Ιστορίες και εικόνες της πόλης μας…

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Τούτο το καλοκαίρι μοιάζει διαφορετικό. Όπως και η άνοιξη που περάσαμε… Τα περιοριστικά μέτρα μάς κράτησαν πολύ περισσότερες ώρες στο σπίτι. Ανακαλύψαμε δεξιότητες και θυμηθήκαμε ασχολίες που δεν χωρούσαν στην …εν καιρώ ειρήνης καθημερινότητα – από συνταγές ξεχασμένες κι άλλες καινούργιες, ξεκαθάρισμα χαρτιών, διαχείριση φωτογραφιών και παλιών εφημερίδων μέχρι διαδικτυακές συνεδριάσεις. Ταυτόχρονα αναδείχτηκαν κρυμμένα στοιχεία της συμπεριφοράς μας – πότε στοργής κι ενδιαφέροντος, πότε μέχρι και ενδοοικογενειακής βίας. Ανάμεσα στους πολίτες λειτούργησε ο φόβος για τον άγνωστο αλλά απειλητικό ιό. Τώρα, όμως, που πολλοί ξεπέρασαν τον  φόβο, οι υπόλοιποι μείναμε με την  ανησυχία για τη συνέχεια…

  • Είναι καλοκαίρι και τα «τραπεζάκια έξω» πολλαπλασιάστηκαν. Οι πιο ζωηροί επιλέγουν χώρους όρθιας εξυπηρέτησης, συχνά συνωστισμένοι κατά παράβαση των γεωμετρικών της απόστασης απαιτήσεων. Αυτοί είναι οι «γενναίοι». Κακά, όμως, τα ψέματα. Μόνο στην Πλατεία Ελευθερίας μπορείς να κρατάς τις αποστάσεις! Ακόμα κι όταν κάποια ώρα τελειώσει, πόσο κόσμο να έχει; Ούτε θα φιλοξενεί τα επετειακά συλλαλητήρια ή τις προεκλογικές συγκεντρώσεις. Στους  τομείς της εστίασης και της ψυχαγωγίας οι νόμιμοι και οι νοικοκυραίοι μπορούν να τα καταφέρουν δουλεύοντας σωστά και με ασφάλεια για τους ίδιους και τους πελάτες τους.

Οι ποικιλότροπα παράνομοι και αυθάδεις θεωρούν πως επειδή δεν δούλεψαν για δυο μήνες (ούτε, όμως, η πλειοψηφία των εργαζομένων δούλεψε), πρέπει να βγάλουν άμεσα τη χασούρα, ανεξάρτητα από τη διακινδύνευση και την παραβίαση της νομιμότητας. Επανέρχονται έτσι στην οχληρή τους λειτουργία που ούτε η προ-κορωνοϊού (συχνά αδικαιολόγητη) ούτε η επακόλουθη επιείκεια των αρμοδίων αρχών μπορεί πια να ανεχτεί. Είναι όμως έτσι ή, μήπως, οι «θεραπείες» έρχονται να δώσουν στα γρήγορα την απαραίτητη κάλυψη; Κι αν ξαφνικά, ένας χώρος ψυχαγωγίας  διαφημίζει την επικείμενη έναρξη λειτουργίας του σε οικιστική περιοχή, χωρίς άδεια και σε αντίθεση με τις πρόνοιες της νομοθεσίας, είναι λογικό οι αρμόδιοι να αδυνατούν να το εμποδίσουν;

Βέβαια παράνομες συμπεριφορές σε χώρους ψυχαγωγίας δεν θα σημειώνονταν αν δεν υπήρχαν πρόθυμοι θαμώνες να τις απολαύσουν, χωρίς όμως να δικαιολογούνται για την υποτιθέμενη άγνοια. Μια ακραία, κυπριακής πρωτοτυπίας, συμπεριφορά αναφέρεται σε θαμώνες, όχι περιστασιακούς, που τυγχάνει να είναι αξιωματούχοι της Πολιτείας! Τι να την κάνει τότε τη νομιμότητα ο επιχειρηματίας;

Είναι λοιπόν παράξενο τούτο το καλοκαίρι. Ακόμα περισσότερο αν στερηθούμε εκείνες τις Νύχτες Καλoκαιριού που διοργάνωνε ο Δήμος Λευκωσίας – δροσερές μουσικές περιδιαβάσεις στις γειτονιές της πόλης, μέσα κι έξω από τα τείχη. Μακάρι η νέα λιτότητα να μην καταργήσει τον θεσμό. Η πρωτεύουσα δεν θα απολαύσει τα οφέλη της επιχορήγησης των αεροπορικών εταιρειών και των ξένων επισκεπτών. Ας διασφαλιστεί τουλάχιστον κάτι για τους κατοίκους της, οι περισσότεροι από τους οποίους ούτε διακοπές δεν θα μπορέσουν φέτος να πάνε…

Σε μια πόλη με ιστορικό κέντρο, με σημαντικά κτίσματα παραδοσιακά – λίγα μόνο τα διατηρητέα για λόγους «λιτότητας» που έχει λογιστική μόνο βάση και όχι, όπως θα ΄πρεπε, συνολική αξιολόγησή τους, οι κατεδαφίσεις σημειώνουν επίδοση. Πρώτα είναι η εγκατάλειψη, ύστερα η παρατεταμένη αδιαφορία κι μετά, για όσα δεν πέσουν μόνα τους, «αναπόφευκτα» καλούνται οι μπουλντόζες για «άρση της επικινδυνότητας»… Σπάνια τεκμηριώνεται πως έχει καταβληθεί κάθε προσπάθεια για διάσωσή τους. Άραγε έτσι ενεργούν στις τόσες πολλές ευρωπαϊκές πόλεις που βλέπουμε την ταυτότητά τους να διατηρείται με απόλυτο σεβασμό στην ιστορική και την κοινωνική διαδρομή τους;

Στον ορίζοντα συνεχίζουν να υψώνονται πύργοι. Δεν είναι παντού …δίδυμοι. Είναι φορές που είναι πράγματι διπλοί, αλλού τους προτείνουν πενταπλούς, είναι άλλοι κυλινδρικοί, οβάλ ή ορθογώνιοι. Ακόμα και σε Περιοχές Ειδικού Χαρακτήρα, με αυστηρές τις πρόνοιες της νομοθεσίας για προστασία και ανάδειξη αυτού του ειδικού χαρακτήρα, οι  αρμόδιες αρχές ακόμα το συζητάνε ψάχνοντας για «χρυσές τομές» που παραβιάζουν τη νομοθεσία και σε πλήρη αντίθεση με τις σαφώς διατυπωμένες απόψεις των ειδικών…

Πριν δέκα τόσα χρόνια, ο Δήμος Λευκωσίας συμμετείχε στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα EUCEMET. Στόχος του προγράμματος ήταν η προστασία και ανάδειξη παλιών κοιμητηρίων ως επισκέψιμων χώρων. Ανάμεσα στα κοιμητήρια που προβλήθηκαν ήταν κι εκείνο των Αγίων Ομολογητών, επί της τώρα υπό ανανέωση Λεωφόρου Κυριάκου Μάτση. Ο Δήμος φαίνεται να έχει κάνει το καθήκον του υποβάλλοντας στην Αρχιεπισκοπή ιδέες και εισηγήσεις. Σήμερα, το κοιμητήριο εγκαταλειμμένο και χορταριασμένο, με μετακινημένους τους σταυρούς και τις ταφόπλακες, απεικονίζει την προσβολή της μνήμης των τεθνεώτων και την ασέβεια στους απογόνους τους. …

Από αύριο η μέρα αρχίζει πάλι να μικραίνει… Το καλοκαίρι, όμως, είναι ακόμα μπροστά μας, με τις ζεστές μέρες και τις δροσερές νύχτες. Είναι ευχάριστα τα βράδια στη Λευκωσία. Το δυτικό αεράκι αποζημιώνει για την ζεστή μέρα. Εκτός κι αν κουβαλά εκείνη την αποκρουστική μυρωδιά των τελευταίων εβδομάδων  της  οποίας αναζητείται ακόμα η προέλευση. Είναι σίγουρα κυπριακής προέλευσης και έχει το προνόμιο της ελεύθερης διακίνησης και χωρίς διατυπώσεις, ακόμα και πάνω από κλειστά οδοφράγματα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *