Καταγγέλλει ΔΔΟ, ανακατεύει τράπουλα: Ο Πρόεδρος να αποφύγει να απαγγείλει το γνωστό «ποίημα» στον ΟΗΕ

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης προσφωνόντας τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Φωτογραφία UN NEWS

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, θα μεταβεί και φέτος, όπως κάθε χρόνο, στη Νέα Υόρκη, για να παραστεί στις εργασίες της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Παρά το γεγονός ότι οι πολίτες δεν πιστεύουν τίποτα, διότι τούτη η ετήσια σύναξη όλων σχεδόν των ηγετών κρατών και κυβερνήσεων, που πάνε στην αμερικανική μεγαλούπολη απ’ όλο τον κόσμο, δεν επιτυγχάνει ποτέ χειροπιαστά αποτελέσματα, εν τούτοις είναι μία σημαντική διπλωματική εκδήλωση, όπου ο καθένας παρουσιάζει το πρόβλημά του και το δημοσιοποιεί σε εκατοντάδες διπλωμάτες, πολιτικούς παράγοντες και δημοσιογράφους.

Είναι η έκτη παρουσία του κ. Αναστασιάδη στη Γ.Σ. των Ηνωμένων Εθνών. Ούτε ο ίδιος φαντάζομαι ανέμενε ότι για έκτη χρονιά θα παρουσιαστεί και θα δηλώσει τα ίδια με πέρυσι –είχε εκλεγεί το 2013 ως ο «Πρόεδρος της Λύσης»: Εκπροσωπεί μία διχοτομημένη, με τη δύναμη των όπλων, πατρίδα, η οποία είναι δέσμια της επεκτατικής πολιτικής ενός φανατικού ισλαμιστή ηγέτη, του Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έχει αναμείξει τον εθνικισμό με τη θρησκεία.

Θα πει, λοιπόν, τα ίδια όπως και πέρυσι, όπως και τα προηγούμενα χρόνια ο κ. Αναστασιάδης, ή θα μας εκπλήξει με μία άλλη πρόταση; Διότι η πολιτική των 44 ετών, από την εισβολή μέχρι σήμερα, είναι εντελώς χρεοκοπημένη και εξυπηρετεί μόνο τους σκοπούς της Τουρκίας. Ούτε καν αυτών των ανόητων των Τουρκοκυπρίων, η πλειοψηφία των οποίων είναι τελικά εικόνα και ομοίωση του κατακτητή.

Εάν, λοιπόν, εμφανιστεί ενώπιον της Διεθνούς Κοινότητας για να απαγγείλει το ίδιο «ποίημα» της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (ΔΔΟ), μήπως να το ξανασκεφθεί; Γιατί να ταλαιπωρείται ο αγαπητός Πρόεδρος και να χάνει τον χρόνο του; Όσοι θα κάθονται στα έδρανα έχουν αποστηθίσει τους λόγους για τους οποίους οι πολιτικοί της Κύπρου υποστηρίζουν μία διευθέτηση που θέτει σε κίνδυνο τα εθνικά συμφέροντα της Κύπρου. Οπότε δεν πρόκειται «να του βάλει αυτί» κανένας. Ούτε αυτοί οι συνεργάτες του.

Εάν όμως ανέβει στο βήμα, και τους ανακοινώσει με τη στεντόρεια φωνή του, ότι η ΔΔΟ δεν βγάζει πουθενά, και ότι δεν εξυπηρετεί τα καλώς εννοούμενα στρατηγικά και άλλα συμφέροντα του νησιού; Το φαντάζεστε; Ο ίδιος, σας διαβεβαιώ, φαντάζεται τι θα συμβεί, καθώς εδώ και εκεί τεστάρει τα νερά… Θα αλλάξει εντελώς ένα διπλωματικό παιγνίδι, όπου οι ίδιοι οι παίκτες βαριούνται αφόρητα, επειδή ξεκινούν από ένα δεδομένο: ότι λαμβάνουν μέρος σε συνομιλίες για κάτι –στην περίπτωση της Κύπρου την ΔΔΟ– που δεν την πιστεύει κανείς.

Οι Τούρκοι έχουν σταματήσει προ καιρού να ασχολούνται με αυτό που σοφίστηκε μετά την εισβολή ο Χένρι Κίσιγκερ ως «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία», και επιδιώκουν τον έλεγχο όλης της Κύπρου, αν και είναι ευχαριστημένοι με τη συνομοσπονδία, και η πλειοψηφία των Ελλήνων είναι κάτι που μισεί δικαιολογημένα, διότι της επιβλήθηκε μετά από μία ήττα σε έναν πόλεμο σχεδιασμένο να τον κερδίσει η Τουρκία.

Οπότε, είναι ουτοπία να επιμένουν οι Βρετανοί κυρίως και άλλες ξένες δυνάμεις να επιβάλουν αυτή την απαράδεκτη λύση.

Μελέτησα τη συνέντευξη του Προέδρου Αναστασιάδη στις εξαιρετικές συναδέλφους του ΚΥΠΕ, και δεν έχω παρά να συμφωνήσω μαζί του, αν και δεν μου συμβαίνει συχνά.

Δήλωσε ότι μια νέα αποτυχία των συνομιλιών στο Κυπριακό θα αλλάξει ενδεχόμενα άρδην τη βάση του διαλόγου, όχι γιατί εμείς το επιθυμούμε, αλλά γιατί εκ των γεγονότων ενδεχομένως να υπάρξουν άλλες σκέψεις είτε από τους εμπλεκόμενους είτε από τους ενδιαφερόμενους και αυτό θα ήταν το χείριστο.

Μου τα είπε και μένα, λίγο πιο τραγικά –διότι είναι όντως πιο τραγικά– το καλοκαίρι. Δεν είναι ότι δεν υπολογίζει τον Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος τον προσέβαλε με βαριές απαράδεκτες κουβέντες στο Κραν Μοντανά, αλλά γνωρίζει ο κ. Αναστασιάδης πως το αφεντικό είναι στην Τουρκία. Και δεν είναι ένα οποιοδήποτε αφεντικό. Είναι ο Ταγίπ Ερντογάν, που τα βάζει με όλους και με όλα, που τα έσπασε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, και τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Βενιαμίν Νετανιάχου, αλλά ζει τον πολιτικό «έρωτά» του με τον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν.

Όσο και να επιθυμεί τη λύση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όσο και να παραβιάζει και τις κόκκινες γραμμές του για να πείσει τους Τούρκους να δεχθούν τον συμβιβασμό, δεν εξαρτάται από το χέρι του για να κλείσει το Κυπριακό.

Έχω καταλήξει σε ένα συμπέρασμα τελευταία, μιλώντας και με σοβαρούς διπλωμάτες. Ακόμα και αν η Λευκωσία και η Αθήνα προσφέρουν την Κύπρο στο πιάτο στους Τούρκους, αυτοί δεν θα είναι ευχαριστημένοι. Εκεί φτάσαμε. Τα είπαμε και τα αναλύσαμε πολλές φορές, αλλά ο Πρόεδρος της Κύπρου συνεχίζει να βαδίζει σε έναν δρόμο που δεν τον βγάζει πουθενά.

Να μου πείτε, αν καταγγείλει τη διζωνική, πού θα βγάλει; Μία γρήγορη απάντηση είναι ότι θα ανακάτευε την τράπουλα. Αλλά, για να υποχωρήσει από τη λύση αυτή, που είχε δεχθεί πρώτος ο Μακάριος, πρέπει να εκπονήσει άλλα σχέδια και να έχει να προτείνει κάτι καλύτερο. Και ο κ. Αναστασιάδης και οι προηγούμενοι παρέμειναν κολλημένοι για 44 χρόνια στο τίποτα. Ο τρόπος διαπραγμάτευσης των Κυπρίων πολιτικών όλα αυτό το διάστημα πρέπει να διδάσκεται σε όλα τα Πανεπιστήμια του κόσμου ως παράδειγμα κακής άσκησης των εθνικών καθηκόντων ενός πολιτικού. Πρόκειται για αδιανόητα πράγματα, που μας έφεραν εδώ που είμαστε σήμερα.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Είναι ενδιαφέρον από την άποψη ότι δεν συγκινήθηκαν ούτε τα κόμματα που λεγόμενου «πατριωτικού» χώρου, ούτε και αυτό το «κομμουνιστικό» και «αντι-ιμπεριαλιστικό» ΑΚΕΛ που πιπιλίζει για 44 χρόνια τα μυαλά των οπαδών του για τις αμερικανικές ευθύνες αναφορικά με το διπλό έγκλημα του πραξικοπήματος και της εισβολής. Ο Χένρι Κίσιγκερ έμεινε γυμνός και εκτεθειμένος με τα δικά του έγγραφα, παραδέχεται ότι δεν τον ενοχλεί καθόλου που η Τουρκία θα καταλάβει το ένα τρίτο της Κύπρου, αλλά δεν συγκινείται κανείς στην Κύπρο. Τον δεξιό ΔΗΣΥ, και τον Πρόεδρο Αναστασιάδη τους… αντιλαμβάνομαι! Άλλωστε νομίζουν πως όσοι ασχολούμαστε με τα θέματα αυτά είμαστε γραφικοί. Το ΑΚΕΛ το καταλαβαίνω. Δεν θέλει να χαλάσει το «καλό κλίμα» ενόψει των διαπραγματεύσεων, ούτε να ενοχλήσει τους «ιμπεριαλιστές» της Ουάσινγκτον. Αλλά όλοι οι άλλοι; Τσιμουδιά ρε μάγκες;

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η ανακοίνωση του προέδρου του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, με την οποία χαιρέτισε μία άνευ σημασίας δήλωση του γενικού γραμματέα του ΑΚΕΛ, Άνδρου Κυπριανού, για τον ψηφιακό μετασχηματισμό της Κύπρου, δείχνει το επίπεδο του πολιτικού κόσμου της Κύπρου, αλλά είναι και κλασική απόδειξη του τρόπου αντιμετώπισης των πολιτών. Τους συμπεριφέρονται ως αρνιά. «Ας αφήσουμε το χθες που μας χωρίζει και ας κτίσουμε το αύριο που μας ενώνει», δήλωσε ο αισθηματίας πρόεδρος του ΔΗΣΥ, κάνοντας το καθήκον του προς την Πατρίδα. Είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι δεν είχαν συνεννοηθεί αυτοί οι πολιτικοί άνδρες πριν εκδοθούν οι σχετικές ανακοινώσεις;

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *