Ιδεολογικές Ακροβασίες των ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ

Αβέρωφ Νεοφύτου και Άντρος Κυπριανού δήλωσαν ότι συμφωνούν στον στόχο για την λύση του Κυπριακού και πως δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Ο ΓΓ του ΑΚΕΛ μίλησε για «σημείο μηδέν» και ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ για «ιστορικούς μήνες μπροστά μας».

Του ΜΑΡΙΟΥ ΠΟΥΛΛΙΚΚΑ

Ένα «Κανονικό Κράτος» έχει ως κεντρικό πυλώνα, τη Λαϊκή Κυριαρχία. Αν αυτό δεν ισχύει, τότε δεν έχουμε «Κανονικό Κράτος». Τόσο απλά.

Η Λαϊκή Κυριαρχία αφορά στην ελεύθερη έκφραση του λαού. Ο ορισμός του «Λαού» δεν αφορά μόνο στον Πληθυσμό αλλά και στο Έδαφος (Λαός είναι ένας Πληθυσμός ανθρώπων, ο οποίος γεννά ιστορία και πολιτισμό μέσα στην Εδαφική του Επικράτεια). Δεν έχει σημασία αν μέσα σε αυτόν το λαό υπάρχουν διαφορετικές Κοινότητες, με χαρακτηριστικά ή παραδόσεις διαφορετικές από τους υπόλοιπους. Η πολυπολιτισμικότητα και η διαφορετικότητα σε μια κοινωνία, δεν σημαίνει ύπαρξη πολλών λαών. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα οι ΗΠΑ. Ο λαός των ΗΠΑ είναι ένας και ενιαίος, η εδαφική επικράτεια είναι ενιαία, η κοινωνία είναι πολυπολιτισμική, το πολίτευμα είναι Δημοκρατικό και το Κράτος έχει Ομόσπονδη δομή. Άλλο παράδειγμα είναι η Γαλλία, στην οποία ο λαός της είναι και πάλι ένας και ενιαίος, η εδαφική επικράτεια είναι ενιαία, η κοινωνία είναι πολυπολιτισμική, το πολίτευμα είναι Δημοκρατικό, αλλά το Κράτος είναι Ενιαίο.

Ένα «Κανονικό Κράτος» δηλαδή, μπορεί να είναι Ενιαίο ή Ομόσπονδο. Υπάρχουν πολλά Ομόσπονδα Κράτη και είναι καθόλα «Κανονικά» αφού το πολίτευμα τους είναι Δημοκρατικό. Ο ένας και μοναδικός λαός που απαρτίζει την Κοινωνία των πολιτών, ασκεί ελεύθερα τα Εκλογικά του Δικαιώματα στη βάση της Αρχής της Ισότητας των Πολιτών και έχοντας ως μέτρο την Αρχή της Πλειοψηφίας. Η Ομόσπονδη δομή του Κράτους, αφορά αποκλειστικά και μόνο σε λειτουργικές ρυθμίσεις επί του εδάφους, είτε λόγω τεράστιας γεωγραφικής έκτασης της χώρας, είτε λόγω πολύ μεγάλου πληθυσμού. Τέτοια παραδείγματα είναι οι ΗΠΑ, η Γερμανία και άλλα.

Αυτό που μπερδεύει πολλούς στην Κύπρο είναι η περίπτωση του Βελγίου και της Ελβετίας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα Ομόσπονδα κράτη δεν αποτελούνται από ένα ενιαίο λαό, αλλά από περισσότερους. Το ιστορικό κριτήριο (όπως αναφέρεται και πιο πάνω) είναι η Εδαφική Επικράτεια του καθενός. Οι λαοί δηλαδή που απαρτίζουν αυτά τα κράτη, ζούσαν χωριστά, ο καθένας είχε τη δική του Εδαφική Επικράτεια και αποφάσισαν κάποια στιγμή να δημιουργήσουν ένα κοινό Κράτος. Τα Ξεχωριστά Πολιτικά Δικαιώματα, οι Ξεχωριστές Εκλογές, οι εξασφαλισμένες Θέσεις στο Κοινοβούλιο και ό,τι άλλο διαχωριστικό προβλέπει το Σύνταγμα τους, είναι απότοκο των Ξεχωριστών Δικαιωμάτων που συνοδεύουν φυσιολογικά, τον ορισμό «Λαός». Διαφορετικοί λαοί, ξεχωριστά Δικαιώματα.

Στην Κύπρο, ουδέποτε υπήρξε πληθυσμός με ξεχωριστή, δική του, Εδαφική Επικράτεια (δεν πρέπει να μπερδεύουμε την Ιδιωτική Περιουσία με την Εδαφική Επικράτεια). Στην Κύπρο, η Εδαφική Επικράτεια ήταν πάντοτε Ενιαία. Στην Κύπρο κατ’ επέκταση, υπάρχει μόνο ένας ενιαίος λαός. Διαφορετικές κοινότητες; Ναι. Πολυπολιτισμικότητα; Ναι. Εδαφική Επικράτεια όμως, μία! Άρα, Λαός ένας! Αυτό ακριβώς είναι που θέλουν να αλλάξουν οι ΤουρκοΒρετανοί από το 1956 και για να το πετύχουν, θα πρέπει οι Τούρκοι της Κύπρου να εμφανιστούν ξαφνικά με δική τους Εδαφική Επικράτεια. Μόνο η αναγνωρισμένη Εδαφική Επικράτεια θα μπορέσει να επικυρώσει τα Ξεχωριστά Πολιτικά Δικαιώματα που παρανόμως δόθηκαν στους Τούρκους της Κύπρου με το Σύνταγμα του ’60.

Εδώ γεννώνται τα εξής ερωτήματα:

Ήταν η Κυπριακή Δημοκρατία με το Σύνταγμα του ’60, ένα «Κανονικό Κράτος»; Η απάντηση είναι όχι, αφού καταπατούσε την έκφραση της Λαϊκή Κυριαρχίας ενός ενιαίου λαού.

Ήταν η Κυπριακή Δημοκρατία του Δικαίου της Ανάγκης, ένα «Κανονικό Κράτος»; Η απάντηση πάλι είναι όχι, αφού απέκλειε ρατσιστικά τους Τούρκους της Κύπρου.

Θα είναι η ΔΔΟ με Πολιτική Ισότητα, ένα «Κανονικό Κράτος»; Η απάντηση είναι φυσικά όχι, αφού θα βασίζεται σε σωρεία Εγκλημάτων Πολέμου και άλλων Κατά της Ανθρωπότητας, θα δημιουργήσει εκ του μηδενός έναν καινούργιο λαό και θα καταπατεί την έκφραση της Λαϊκής Κυριαρχίας.

Το Ευρωπαϊκό κεκτημένο όμως, προάγει την Ισότητα των Πολιτών, τη διαγραφή των ρατσιστικών διακρίσεων, την ενοποίηση του Κυπριακού λαού, την ενοποίηση των εκλογικών καταλόγων, την ενοποίηση του εδάφους και την έκφραση της Λαϊκής Κυριαρχίας μέσα από Δημοκρατικές διαδικασίες. Αυτή ακριβώς ήταν η περίπτωση των τελευταίων Ευρωεκλογών. Τα κοινά ψηφοδέλτια και ο κοινός εκλογικός κατάλογος αποτελούν τεκμήριο Δημοκρατίας. Αυτό θα ήταν ένα «Κανονικό Κράτος» σε μια Απελευθερωμένη Κύπρο.

Ο Κυπριακός λαός αντιλαμβάνεται πλήρως την ιδέα του «Κανονικού Κράτους».

Όσο οι ηγεσίες των ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ ακροβατούν ιδεολογικά και προωθούν μια ρατσιστική, άδικη και αντιδημοκρατική λύση, τόσο θα βλέπουν τους πολίτες να τους εγκαταλείπουν κατά χιλιάδες.

Δεν είναι η εξυπηρέτηση των ΤουρκοΒρετανικών συμφερόντων που θα διασφαλίσει το μέλλον του Κυπριακού λαού. Δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί συμφωνούμε σε ένα πράγμα. Θέλουμε ένα Δημοκρατικό πολίτευμα. Ένα Ελεύθερο, «Κανονικό Κράτος».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *