Κλιματική αλλαγή και κυνική αδιαφορία: ο μισός κόσμος αδιαφορεί για το άλλο μισό του κόσμου

Του Πανίκου Παναγιώτου

Περισσότεροι από τους μισούς Αμερικανούς υποστηρίζουν ότι η κλιματική αλλαγή δεν θα τους επηρεάσει, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση. Μόνο το 45% πιστεύει ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη θα αποτελέσει σοβαρή απειλή κατά τη διάρκεια της ζωής τους και μόνο το 43% ανησυχεί πολύ για την κλιματική αλλαγή. 

Επιπλέον, σύμφωνα με άλλες δημοσκοπήσεις, οι μισοί Ρεπουμπλικανοί αρνούνται ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι πραγματικό γεγονός, ενώ το 70%  θεωρεί ότι, ανεξάρτητα αν συμβαίνει ή όχι, υπεύθυνοι δεν είναι οι άνθρωποι. Στηριζόμενος σε  συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά και αξιοποιώντας αυτές τις αντιλήψεις, ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε πέρσι τον Ιούνιο την απόσυρση των ΗΠΑ από τη Συμφωνία του Παρισιού, την οποία είχε υπογράψει ο προκάτοχός του, Μπαράκ Ομπάμα. Ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε επανειλημμένα ότι πρόκειται για μία συμφωνία που είναι οικονομικά επιζήμια για την αμερικανική οικονομία και ιδιαίτερα, όπως είπε, για την τσιμεντοβιομηχανία, τον άνθρακα και τον χάλυβα.

Τον περασμένο μήνα, όταν ο Εμανουέλ Μακρόν επισκέφθηκε την Ουάσινγκτον και μίλησε στο Κογκρέσο, ενώ σε αρκετά ζητήματα εμφανίστηκε ένθερμος υποστηρικτής της αμερικανο-γαλλικής συνεργασίας, για την κλιματική αλλαγή, εξέφρασε τη διαφωνία του στην πολιτική Τραμπ, τονίζοντας την ανάγκη για άμεση αντιμετώπισή της. «Δεν υπάρχει πλανήτης Β», επισήμανε ο Γάλλος πρόεδρος, προσθέτοντας ότι μέχρι το τέλος του 2021, η Γαλλία σκοπεύει να κλείσει όλα τα εργοστάσια που λειτουργούν με καύση άνθρακα και θα στραφεί στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Αντίθετα, από πέρσι τον Μάρτιο, ο Τραμπ υπέγραψε διάταγμα με στόχο να προωθήσει τη βιομηχανία του άνθρακα, διακηρύσσοντας ότι σκοπεύει να βάλει τέλος «στον πόλεμο εναντίον του άνθρακα».

Λαμβάνοντας υπόψη και τα αποτελέσματα των προαναφερθέντων δημοσκοπήσεων, φαίνεται λοιπόν ότι σε πολλές περιπτώσεις, οι πολιτικές δεν καθορίζονται μόνο από οικονομικά συμφέροντα, αλλά και από ένα μίγμα άγνοιας και κυνικής αδιαφορίας μεγάλης μερίδας πολιτών. Όπως, για παράδειγμα, όταν οι καταστροφικές συνέπειες της κλιματικής αλλαγής κι άλλων μεγάλων προβλημάτων που ταλανίζουν χώρες και περιοχές του πλανήτη (πόλεμος, τρομοκρατία, φτώχεια, ανεργία, προσφυγιά, μετανάστευση, αδικία), θεωρούνται «μακρινοί κίνδυνοι» και κάτι «που δεν μας αγγίζει». Κι αυτή η αδιαφορία αποτελεί συνήθως πηγή κακού και αιτία συμφορών. Κι αν σήμερα «ο πλανήτης μας αντιμετωπίζει σοβαρές, εκτεταμένες και μη αναστρέψιμες επιπτώσεις από την αλλαγή του κλίματος», όπως αναφέρεται σε σχετική έκθεση των Ηνωμένων Εθνών, είναι επειδή ο μισός κόσμος αδιαφορεί και δεν νοιάζεται για τις απειλές και τις τραγωδίες που βιώνει το άλλο μισό του κόσμου.

 *δημοσιογράφος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *