Και πάλι για τη Διζωνική: Ας επικεντρωθούμε στο περιεχόμενο μιας ορθής και δημοκρατικής λύσης

FILE PHOTO. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ενημέρωσε το Εθνικό Συμβούλιο για τη Διάσκεψη στο Κραν Μοντάνα. ΓΤΠ/ Χρίστος Αβρααμίδης

Του Γιαννάκη Ομήρου

Κυριαρχεί και πάλι στον πολιτικό διάλογο, εν όψει Προεδρικών Εκλογών, μια πληθωρική συζήτηση για το θέμα της διζωνικής. Χωρίς ωστόσο η συζήτηση αυτή να έχει ουσιαστικό περιεχόμενο και να φωτίζει με συγκεκριμένα επιχειρήματα την ουσία του θέματος.

Το ότι, για παράδειγμα, η διζωνικότητα ως προσδιοριστικό στοιχείο της Ομοσπονδίας δεν απαντάται ούτε στο Συνταγματικό Δίκαιο ούτε στην επιστήμη της Πολιτειολογίας δεν φαίνεται να απασχολεί, ούτε να ενδιαφέρει. Γεγονός που αναδεικνύει ως κεφαλαιώδους σημασίας το περιεχόμενο μιας ομοσπονδιακής λύσης και όχι τη συγκεκριμένη ονοματολογία, που δεν τυγχάνει οποιασδήποτε ερμηνείας στην Επιστήμη του Δικαίου. 

Ας προσφύγουμε στο περιεχόμενο της μοναδικής προταθείσας λύσης για να διαπιστώσουμε-ελέγξουμε τη συμβατότητά της με τις αρχές στις οποίες διαχρονικά όλοι, τουλάχιστον, διακηρύττουμε, ότι εμμένουμε προκειμένου να την αποδεχθούμε. Το σχέδιο Ανάν.

  • « Έχοντας αποφασίσει να ανανεώσουμε τον συνεταιρισμό μας και αποφασισμένοι ότι αυτός ο νέος διζωνικός συνεταιρισμός…». Άρθρο 4 (κύριο Άρθρο) της θεμελιώδους συμφωνίας του Σχεδίου Ανάν.
  • « Η Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία είναι οργανωμένη σύμφωνα με το Σύνταγμά της και σύμφωνα με τις βασικές αρχές… της διζωνικότητας και της ισότητας των συνιστωσών πολιτειών». Άρθρο 2, παράγραφος (α) του σχεδίου Ανάν.
  • « Η Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία θα οργανωθεί δυνάμει του παρόντος Συντάγματος σύμφωνα με τις βασικές αρχές του Κράτους Δικαίου….. της διζωνικότητας και του ισότιμου καθεστώτος των συνιστωσών πολιτειών». Άρθρο 1 (θεμελιώδες) του Συντάγματος της Ενωμένης Κυπριακής Δημοκρατίας του σχεδίου Ανάν.

Το σχέδιο Ανάν σαφώς λοιπόν προέβλεπε για διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία. Αυτός ήταν ο χαρακτηρισμός της λύσης. Αρκούσε αυτός ο χαρακτηρισμός για να θεωρηθεί η λύση που προτάθηκε ως δίκαιη, ισοβαρής και διασφαλίζουσα τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες; Ο Κυπριακός Ελληνισμός έκρινε ότι η «διζωνική» Ομοσπονδία που πρότεινε το σχέδιο Ανάν ήταν απαράδεκτη και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο την απέρριψε.

Στις συμφωνίες υψηλού επιπέδου Μακαρίου-Ντενκτάς και Κυπριανού-Ντενκτάς δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά σε διζωνικότητα.

Είναι δε πολύ σημαντικό το γεγονός ότι σε αυτές τις συμφωνίες γίνεται ρητή αναφορά στην εφαρμογή των τριών βασικών ελευθεριών. Της ελευθερίας εγκατάστασης, διακίνησης και στο δικαίωμα περιουσίας. Αλλά και στις προτάσεις του Εθνικού Συμβουλίου του 1989 καμιά αναφορά σε διζωνικότητα δεν υπάρχει. Για το εδαφικό η αναφορά είναι «για δύο περιοχές οι οποίες θα αποκαλούνται περιφέρειες».

Να το επαναλάβουμε. Ο όρος «διζωνική» δεν είναι δόκιμος ούτε στο Συνταγματικό Δίκαιο ούτε στην Επιστήμη της Πολιτειολογίας. Ούτε έχει χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό οποιουδήποτε ομοσπονδιακού συστήματος στον κόσμο. Οι ζώνες χρησιμοποιήθηκαν στην πολιτική ορολογία στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πρώτο, για να προσδιορίσουν στρατιωτικές περιοχές από τις οποίες απομάκρυναν πληθυσμούς και δεύτερο, για να προσδιορίσουν εθνολογικά αμιγείς περιοχές αφού προηγήθηκαν βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών.

Είναι ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους που θα πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί επιμένοντας στο περιεχόμενο και όχι στην ονοματολογία και στον επιθετικό προσδιορισμό της Ομοσπονδίας. Με εμμονή στην εφαρμογή των αρχών του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ιδιαίτερα μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. αφού με βάση το Ευρωπαϊκό Δίκαιο είναι αδιανόητη η «πλειοψηφία γης και πληθυσμού».

Το συμπέρασμα προκύπτει αβίαστο. Έχουμε αποδεχθεί την Ομοσπονδία και αυτή είναι μια ιστορικά ανέκκλητη παραδοχή. Όχι βέβαια ως εθελούσια επιθυμία, αλλά ως το βαρύ τίμημα της εσχάτης προδοσίας των «υπερπατριωτών» της χούντας και της ΕΟΚΑ Β. Αυτό ωστόσο δεν πρέπει να σημαίνει ασυμβατότητα με θεμελιώδεις αρχές στις οποίες εδράζονται τα σύγχρονα πολιτεύματα, ως προϊόντα του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η άκριτη χρήση της διζωνικότητας είναι εξαιρετικά επικίνδυνη πρώτα στο περιεχόμενο.

Ας κατανοήσουν όλοι αυτή την απλή αλήθεια. Ας πάψουν να ακροβατούν επικίνδυνα. Ούτε η Ιστορία ούτε η επιστήμη ούτε ο νομικός πολιτισμός ούτε η πολιτική ευθυκρισία επιτρέπουν μια τέτοια επιπολαιότητα.

Και ας επικεντρωθούμε στο περιεχόμενο μιας ορθής, δημοκρατικής λύσης. Κάτι που, έστω και στη βάση γενικών αρχών, συμφωνήθηκε ομόφωνα στο Εθνικό Συμβούλιο τον Σεπτέμβριο του 2009. Τα υπόλοιπα συνιστούν σκιαμαχία χωρίς νόημα, χωρίς ουσία και κυρίως χωρίς χρησιμότητα.

Σημ: Μόνο οίκτος αρμόζει στους θλιβερούς εκείνους οπαδούς που ανήρτησαν την αθλιότητα για τα «ψέματα του Πολυτεχνείου». Επρόκειτο για «άθλο αθλίων».

*Τέως Πρόεδρος Βουλής των Αντιπροσώπων

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *