Είντα τζιαιρούς εφτάσαμεν: Από το σύνθημα «την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω» σε συζητήσεις για παράδοση της μισής πατρίδας

FILE PHOTO. Η Ελληνική και η Κυπριακή σημαία κυματίζει παντού κατά μήκος της πράσινης γραμμής, ΚΥΠΕ/ Κάτια Χριστοδούλου

Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Ορισμένοι πολιτικοί αρχηγοί και άλλοι παράγοντες στην Κύπρο γευματίζουν, δειπνίζουν και συναντώνται με Τουρκοκύπριους και Τούρκους πολιτικούς.

Αναρτούν μάλιστα και σχετικές φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Καλά κάνουν και είναι προτιμότερο να ανταμώνουν και να κουβεντιάζουν, παρά να μην υπάρχει επικοινωνία και διάλογος. Μπορεί μέσα στο 2018 να μην υπήρξαν διαπραγματεύσεις, αλλά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αρχηγοί μεγάλων κομμάτων και άλλοι που διαδραματίζουν ρόλο στο Κυπριακό είχαν ιδιαίτερες συναντήσεις με τους βασικούς πρωταγωνιστές της τουρκικής πλευράς (Τσαβούσογλου, Ακιντζί, Οζερσάι).

Το βασικό ερώτημα που προκύπτει είναι: ποιο ήταν τελικά το συμπέρασμά τους; Και δεν μπορεί να είναι διαφορετικό για τον καθένα, εκτός αν μερικοί άλλα άκουσαν και άλλα κατάλαβαν. Άλλωστε, δεν θα είναι και η πρώτη φορά αφού σε όλες τις διαπραγματευτικές διαδικασίες, μετά από κάθε υποχώρηση της ελληνοκυπριακής πλευράς επιχειρείται να δοθεί διαφορετική ερμηνεία για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Δημιουργούν σύγχυση στον κόσμο και πολλές φορές δείχνουν ότι δεν ξέρουν καν τι έχουν συμφωνήσει. Από τη μια αποδέχονται σχεδόν τα πάντα (εκ περιτροπής προεδρία, παρουσία στρατευμάτων, διατήρηση εγγυήσεων κ.λπ) και από την άλλη -ανάλογα με τις αντιδράσεις και τις εξελίξεις- εμφανίζονται ανένδοτοι και απορριπτικοί. Βασικά, έτσι συνέβαινε πάντα στο Κυπριακό.

Οι Τούρκοι αυτά που επιδιώκουν τα λένε δημόσια (σε ομιλίες και συνεντεύξεις), χωρίς καν να λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι πρόκειται για θέσεις που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο. Δεν λένε άλλα μέσα και άλλα έξω, όπως μερικοί ηγέτες της ελληνοκυπριακής πλευράς, οι οποίοι μετά από 44 και πλέον χρόνια κατοχής αλληλοσπαράσσονται μεταξύ τους για έννοιες και ορολογίες όσον αφορά τη μορφή της λύσης, ενώ οι κατακτητές επιβάλλουν σταδιακά τις πάγιες επιδιώξεις τους. Τώρα, οι Τούρκοι βάζουν προτεραιότητα τη μοιρασιά του φυσικού αερίου και ήδη στην ελληνοκυπριακή πλευρά εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια για συμβιβασμό – παράδοση.

Αντί να οδηγούν τον κυπριακό λαό στην απαλλαγή από την κατοχή, παζαρεύουν τη διχοτόμηση, νομιμοποιώντας τα τετελεσμένα της. Λύσεις που αναθεμάτιζαν έως χθες, τις αποδέχονται σήμερα, ενώ ακόμα κι αυτοί που μιλούν για απελευθέρωση – επανένωση, την ίδια στιγμή υποστηρίζουν θέσεις που αναιρούν τα όσα διακηρύττουν. Με τέτοιους χειρισμούς και με ένα πολυκερματισμένο εσωτερικό μέτωπο, τίποτα πλέον δεν αποκλείεται. Άλλωστε, ποιος το περίμενε ότι από το σύνθημα «την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω», θα γίνονταν σήμερα παρασκηνιακές συζητήσεις για να παραδώσουν (με υπογραφή) τη (μισή) πατρίδα. Πράγματι, είντα τζιαιρούς εφτάσαμεν στο Κυπριακό…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *