Είναι ποινικό αδίκημα η παράνομη εξαγωγή συναλλάγματος; … Δεν είδαμε ούτε ακούσαμε να διωχθεί κάποιος

Του Πέτρου Θ. Παντελίδη

Στο προηγούμενο χρονικό διάστημα έγινε πολύς λόγος για την προνομιακή ενημέρωση για το κούρεμα της οποίας έτυχαν κάποιοι που είχαν σχετική πρόσβαση στη σημαντική αυτή πληροφορία. Περισσότερος λόγος έγινε για όσους κατάφεραν να στείλουν λεφτά στο εξωτερικό κατά την κλειστή περίοδο. Όλοι οι κοινοί θνητοί θυμούμαστε ότι τότε οι λογαριασμοί μας στις τράπεζες είχαν παγώσει. Δεν μπορούσαμε να αποσύρουμε τα χρήματά μας και ήμασταν αναγκασμένοι να εξυπηρετήσουμε όλες τις ανάγκες μας με τα ορισμένα ποσά, τα οποία μπορούσαμε να κάνουμε ανάληψη από τους λογαριασμούς μας, κυρίως μέσω των ΑΤΜ. 

Φυσικά τότε κάποιος που είχε άμεση και δικαιολογημένη ανάγκη ή λόγο να στείλει χρήματα στο εξωτερικό μπορούσε να αποταθεί στην Κεντρική Τράπεζα και να υποβάλει σχετικό αίτημα. Αν το αίτημα ήταν δικαιολογημένο και νόμιμο, του δινόταν γραπτή άδεια για εξαγωγή του συναλλάγματος. Έτσι εμείς οι νομοταγείς πολίτες είχαμε την εντύπωση ότι μόνο τα δικαιολογημένα ποσά συναλλάγματος, που είχαν την άδεια της Κεντρικής Τράπεζας, είχαν σταλεί στο εξωτερικό.

Όμως αργότερα μάθαμε ότι εκείνη την κλειστή περίοδο είχαν εξαχθεί τεράστια ποσά στο εξωτερικό. Μάθαμε, μάλιστα, ότι πολλοί έσπασαν με ευκολία γραμμάτια που είχαν στις τράπεζες και έστειλαν μεγάλα ποσά στο εξωτερικό, είτε την περίοδο πριν το κούρεμα, είτε την περίοδο που οι λογαριασμοί ήταν παγωμένοι και δεσμευμένοι και κανένας δεν μπορούσε να κάνει μεταβίβαση χρημάτων στο εξωτερικό.

Όσοι έστειλαν χρήματα στο εξωτερικό την περίοδο πριν την απαγόρευση δεν έχουν κάνει κάτι παράνομο. Πολλοί μπορεί να ήταν ατσίδες, να υπολόγισαν το επερχόμενο κούρεμα και να προστάτευσαν τα κεφάλαιά τους. Τίποτε το παράνομο ή επιλήψιμο. Μερικοί μπορεί να είχαν έσωθεν πληροφόρηση για το επικείμενο κούρεμα και έδρασαν σύμφωνα με την προνομιακή πληροφόρηση, για να προστατεύσουν τα λεφτά τους. Η πράξη τους ήταν καθόλα νόμιμη. Όμως κάθε νόμιμο δεν είναι και ηθικό. Τη μεγαλύτερη παρανομία και την ανηθικότητα διέπραξαν εκείνοι που έδωσαν τη σημαντική πληροφορία για το επικείμενο κούρεμα. Όμως δεν μπορούν να υπάρχουν αποδείξεις και για τούτο δεν μπορούν να προσαχθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης. Φυσικά υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις, αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.

Η δική μου απλή, πιθανόν να είναι και απλοϊκή, σκέψη είναι τούτη. Έπρεπε η Κεντρική Τράπεζα να ζητήσει από τα τραπεζικά ιδρύματα κατάλογο των προσώπων και των λογαριασμών από τους οποίους έγινε μεταβίβαση χρημάτων στο εξωτερικό κατά την κλειστή περίοδο. Η Κ.Τ. θα μπορούσε εύκολα να διαγράψει όσους είχαν δική της γραπτή εξουσιοδότηση για εξαγωγή συναλλάγματος. Τον κατάλογο με τις υπόλοιπες περιπτώσεις εξαγωγής συναλλάγματος έπρεπε να τον παραδώσει στην Αστυνομία για να κάνει ανακρίσεις και να ζητήσει εξηγήσεις για την παράνομη εξαγωγή συναλλάγματος. Ύποπτοι για ποινικό αδίκημα και για προσαγωγή ενώπιον του δικαστηρίου θα ήταν όσοι δεν μπορούσαν να παρουσιάσουν γραπτή άδεια εξαγωγής συναλλάγματος και όσοι τραπεζικοί ή άλλοι λειτουργοί εμπλέκονταν στη διευθέτηση και τη διεκπεραίωση εξαγωγής του συναλλάγματος.

Τα δικαστήρια θα ήταν γεμάτα από κατηγορούμενους, η απόδειξη της ενοχής τους πέραν πάσης αμφιβολίας θα ήταν εύκολη και η καταδίκη τους αναπόφευκτη. Όμως δεν είδαμε ούτε ακούσαμε να διωχθεί κάποιος για παράνομη εξαγωγή συναλλάγματος.

Μήπως κάνοντας αυτές τις απλοϊκές σκέψεις αποδεικνύομαι ότι είμαι αχάπαρος για τα οικονομικά και τη νομική επιστήμη ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο; Είναι τόσο απλό το θέμα, όπως εγώ νομίζω, ή είναι τόσο πολύπλοκο, που δεν μπορώ να το αντιληφθώ, πριν μου το αναλύσει κάποιος; Είναι ή δεν είναι ποινικό αδίκημα η παράνομη εξαγωγή συναλλάγματος, ιδιαίτερα σε περίοδο που απαγορευόταν ακόμα και ανάληψη χρημάτων από λογαριασμό;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *