Κέρδισε ο Kasimpasali, νίκησαν οι Κούρδοι αλλά η δημοκρατία στην Τουρκία ηττήθηκε…

Ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο΄γάν REUTERS/Christian Hartmann - RTX1WHR9

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ Το 2015, στο βιβλίο του, «Κάτι παράξενο στο νου μου», ο νομπελίστας Τούρκος συγγραφέας, Ορχάν Παμούκ, αναφέρεται στον Μεβλούτ, έναν συντηρητικό ανθρωπάκο από την Ανατολία, ο οποίος μετανάστευσε στην Κωνσταντινούπολη, τη δεκαετία του ’60. Ο Μεβλούτ τριγυρίζει στα σοκάκια της Πόλης ως ψιλικατζής. Είναι διαφορετικός από τους ανθρώπους γύρω του, υπάρχει κάτι «παράξενο» στο νου του! Προσπαθεί να καταλάβει τι είναι αυτό που τον ξεχωρίζει από τους άλλους, από πού προέρχεται αυτή η «παραξενιά». Στο τέλος καταλήγει να μισεί την δυτικοποιημένη, κοσμική ελίτ της Πόλης.

Ο δικτάτορας της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, όπως επισημαίνει ο Τούρκος ακαδημαϊκός, Soner Cagaptay στο τελευταίο βιβλίο του: «The New Sultan. Erdogan and the Crisis of Modern Turkey» (εκδόσεις I.B.Tauris Λονδίνο, 2017), η ζωή, η ανατροφή και ο προηγούμενος βίος και πολιτεία του μοιάζουν σε εκείνην του Μεβλούτ.

Δεν μπορεί κανείς να αναλύσει αντικειμενικά και την τελευταία εκλογική επιτυχία του Ερντογάν, αν δεν την εντάξει σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, το οποίο αφορά τον χρόνο, τον τρόπο και τον τόπο όπου ο σουλτάνος μεγάλωσε και ανδρώθηκε. Ο Ερντογάν μεγάλωσε στη Κασίμπασα, στο κέντρο της Κων/πολης. Από την εποχή της Οθωμανικής περιόδου, η Κασίμπασα ήταν γνωστή συνοικία ναυτικών αλλά και «σκληρών καρυδιών», οι οποίοι δεν ανέχονταν προσβολές στην τιμή και στην αξιοπρέπειά τους. Αυτοί οι μάγκες αποκαλούνταν Kasimpasali, δηλ. σκληροί Τούρκοι και δεν είχαν κανένα ενδοιασμό να εξευτελίσουν τον αντίπαλό τους για να τον μειώσουν και να τον εξουθενώσουν. Αυτά δεν είναι τα χαρακτηριστικά του Ερντογάν;

Την περ. Κυριακή, ο σουλτάνος κέρδισε ακόμα μια περιφανή εκλογική νίκη αλλ’ υπό καθεστώς έκτακτης ανάγκης, με απολύσεις πέραν των 160.000 ανθρώπων, με συλλήψεις άλλων τόσων, με απίστευτα καταπιεστικά και ανελεύθερα μέτρα και βασανιστήρια. Η Τουρκία είναι η μεγαλύτερη φυλακή, ειδικά για δημοσιογράφους, με την καταπάτηση όλων των βασικών ελευθεριών των πολιτών. Με τη νίκη της περ. Κυριακής, ο Ερντογάν αναδεικνύεται στον απόλυτο τύραννο με υπερεξουσίες. Η 24η Ιουνίου σηματοδοτεί το επίσημο τέλος του Κεμαλισμού και του κοσμικού χαρακτήρα της χώρας και την έναρξη του αυταρχικού, δεσποτικού Ερντογανισμού. Η δημοκρατία ηττήθηκε κατά κράτος και εξέπνευσε!

Οι εκλογές, όμως, συνιστούν και σημαντική νίκη των Κούρδων! Υπό καθεστώς τυραννίας, γενοκτονίας στο εσωτερικό της χώρας, καταπίεσης και με δύο πολέμους εναντίον ομοφύλων τους στη ΒΔ Συρία και στο Όρος Καντίλ στα σύνορα με το Ιράκ-Ιράν, πάνω από 6 εκ. Κούρδοι ψήφισαν τον έγκλειστο υποψήφιό τους, Ντεμιρτάς. Οι εκλογές μοίρασαν την Τουρκία στα τρία: Οι υποστηρικτές του Ερντογάν, οι οποίοι είναι οι συντηρητικοί και βαθιά θρησκευόμενοι με τους Εθνικιστές του Μπαχτσελί. Αυτοί που τον ψήφισαν, τον θεωρούν ως έναν από αυτούς, επειδή τους έδωσε υπόσταση, αξιοπρέπεια και, προπάντων, αναρρίπισε στο έπακρο τον εθνικισμό τους. Κατά την άποψή τους, ο σουλτάνος επέβαλε την Τουρκία ως ισχυρή και μεγάλη χώρα και αναμετρήθηκε με τους ισχυρούς της γης.

Το δεύτερο κομμάτι είναι οι άλλοι μισοί Τούρκοι, οι οποίοι αντιστάθηκαν στις δικτατορικές μεθοδεύσεις του Ερντογάν αλλά δεν κατάφεραν να τον εκδιώξουν. Και το τρίτο κομμάτι είναι οι Κούρδοι, οι οποίοι σφαγιάζονται ανελέητα. Ποια πολιτική ο σουλτάνος αναμένεται να ακολουθήσει στα εξωτερικά ζητήματα; Στο Αιγαίο και στην Αν. Μεσόγειο (Κύπρος και ΑΟΖ), θα συνεχίσει τις προκλήσεις και τις εντάσεις αλλά δεν θα φτάσει σε πολεμική σύρραξη. Οι σχέσεις με τις ΗΠΑ δύσκολα αλλά σταδιακά θα βελτιώνονται επειδή η Ουάσινγκτον – και το ΝΑΤΟ – δεν επιθυμεί να χαρίσει την Τουρκία στη Ρωσία. Οι σχέσεις με τη Μόσχα θα διαρκέσουν όσο τα αμοιβαία συμφέροντα συμπίπτουν. Στη Συρία, ο Ερντογάν δεν θα αφήσει τα εδάφη τα οποία κατέλαβε την τελευταία διετία και όπου εγκαθίδρυσε κρατικές δομές οιονεί κατεχόμενης Κύπρου. Με το Ισραήλ, οι σχέσεις θα οξύνονται στο πολιτικο-διπλωματικό πεδίο αλλά θα συνεχίζουν ανεμπόδιστα στο οικονομικό, επιχειρηματικό.

Όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ενταξιακή πορεία, η αντιπαράθεση θα παραμείνει στο λεκτικό πεδίο διότι οι Βρυξέλλες τρέμουν στην προοπτική ο σουλτάνος να πλημμυρίσει τη γηραιά Ήπειρο με εκατομμύρια πρόσφυγες μουσουλμάνους. Τη νύφη θα την πληρώσει η Ελλάδα και η Κύπρος. Στο εσωτερικό μέτωπο, ο Ερντογάν θα εντείνει την ισλαμοποίηση της κοινωνίας και την στροφή προς την Ευρασία. Θα συνεχίσει να εκβιάζει, να καθυβρίζει και να απειλεί. Ινδάλματά του, εκτός από τον μέντορα του, ισλαμιστή Ερμπακάν, είναι οι Μεντερές, Ζορλού και Πολατκάν, τους οποίους θεωρεί ως μάρτυρες. Οι τρείς απαγχονίστηκαν από τους στρατιωτικούς το 1960. Η τύχη όλων των δικτατόρων και των τυράννων είναι κοινή. Μόνο να μη καθυστερήσει πολύ στην περίπτωση του σουλτάνου.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *