Kαι επί γης ειρήνη, αγαθό εν ανεπαρκεία! Χρόνια πολλά και καλές αντοχές κι αντίσταση στον φασισμό!

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Συμπληρώθηκαν χτες δέκα μήνες ενός πολέμου, αποτέλεσμα διαρκούσας εισβολής. Εισβολή και πόλεμος και κατοχή και προσφυγιά, εκτός κάθε λογικής και κάθε ηθικής, όπως πάντα. Πώς πέρασαν κιόλας τόσοι μήνες; Eύλογο το ερώτημα για όσους βρίσκονται εκτός των (παραβιασμένων) ουκρανικών συνόρων. Για μας ο χρόνος μετράται μόνο με οικονομικούς όρους: Το φυσικό αέριο που είναι πολύ πιο ακριβό συμπαρασύροντας και των άλλων καυσίμων τις τιμές, τα γεωργικά και τα βιομηχανικά προϊόντα καθώς και τα οικοδομικά υλικά κι όλα τα άλλα που, άμεσα ή έμμεσα (ή, και καθόλου), συνδέονται με παράπλευρες απώλειες. Εντός των συνόρων, το μέτρημα του χρόνου παραπέμπει σ΄αυτούς που χάνονται, μέρα με τη μέρα, τους τραυματίες και τα θύματα κάθε λογής βίας, στα σπίτια και τα άλλα οικοδομήματα που καταστρέφονται μέσα στον κουρνιαχτό των βομβαρδισμών. Υπάρχει αισιόδοξο μέτρημα του χρόνου; Θεωρητικά και από απόσταση, ίσως ναι. Μια μέρα λιγότερη μέχρι την τραγικά καθυστερημένη λήξη των πολεμικών δραστηριοτήτων στα «μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες»…

Πάλι καλά που υπάρχει και η …Τουρκία που γνοιάζεται για την ειρήνη στην περιοχή και μαζεύει εγκώμια, μέχρι και από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ. Τόσο αναθάρρησε από αυτή την αναγνώριση του ρόλου της  που βάλθηκε να διασφαλίσει την ειρήνη και σε άλλες, πιο κοντινές περιοχές, βομβαρδίζοντας τους Κούρδους στο Ιράκ και τη Συρία, ακόμα και με τη χρήση χημικών όπλων. Πέρασαν αρκετές βδομάδες από τις πρώτες καταγγελίες για την παραβίαση των σχετικών διεθνών συμβάσεων αλλά ούτε ο ΟΗΕ, ούτε ακόμα κι ο αρμόδιος οργανισμός για τον σεβασμό των προνοιών τους, δεν ακούσαμε να ενδιαφέρονται για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Eίναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή η αδράνεια του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) που λογικό και αυτονόητο θα ήταν να διερευνήσει τις καταγγελίες για την εκ νέου παραβίαση των προνοιών της σχετικής σύμβασης από μια υπότροπη χώρα που (αναιδώς) είναι συμβαλλόμενο μέρος της. Την ίδια ώρα και ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρακολουθεί τα θέματα αυτά (βλ. πρόσφατη απόφαση για παράταση για ένα χρόνο των περιοριστικών μέτρων για άτομα και οντότητες) εν τούτοις δεν έδειξε οποιοδήπουτε ενδιαφέρον για τις επιθέσεις στο Βόρειο Ιράκ και τη Συρία. Στο μεταξύ όποιος μιλήσει για το θέμα εντός Τουρκίας, βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στις φυλακές – κάποιοι το έχουν ξεπεράσει κι αυτό…

Kι εκεί, λοιπόν, που όλα στην περιοχή μας ήταν τόσο «ειρηνικά», νέα ένταση δημιουργήθηκε στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Μην ξεχνάμε ότι ειρήνη δεν σημαίνει την απουσία ή τη διακοπή πολεμικών ενεργειών. Το Αζερμπαϊτζάν, λοιπόν, απέκοψε τη μοναδική δίοδο που ενώνει το Ναγκόρνο Καραμπάχ με την Αρμενία, εγκλωβίζοντας 120 χιλιάδες Αρμενίων που ζούνε στην αυτόνομη αυτή περιοχή, χωρίς τρόφιμα και βασικές προμήθειες αλλά και χωρίς φυσικό αέριο. Όλα αυτά, παραβιάζοντας τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός του Νιόβρη 2020. Στη διαχρονική καταπίεση των Αρμενίων από τους Αζέρους, πρωταγωνιστικός ήταν ο ρόλος της Τουρκίας, σε στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο και αυτό δεν αφήνει ανεπηρέαστη την Κύπρο. Συχνά διαφημίζονται οι σχέσεις του Αζερμπαϊτζάν με το ψευδοκράτος και οι προσδοκίες για πτήσεις προς το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου ή ακόμα και αναγνώρισης. Μόλις προχτές υπήρξαν διακηρύξεις πως «είμαστε ένα έθνος, τρία κράτη»…

Είπαμε, ειρήνη δεν σημαίνει την απουσία εχθροπραξιών. Άλλωστε η βία στις δικτατορίες συχνά πρωτοτυπεί, δεν ακολουθεί συγκεκριμένες συνταγές. Το ίδιο και στις περιπτώσεις ξένης στρατιωτικής κατοχής. Η συγκυρία της μέρας, με τη διεξαγωγή στα κατεχόμενα «εκλογών τοπικής αυτοδιοίκησης» (ούτε εκλογές είναι, ούτε περί αυτοδιοίκησης πρόκειται!), ανέδειξε μια ακόμα ενδιαφέρουσα πτυχή που δεν είναι άσχετη και με τις προοπτικές της προωθούμενης «λύσης». Καλό είναι να τις προβλέπουμε, μην πούμε μετά πως δεν το είχαμε καταλάβει. Το κατοχικό καθεστώς, λοιπόν, απέρριψε την υποψηφιότητα εγκλωβισμένης κατοίκου του Κορμακίτη για τη θέση του κοινοτάρχη. Ανεξάρτητα της μη νομιμότητας της διαδικασίας, η μη τεκμηριωμένη και (επομένως, διπλά) παράνομη απόρριψη της συγκεκριμένης υποψηφιότητας είναι δηλωτική της επόμενης μέρας. Αμφισβητεί κανείς πως κάπως έτσι θα συμβαίνει στο «τουρκοκυπριακό κρατίδιο» με όσους επιστρέψουν, νοουμένου πως θα χωρέσουν στη (ρατσιστική κι αυτή) ποσόστωση και τολμήσουν να ενδιαφερθούν για συμμετοχή στα κοινά της πόλης ή της κοινότητάς τους; Είναι ενδιαφέρον που, όπως μαθαίνουμε από δημοσιεύματα στον τουρκοκυπριακό τύπο (χάρη στις επισκοπήσεις-μεταφράσεις του ΓΤΠ), πολιτικοί παράγοντες και εφημερίδες στα κατεχόμενα κατακρίνουν το καθεστώς για τις πρακτικές του. Θα πρέπει να το θυμούνται αυτό την ώρα της λύσης και της εκβιαστικής επιβολής της…

Και επί γης ειρήνη, λοιπόν, χρόνια πολλά και καλές αντοχές κι αντίσταση στον φασισμό!

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *