Κινητοποίηση για να ασκηθούν πιέσεις και για να αξιοποιηθούν δυνατότητες επιρροών πάνω στην Τουρκία

FILE PHOTO. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης ενημέρωσε χθες το Εθνικό Συμβούλιο για την πρόταση που υπέβαλλε για τη μεθοδολογία συνέχισης των συνομιλιών. ΚΥΠΕ/ ΓΤΠ/Χ.ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣ

Του Γιαννάκη Ομήρου
Εν μέσω αρξάμενης προεκλογικής περιόδου, το Κυπριακό αρχίζει τη διολίσθησή του σε αντικείμενο περισσότερο συνθηματολογίας παρά μίας ψύχραιμης και νηφάλιας μελέτης των δεδομένων και συνακόλουθης χάραξης της παρούσας και μελλοντικής πορείας.

Ποια είναι τα σημερινά δεδομένα; Είμαστε για μια ακόμα φορά σε μια κρίσιμη φάση της ιστορίας του κυπριακού προβλήματος. Ο κυπριακός Ελληνισμός επιθυμεί λύση. Επιθυμεί λύση το συντομότερο δυνατό. Την επιθυμούσαμε και την επιδιώκαμε από την επομένη της τουρκικής εισβολής. Όχι, όμως, οποιαδήποτε λύση. Λύση τερματισμού της κατοχής, απομάκρυνσης των εποίκων, κατάργησης των αναχρονιστικών εγγυήσεων του 1960, με αδιαπραγμάτευτη εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών όλων των νομίμων πολιτών της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενότητα λαού, κράτους, θεσμών και οικονομίας.

Εφαρμογή χωρίς μόνιμες παρεκκλίσεις από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Μια λύση που δεν θα διασφαλίζει τις ελευθερίες εγκατάστασης, διακίνησης, άσκησης επαγγέλματος και το δικαίωμα περιουσίας δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή. Λύση που θα φαλκιδεύει δικαιώματα και ελευθερίες και θα καθιστά τους Κύπριους πολίτες Ευρωπαίους πολίτες δεύτερης κατηγορίας δεν πρόκειται να εγκριθεί από τον κυπριακό Ελληνισμό.

Οι συνομιλίες των τελευταίων δύο χρόνων δεν έχουν οδηγήσει σε λύση.

Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τον καθοριστικό ρόλο τον έχει η Τουρκία. Η Τουρκία θα πρέπει να αποφασίσει αν θα συνεχίσει την αδιάλλακτη πολιτική της ή αν επιτέλους θα συμφιλιωθεί με την ιδέα μιας λύσης στο Κυπριακό που θα αποκαθιστά συνθήκες ασφάλειας και σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Μια λύση που θα αίρει και τα εμπόδια για την ικανοποίηση των ευρωπαϊκών της φιλοδοξιών.

Το μήνυμά μας προς τη διεθνή και την ευρωπαϊκή κοινότητα πρέπει να είναι ότι τώρα είναι η ώρα για άσκηση πιέσεων προς την Τουρκία για εγκατάλειψη της διαχρονικά αδιάλλακτης στάσης της. Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε διαπιστώσει μέχρι στιγμής δείγματα γραφής αλλαγής της τουρκικής πολιτικής. Αντίθετα η Τουρκία συνεχίζει και εντείνει τις προκλήσεις της εντός των χωρικών υδάτων και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ το «Μπαρπαρός» διενεργεί παράνομες έρευνες παραβιάζοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου.

Είναι γι’ αυτό που αποτελεί καθήκον μας να κινητοποιήσουμε και να συνεγείρουμε όλες μας τις δυνάμεις με πρωτοβουλίες και δράσεις για να πάρει το μήνυμα η Τουρκία τόσο από τη διεθνή όσο και από την ευρωπαϊκή κοινότητα ότι δεν μπορεί να συνεχίζει την έκνομη συμπεριφορά της στην Κύπρο.

Αντί εξάντλησης σε εσωτερικές πολιτικές συζητήσεις, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε κινητοποίηση διεθνώς και εντός Ε.Ε. για να ασκηθούν πιέσεις και για να αξιοποιηθούν δυνατότητες επιρροών πάνω στην Τουρκία. Να αναλάβουμε πρωτοβουλίες για το κορυφαίο θέμα της ασφάλειας. Λύση με εγγυήσεις και εγγυητές είναι αδιανόητη. Οι εγγυήσεις υπήρξαν η πηγή κακοδαιμονίας για την Κύπρο. Θα πρέπει οριστικά να καταργηθούν και να μπουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Η συμμετοχή στον ΟΗΕ και την Ε.Ε. είναι επαρκές εγγυητικό πλαίσιο.

Θα πρέπει ακόμα η Ε.Ε. να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στο πρόβλημα της στρατιωτικής κατοχής μιας χώρας-μέλους της από μια άλλη χώρα που ζητά να ενταχθεί στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Η ενεργός επικουρική συνδρομή της Ε.Ε. στις προσπάθειες για λύση είναι θεμελιακή της υποχρέωση. Για να είναι η λύση όχι απλώς λειτουργική και βιώσιμη, αλλά και πλήρως συμβατή με τις αρχές και τις αξίες που ισχύουν στην Ευρώπη.

Η ανάδειξη του κομβικού ρόλου Ελλάδας και Κύπρου, ως παραγόντων σταθερότητας στην άκρως ευαίσθητη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, ιδιαίτερα υπό το φως της έξαρσης της τρομοκρατίας και άλλων ασύμμετρων απειλών, πρέπει να αποτελεί βασικό πυλώνα της εξωτερικής πολιτικής των χωρών μας και της κοινής μας στρατηγικής. Αξιοποιώντας τα σημαντικά πλεονεκτήματα που τους παρέχει η γεωγραφική τους θέση, η ιδιότητά τους ως κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι άριστες σχέσεις τους με τις χώρες της περιοχής, Ελλάδα και Κύπρος θα πρέπει να επιδιώκουν να συμβάλουν, κατά τρόπο εποικοδομητικό και ουσιαστικό, στην προώθηση και περαιτέρω ενίσχυση των στόχων της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας της Ε.Ε., ειδικότερα στη νότια γειτονιά της, καθώς και στον στόχο της ενεργειακής ασφάλειας της Ένωσης.

Σε αυτά τα πλαίσια επίσης, η σύναψη τριμερών στρατηγικών συνεργασιών, της Ελλάδας και της Κύπρου μέχρι στιγμής με την Αίγυπτο, το Ισραήλ και την Ιορδανία, καθώς και οι αυξανόμενες προοπτικές συνεργασίας και με άλλες χώρες της περιοχής, σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, ειδικότερα στον τομέα της ενέργειας και στον οικονομικό και εμπορικό τομέα, θα πρέπει να αποσκοπούν αποκλειστικά και μόνο στην εξυπηρέτηση των στόχων της ειρήνης, της σταθερότητας και της ευημερίας για τις χώρες μας και την περιοχή.

Υπό το φως των δεδομένων της σημερινής συγκυρίας θα πρέπει συνεπώς αποφασιστικά να προτάσσουμε και να προβάλλουμε την εμμονή μας σε ορθή, δίκαιη και δημοκρατική λύση. Με προσήλωση στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, την ορθή ερμηνεία των συμφωνιών υψηλού επιπέδου και με συναντίληψη ως προς το περιεχόμενο της λύσης, στη βάση της ομόφωνης απόφασης του Εθνικού Συμβουλίου του Σεπτεμβρίου του 2009.

Ούτε τα μισόλογα, ούτε οι μεγαλοστομίες, ούτε οι ξαφνικές μεταμορφώσεις εν όψει Προεδρικών Εκλογών πρέπει να παραμορφώνουν την ουσία του Κυπριακού και την ανάγκη προσήλωσης στον στόχο μιας σωτήριας για την Κυπριακή Δημοκρατία και τον κυπριακό λαό λύσης.

Καθαρές κουβέντες μακριά από πρόσκαιρες σκοπιμότητες και ευκαιριακούς υπολογισμούς.

Σημείωση: Μέχρι τη δημοσίευση αυτού του άρθρου ενδεχομένως θα έχει διαφανεί, από το «πήγαινε-έλα» του κ. Άιντα, αν θα πραγματοποιηθεί μια νέα Γενεύη. Ωστόσο μια τέτοια διάσκεψη, χωρίς να υπάρξει συμφωνία ή συγκλίσεις επί των κεφαλαίων της εσωτερικής πτυχής, εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για το μέλλον της διαπραγματευτικής διαδικασίας. Αποτυχία μιας νέας διάσκεψης για τη διεθνή πτυχή του Κυπριακού, με ανοικτά θέματα στην εσωτερική πτυχή, θα οδηγήσει σε πλήρες και μακροχρόνιο αδιέξοδο. Είναι επίσης αναγκαίο, προ της πραγματοποίησης μιας τέτοιας διάσκεψης, να διασφαλιστεί ότι η νεοφανής τουρκική αξίωση για παραχώρηση των 4 διασυνοριακών ελευθεριών της Ε.Ε. σε Τούρκους πολίτες δεν θα βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη.

Βεβιασμένες κινήσεις και βήματα σε λογικές χρονοδιαγραμμάτων, όχι μόνο δεν θα οδηγήσουν στην επίτευξη του στόχου λύσης, αλλά αντίθετα θα παγιώσουν ένα οριστικό αδιέξοδο με αμφίβολη την προοπτική μιας νέας μελλοντικής διαδικασίας διαπραγμάτευσης.

 *Τέως Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *