Κολλημένοι στο δόγμα Κίσιγκερ: Αποδεικνύεται πλέον ότι η λύση της ΔΔΟ θα είναι το μεγαλύτερο ανάθεμα και θα ολοκληρώσει την τραγωδία του 1974

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, o Χένρι Κισιγκερ και ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Φόρντ. Φωτογραφία Γραφείου Δημοσίων Πληροφοριών Κύπρου

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Η τελευταία αποκάλυψη για τον ρόλο του Χένρι Κίσιγκερ στην κυπριακή τραγωδία του 1974, μας εξόργισε δικαιολογημένα, αλλά μας βοήθησε την ίδια στιγμή να καταλήξουμε στα οριστικά, στα τελικά μας συμπεράσματα, που δεν αμφισβητήθηκαν μεν, αλλά έγινε μία προσπάθεια από καθηγητές και «δημοσιογράφους», που φέρουν ελληνικά ονόματα να υποστηρίξουν με ανόητο τρόπο, ότι η ευθύνη της τότε αμερικανικής κυβέρνησης ήταν μηδενική.

Με το τελευταίο τηλεγράφημα, που η ερευνητική ομάδα στην οποία συμμετείχα από το 1989 είχε εντοπίσει, αλλά ήταν λογοκριμένο, οι ενοχές για το πραξικόπημα εναντίον του Μακάριου και την τουρκική εισβολή, έχουν ονοματεπώνυμο. Πλέον, ούτε οι ίδιοι οι Αμερικανοί αμφισβητούν αυτή την πραγματικότητα, καθώς είναι αυτοί που αποχαρακτήρισαν στην ολότητά του το εν λόγω απόρρητο έγγραφο.

Και στο σημείο αυτό, πρέπει να τονίσω ακόμα μία φορά, ότι μόνο οι Αμερικανοί είναι μάγκες και ακομπλεξάριστοι στο θέμα των απορρήτων εγγράφων. Δεν δίνουν επιλεκτικά όπως κάνουν οι κομπλεξαρισμένοι Εγγλέζοι, αλλά οι ερευνητές έχουν ελεύθερο τοπίο, εφόσον είναι νόμιμοι και δεν κλέβουν, να «κυνηγήσουν» όλα τα έγγραφα, τα οποία -τουλάχιστον η ερευνητική ομάδα στην οποία συμμετέχω- κέρδισε και δημοσιοποίησε.

Το έγγραφο που αποκάλυψε η ιστοσελίδα Hellas Journal, με την υπογραφή του συναδέλφου Νίκου Μελέτη, καταγράφει τα πρακτικά από τη συνάντηση του τότε προέδρου Τζέραλντ Φορντ με τον Χένρι Κίσινγκερ και τον στρατηγό Μπρεντ Σκόουκροφτ του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Η συνάντηση έγινε στις 9 το πρωί ώρα Ουάσινγκτον της 13ης Αυγούστου 1974. Άρα η συζήτηση ξεκίνησε στις 4 το απόγευμα ώρα Κύπρου, περίπου 17 ώρες πριν από την έναρξη του Αττίλα ΙΙ.

Το πρώτο που αδιάντροπα λέει ο Κίσιγκερ στον τότε πρόεδρο της Αμερικής, εν γνώσει του τότε ότι τα όσα λέει δεν θα δημοσιοποιηθούν ποτέ, είναι αυτό:

  • «Εμείς φυσικά δεν θέλουμε έναν πόλεμο μεταξύ των δύο (Σ.Σ.: εννοεί την Ελλάδα και την Τουρκία), αλλά εάν φτάσουμε σε αυτόν, η Τουρκία είναι πιο σημαντική για εμάς και (οι Τούρκοι) έχουν μια πολιτική δομή η οποία μπορεί να παράξει έναν Καντάφι».

Το δεύτερο που υπογραμμίζει με τον γνωστό του κυνισμό, είναι αυτό:

  • «Μερικοί από τους συνάδελφους μου θέλουν να κόψουν τη βοήθεια στην Τουρκία. Αυτό θα ήταν μια καταστροφή. Δεν υπάρχει κανένας αμερικανικός λόγος, για να μην έχουν οι Τούρκοι το ένα τρίτο της Κύπρου».

Τα λόγια του ομιλούν από μόνα τους και δεν χρειάζεται καμία ανάλυση, πόσο μάλλον καθοδήγηση, στον αναγνώστη. Ο τότε παντοδύναμος υπουργός Εξωτερικών της Αμερικής, είχε αποφασίσει να τιμωρήσει τον ξεροκέφαλο Μακάριο, ο οποίος νόμιζε πως η Κύπρος ήταν υπερδύναμη και ο ομφαλός της γης και στο μυαλό του Κίσιγκερ, έπαιζε το παιγνίδι της τότε Σοβιετικής Ένωσης (ΕΣΣΔ) και δημιουργούσε έτσι, προβλήματα για την Αμερική και τη Δύση.

Τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι αλήθεια. Ο Μακάριος ήταν ένας φιλοαμερικανός πολιτικός, στην αρχή της καριέρας του στην Εκκλησία έδειξε και ακροδεξιές τάσεις, αφού όρκιζε τα μέλη της οργάνωσης «Χ», που είχε ιδρύσει στην Αθήνα ο στρατηγός Γρίβας και τα οποία κατηγορήθηκαν για φιλοναζιστικές τάσεις.

Ο Μακάριος ήταν ένας φιλόδοξος παπάς, τον οποίο εκμεταλλεύονταν οι Σοβιετικοί και ιδιαίτερα ο Αντρέι Γκρομίκο, ο υπουργός Εξωτερικών της ΕΣΣΔ και νέμεση του Κίσιγκερ. Το ένα έφερε το άλλο, αλλά όλα αυτά που περιγράφω δεν είναι δικαιολογία για να σχεδιαστεί ένα πραξικόπημα και στη συνέχεια η καταστροφή ενός λαού. Ακούω τους ισχυρισμούς των λίγων ψεκασμένων, που απέμειναν να υποστηρίζουν αντιδημοκρατικές λύσεις, ότι φταίει ο τάδε και η δείνα για την κυπριακή τραγωδία. Δεν τα αγοράζω ποτέ. Προσπαθώ πάντα να υπάρχει τεκμηρίωση.

Όταν γράψαμε το σχετικό βιβλίο για τον Κίσιγκερ με τον Κώστα Βενιζέλο, το οποίο περιείχε πολλά απόρρητα ντοκουμέντα, προβληματιστήκαμε για το συγκεκριμένο έγγραφο, διότι -όπως έγραψα και παραπάνω- ήταν λογοκριμένο. Υπήρχε δε ο κίνδυνος ότι θα μπορούσε να «πήγαζαν» από αυτό, ακριβώς επειδή ήταν λογοκριμένο, διαφορετικά συμπεράσματα.

Άλλωστε και από τα υπόλοιπα έγγραφα επιβεβαιωνόταν ο ρόλος της τότε Αμερικής, για τον οποίο δεν έχουν ευθύνες οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν. Και το καταγράφω για να είμαστε δίκαιοι στα όποια συμπεράσματά μας. Σε αυτό που φταίνε πολύ, σε εξοργιστικό βαθμό, οι επόμενες κυβερνήσεις των ΗΠΑ, είναι ότι καμία μα καμία δεν προσπάθησε να αποδώσει δικαιοσύνη για να αντιμετωπίσει το Κυπριακό ως θέμα εισβολής και κατοχής. Παρέμειναν προσκολλημένοι στο δόγμα του Κίσιγκερ για την διζωνική, που είναι ακραία φιλοτουρκική διευθέτηση και ταλαιπωρούν μέχρι σήμερα την Κύπρο και το λαό της.

Αλλά τι να κατηγορούμε τους Αμερικανούς, όταν το κατεξοχή αντιαμερικανικό κόμμα της Κύπρου, το ΑΚΕΛ, και το κατεξοχή φιλοαμερικανικό κόμμα του νησιού, ο ΔΗΣΥ, υποστηρίζουν μία φιλοτουρκική λύση. Και καλά οι δεξιοί του ΔΗΣΥ, «συγχωρούνται» διότι οι άνθρωποι είναι φιλοδυτικοί και ακολουθούν πιστά εντολές, όπως απέδειξε με τη συνέντευξη του στον Φιλελεύθερο ο πρόεδρος του κόμματος, ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου. Αλλά οι Ακελικοί. Τι πίνουν και δεν μας δίνουν; Ποιος είναι ο λόγος, ποια είναι η δύναμη που τους ωθεί να επιμένουν στη διζωνική, λύση η οποία είναι απόρροια της τουρκικής εισβολής και κατοχής και την οποία σκαρφίστηκε ο «μάγος» Κίσιγκερ.

Θα έλεγα ότι όλα έχουν την εξήγησή τους. Ακόμα και προβεβλημένα στελέχη των δύο κομμάτων, με τα οποία συζήτησα το θέμα παραδέχθηκαν το οξύμωρο, αλλά δεν μπορούν να μιλήσουν δημόσια επειδή οι τσάροι των κομμάτων τους δεν χωρατεύουν.

Με αυτό το σημείωμα κλείνει και επίσημα η έρευνα που ξεκινήσαμε με άλλους συναδέλφους από το 1989. Για την ιστορία, την πλειοψηφία των εγγράφων κερδίσαμε νόμιμα την 1η Αυγούστου του 2001 και παρά το γεγονός ότι οι αποδείξεις ήταν ατράνταχτες, μερικοί μας λοιδόρησαν, άλλοι μας έστειλαν στα δικαστήρια. Όλες οι μάχες μας ήταν κερδοφόρες. Με το έγγραφο αυτό, μπήκαν όλα στη θέση τους. Εάν δε η κυβέρνηση ήταν σοβαρή, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτό το δισέλιδο ντοκουμέντο, για να έχει κέρδη για την Κύπρο και τον λαό της. Αποδεικνύεται πλέον ότι η λύση της ΔΔΟ θα είναι το μεγαλύτερο ανάθεμα για το νησί και θα ολοκληρώσει την τραγωδία του 1974 με τον πιο σκληρό και οικτρό τρόπο…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ήταν απολαυστικός ο καβγάς στα κοινωνικά δίκτυα των «συνεταίρων» της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας (ΔΔΟ), Αβέρωφ Νεοφύτου και Άντρου Κυπριανού. Ήταν φανερό, βέβαια, ότι ήταν «σικέ» για να κρατούν στα μαντριά τους τους οπαδούς τους, αλλά ήταν και ένας ανόητος καβγάς. Ο κ. Νεοφύτου ανακάλυψε ξαφνικά την …ταχινόπιτα, ότι δηλαδή οι Ρώσοι και οι Τούρκοι είναι αδέλφια «δίδυμα», ξεχνώντας ότι μέχρι και πριν λίγο καιρό ήταν και αυτός ερωτευμένος με αυτή τη «διεθνή πολιτική ιδιοφυία», τον Ταγίπ Ερντογάν. Όσον αφορά τον κ. Κυπριανού, δεν έχει καταλάβει ο άνθρωπος ότι η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν δεν έχει την παραμικρή σχέση με τη Σοβιετική Ένωση του Λεονίντ Μπρέζνιεφ. Είναι ένας δεξιός, συντηρητικός και εθνικιστής πολιτικός, ο οποίος συγχαίνεται κυριολεκτικά τον κομμουνισμό, που πρεσβεύει το ΑΚΕΛ, το πάλαι ποτέ «κομμουνιστικό» κόμμα της Κύπρου. Έχοντας υπόψιν τα παραπάνω δεδομένα, ήταν μεν απολαυστικός ο σικέ καυγάς των δύο εραστών της Διζωνικής, αλλά την ίδια στιγμή έδειξε και την τραγικότητα και αναποτελεσματικότητα του πολιτικού προσωπικού της Κύπρου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *