εξυπηρέτηση των δικών του συμφερόντων. Σε αυτό, κανονικά, δεν γίνονται εκπτώσεις. Το θέμα της ένταξης στο ΝΑΤΟ επανήλθε μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και επί της ουσίας είναι μη θέμα. Πρώτο, επειδή η Τουρκία θα ασκήσει βέτο και η αίτηση, εάν και εφόσον γίνει, θα πάει στα αζήτητα. Περαιτέρω -κι αυτό έχει περισσότερη σημασία- η συμμετοχή σε ένα τέτοιο οργανισμό δεν διασφαλίζει οτιδήποτε σε σχέση με την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το πιο κοντινό σε εμάς παράδειγμα είναι τα ελλαδοτουρκικά, όπου επιβεβαιώνεται ότι η Ελλάδα, κράτος-μέλος του ΝΑΤΟ, δεν έχει οποιαδήποτε στήριξη όταν δέχεται επιθέσεις και αμφισβητείται η κυριαρχία της από την κατοχική Τουρκία. Στο θέατρο του παραλόγου, το οποίο έχει στήσει το καθεστώς Ερντογάν, με τις εχθρικές ενέργειες κατά της Αθήνας, το ΝΑΤΟ σφυρίζει αδιάφορα επιχειρώντας να παρουσιαστεί ότι κρατά δήθεν ίσες αποστάσεις. Επί της ουσίας καλύπτει την τουρκική επιθετικότητα και αποθρασύνει τον Ερντογάν. Παρόλο που διαχρονικά υπάρχει η ανησυχία για το ενδεχόμενο σύγκρουσης δύο συμμάχων, είναι σαφές πως οι παρεμβάσεις αποτροπής στηρίζονται σε μια λογική ότι δεν πρέπει να ενοχληθεί η Τουρκία. Πρόκειται για τη χώρα η οποία «πατά σε δύο βάρκες». Και δεν είναι μόνο αυτό, αλλά τη βοηθούν να… ισορροπήσει.

Κι εάν έναντι της Ελλάδος η στάση του ΝΑΤΟ είναι αυτή, μπορεί κανείς να φανταστεί πώς θα αντιμετωπίζεται η Κυπριακή Δημοκρατία. Παρόλο, που η Κύπρος έχοντας στρατηγική προίκα, την οποία απομυζούν Βρετανοί, Αμερικανοί, Ισραηλινοί κι άλλοι, θα μπορούσε να την αξιοποιήσει υπέρ της. Παρόλα αυτά την προσφέρει αφιλοκερδώς, ως να είμαστε σε φιλανθρωπικό τέιον.

Οι αναφορές στο θέμα της ένταξης στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, που πρωτίστως γίνονται στον ελλαδικό χώρο, υπολείπονται ιστορικού βάθους και εμβάθυνσης των δεδομένων, που έχουν διαμορφωθεί. Η στήριξη αυτής της επιλογής, συνδέεται προφανώς με ιδεοληψίες.

Το τι έγινε το 1974 στην Κύπρο είναι ασφαλώς ιστορία, που ωστόσο πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στους χειρισμούς. Τα γεωπολιτικά συμφέροντα έχουν διαφοροποιηθεί, αλλά δεν έχουν αλλάξει άρδην. Δεν ανατράπηκαν αν και στο τέλος της δεκαετίας του ΄80, κατέρρευσε το αντίπαλο στο ΝΑΤΟ, δέος, ο λεγόμενος υπαρκτός σοσιαλισμός. Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ, με την ένταξη χωρών του πάλαι ποτέ ανατολικού μπλοκ, δεν ομαλοποίησε την κατάσταση. Είχαμε πολέμους (πρώην Γιουγκοσλαβία, Ουκρανία κ.λπ.) ενώ η Βορειοατλαντική Συμμαχία δεν λειτούργησε σε μια λογική εκτόνωσης των διαφορών, αλλά σε εκείνη της ισοπεδωτικής επέλασής της. Βέβαια, βοήθησε σε αυτό το σκηνικό και η συμπεριφορά του Πούτιν, που έδωσε ζωή και προοπτική στο ΝΑΤΟ, το οποίο βρισκόταν σε μόνιμο λήθαργο.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η κατοχική Τουρκία φλερτάρει με θερμό επεισόδιο με την Ελλάδα και επιχειρεί να επιβάλλει νέα τετελεσμένα στην Κύπρο, θα πρέπει να υπάρχει σχεδιασμός αποτροπής από Αθήνα και Λευκωσία. Γιατί στήριξη από τρίτους δεν πρέπει να αναμένουμε.

Για την ιστορία και μόνο μεταφέρουμε τι έγγραψε η αθηναϊκή εφημερίδα «Αυγή», στις 15 Αυγούστου 1974: «Δραματικές εξελίξεις σημειώνονται μετά το ναυάγιο της διάσκεψης της Γενεύης. Στην Κύπρο τουρκικά αεροπλάνα επιτίθενται από τις πρωινές ώρες στην περιοχή της Λευκωσίας και εκφράζονται φόβοι ότι ο πόλεμος στη μεγαλόνησο θα γενικευθεί με απρόβλεπτες συνέπειες. Στην Αθήνα, ύστερα από έκτακτη σύσκεψη στο Πεντάγωνο, ο Πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής κατήγγειλε την Τουρκία σαν απειλή για την ειρήνη του κόσμου και ανακοίνωσε ότι η Ελλάς αποσύρεται από τη στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ…».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *