Η υφέρπουσα ισλαμοποίηση και ο κόσμος της Κύπρου

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Φωτογραφία ΚΥΠΕ

Του Πανίκου Παναγιώτου

Συμμαχίες έρχονται και παρέρχονται, όπως και κάθε λογής ηγέτες. Όταν όμως δημιουργούνται τετελεσμένα επί του εδάφους κι όταν εμπεδώνεται κλίμα θρησκευτικού και ιδεολογικού φανατισμού, τότε ο χρόνος δεν μπορεί να εξαλείψει εύκολα ιδέες που επιβάλλουν το μίσος και τον σκοταδισμό. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Τουρκία αποτελεί ίσως την αρνητικότερη εξέλιξη για την περιοχή. 

Την επομένη της κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους στη Συρία, τον Νοέμβριο του 2015, ο Πούτιν είχε δηλώσει ότι «το πρόβλημα δεν είναι η τραγωδία που ζήσαμε χθες. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο, καθώς τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε την ηγεσία της Τουρκίας να προωθεί την ισλαμοποίηση της χώρας». Δυστυχώς, ο Ρώσος Πρόεδρος παραμέρισε τη συγκεκριμένη απειλή, δίνοντας προτεραιότητα σε άλλους στόχους και συμφέροντα. Αγκάλιασε τον Ερντογάν, πουλώντας του πυραύλους και κτίζοντάς του πυρηνικούς σταθμούς. Η στήριξη που του προσφέρει θα ζημιώσει μακροπρόθεσμα την περιοχή και θα έχει υπολογίσιμο κόστος στην ασφάλεια της Ρωσίας.

Την ίδια στιγμή, στην Ουάσινγκτον αν και αντιδρούν στο «κοινό μέτωπο» συνεργασίας Άγκυρας-Μόσχας-Τεχεράνης και ενώ η κρίση στις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις διογκώνεται, επιμένουν να κρατήσουν την Τουρκία στο δικό τους στρατόπεδο, ενώ ο Ερντογάν τους εμπαίζει. Το αξιοπρόσεκτο στοιχείο που διαφαίνεται όλο και περισσότερο είναι ότι αρκετοί αναλυτές και διπλωμάτες δεν ανησυχούν τόσο για τις νέες συμμαχίες, γιατί τέτοιου είδους συμμαχίες μπορεί να αποδειχτούν παροδικές και εύκολα να ανατραπούν, αλλά για τη συστηματική προσπάθεια της τουρκικής ηγεσίας για πλήρη ισλαμοποίηση της χώρας, με αποφάσεις και πρακτικές που αλλάζουν άρδην την εικόνα της περιοχής, προσδίδοντας σταδιακά μια νέα δυναμική στον ισλαμιστικό φονταμενταλισμό, που θα διαμορφώσει δυσμενέστερες συνθήκες για τα αμερικανικά συμφέροντα.

«Οι μιναρέδες είναι οι ξιφολόγχες μας, οι θόλοι τα κράνη μας, τα τζαμιά τα στρατόπεδά μας, οι πιστοί είναι οι στρατιώτες μας» επαναλαμβάνει συνεχώς ο Ερντογάν.

Η υφέρπουσα ισλαμοποίηση επεκτείνεται δραματικά και στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου, αποτελώντας πλέον τη σοβαρότερη απειλή για Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Με το να προσδοκούμε μέσα από δοκιμασμένες και αποτυχημένες διαδικασίες σε μια σωστή λύση που δεν θα έρθει ποτέ, γιατί άλλες είναι οι βουλές της Τουρκίας, καθώς και με πομπώδεις ομιλίες και διαβήματα, δεν πρόκειται να αποτραπεί η ισλαμοποίηση. Αν ο κόσμος της Κύπρου και από τις «δυο πλευρές» δεν βρει σήμερα τους τρόπους, την αγωνιστικότητα και τη φαντασία για να ανατρέψει συντονισμένα, δυναμικά και ειρηνικά την επεκτατική πολιτική του ισλαμιστικού φονταμενταλισμού, σε κάποια χρόνια θα είναι πολύ αργά.

*δημοσιογράφος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *