Κομματική πειθαρχία και δικαστικό ιστορικό: Το Κυπριακό στη φάση που βρίσκεται απαιτεί συνένωση δυνάμεων

Παραλαβή καλπών από τους προεδρεύοντες των εκλογικών κέντρων για τις Προεδρικές Εκλογές 2018, Λευκωσία 2 Φεβρουαρίου 2018. ΦΩΤΟ ΚΥΠΕ

Του Ανδρέα Σ. Αγγελίδη*

Η Βουλή κατάφερε να διατυπώσει σε Νομοθετική πρόνοια για πρώτη φορά μόλις το 2011 τι είναι Πολιτικό Κόμμα, όταν τότε ψηφίστηκε ο πρώτος περί Πολιτικών Κομμάτων Νόμος. Τότε περιλήφθηκε ο εξής ορισμός για το τι είναι πολιτικό κόμμα:

«“πολιτικό κόμμα” σημαίνει την ένωση ή ομάδα προσώπων, η οποία συμπράττει στο σχηματισμό της πολιτικής βούλησης του λαού και μετέχει στις προεδρικές, βουλευτικές, ευρωεκλογές και δημοτικές εκλογές ή σε ορισμένες από αυτές, με στόχο την πραγμάτωση του πολιτικού προγράμματός της και η οποία λειτουργεί μέσα στα νομικά πλαίσια που καθορίζονται από το Σύνταγμα και τους νόμους της Δημοκρατίας και περιλαμβάνει τόσο τα κοινοβουλευτικά όσο και τα μη κοινοβουλευτικά κόμματα·». Εξ ορισμού λοιπόν στην ιδιόμορφη αυτή σχέση μεταξύ πολλών προσώπων, διαδραματίζουν βασική δέσμευση οι προβλέψεις στο Καταστατικό εκάστου Κόμματος που αφέθηκε, ως ήταν φυσικό, να είναι έργο της βούλησης και συνεννόησης των Μελών του.

Ο Νόμος αυτός για να ψηφιστεί (ήταν πρόταση Νόμου που υπέβαλα τότε εκ μέρους του ΔΗΚΟ) δεν χρειάστηκαν μόνο 51 χρόνια πολιτικής ιστορίας της Κυπριακής Κομματικής ζωής για να υπάρξει, αλλά πρόσθετα χρειάστηκαν μετά πέντε χρόνια διαβουλεύσεων και διαφωνιών. Ήδη υπάρχει νεότερος Νόμος που περιέχει έναν πιο διευρυμένο ορισμό και περιεχόμενο.

Πριν ακόμη από την ψήφιση του πρώτου Νόμου και στα πλαίσια της καταστατικής λειτουργίας του, το Δημοκρατικό Κόμμα έλαβε αποφάσεις διαγραφής μελών και αξιωματούχων του. Ως συνέπεια της απόφασης αυτής υπήρξε το 1999 και η πρώτη δικαστική υπόθεση που αμφισβήτησε την απόφαση διαγραφής, που έγινε από τον Γραμματέα τότε του ΔΗΚΟ. Ήταν η περίπτωση της αγωγής των 1. Ντίνου Μιχαηλίδη, 2. Κατερίνας Πασχαλίδου Παντελίδου, 3. Γιώργου Λυκούργου, 4. Μιχάλη Μιχαηλίδη, 5. Πανίκου Λεωνίδου, και 6. Χαράλαμπου Καραμανλή, η οποία έφθασε μέχρι και το Εφετείο. Μάλιστα τότε εκπροσωπούσα το ΔΗΚΟ μαζί με την Συνάδελφο κυρία Στέλλα Ερωτοκρίτου, μητέρα της σημερινής Κοινοβουλευτικής Εκπροσώπου του ΔΗΚΟ. Ένας εκ των διαγραφέντων ήταν ο σημερινός Πρόεδρος του Πειθαρχικού Συμβουλίου. Για την ιστορία αναφέρω ότι πέντε τότε μέλη του ΔΗΚΟ (Α. Αριστείδη, Ζ. Κουλία, Γρ. Κατσελλή, Γ. Λουκά και Σ. Φυττής) καταχώρησαν Αίτηση στο Εκλογοδικείο (Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου) ζητώντας όπως μη επιτραπεί η διατήρηση της έδρας και μάλιστα η ένταξη («μετατόπιση») της κας Παντελίδου σε άλλη Κοινοβουλευτική Ομάδα. Όμως το Δικαστήριο έκρινε ότι, η αίτηση αυτή δεν εντάσσετο στο πεδίο της «δικαιοδοσίας του Εκλογοδικείου» γιατί, δεν αφορούσε εγκυρότητα των εκλογών που είχαν διεξαχθεί προ πολλού (26.3.1996).

Η ισχύς και δυνάμης του καταστατικού ενός Κόμματος προκύπτει και από την εκλογική αίτηση του Κυριάκου Τυρίμου που ήταν πρώτος επιλαχών από τους υποψηφίους βουλευτές του ΑΚΕΛ στη Λευκωσία και ο οποίος θα αναλάμβανε τη βουλευτική έδρα του εκλεγέντος το 2009 ως Ευρωβουλευτή κ. Τ. Χατζηγεωργίου. Ο κύριος Τυρίμος όμως, δεν ανακηρύχθηκε βουλευτής γιατί το Κόμμα του, όπως κατέγραψε η Δικαστική απόφαση δεν επιβεβαίωσε ότι εξακολούθησε να είναι μέλος του γιατί: «… σύμφωνα με το καταστατικό του Κόμματος, οι αποβληθέντες καλούνται να πληρώνουν τη συνδρομή τους, ούτως ώστε να διατηρούν δικαίωμα σε επανεξέταση για επανένταξη στο κόμμα». Η πιο πρόσφατη διαγραφή ανωτάτου μάλιστα Αξιωματούχου ήταν αυτή του κυρίου Γιώργου Κολοκασίδη που λήφθηκε σε κοινή συνεδρίαση του διευρυμένου Εκτελεστικού Γραφείου και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΔΗΚΟ. Ο ίδιος αντέδρασε διεκδικώντας δικαστική απόφαση στην οποία εκδόθηκε σχετικό διάταγμα που τον δικαίωσε. Τα γεγονότα τότε της διαγραφής όπως καταγράφηκαν από το Δικαστήριο είναι:

«Στις 30.5.2011 ο αιτητής σε διάσκεψη Τύπου την οποία συγκάλεσε προέβη σε δηλώσεις οι οποίες θεωρήθηκαν ότι εστρέφοντο κατά της υποψηφιότητας του κ. Καρογιάν (προέδρου του ΔΗ.ΚΟ) στην ανάληψη της προεδρίας της Βουλής. Μια εβδομάδα αργότερα και συγκεκριμένα στις 7.6.2011 το εκτελεστικό γραφείο και η κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗ.ΚΟ συνήλθαν υπό την προεδρία του προέδρου του κόμματος κ. Καρογιάν και αποφάσισαν τη διαγραφή του κ. Κολοκασίδη από το κόμμα «στο όνομα της κομματικής πολιτικής και ηθικής τάξης που αποτελεί τη βάση της ενότητάς μας και τη δύναμη της ιδεολογίας μας, των αρχών και των αξιών μας».  Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΚΥΠΕ (Επισύναψη Β στην Αίτηση) ο κ. Καρογιάν ανέφερε ότι τόσο ο κ. Κολοκασίδης όσο και ο βουλευτής κ. Ζαχαρίας Κουλίας που επίσης διεγράφη «σε πείσμα του προστάγματος της εκλογικής μας βάσης, επέλεξαν με τη στάση, τις δηλώσεις και τις συμπεριφορές τους να επαναφέρουν το κόμμα στην εσωστρέφεια, τη μιζέρια και τη διγλωσσία που υπονομεύει την ενότητά του, απογοητεύει τους οπαδούς του και καταρρακώνει το κύρος του και τις σχέσεις εμπιστοσύνης με τη βάση του και ολόκληρο τον κυπριακό λαό». Ειδικά για τον κ. Κολοκασίδη ο κ. Καρογιάν ανέφερε ότι ο ίδιος ο κ. Κολοκασίδης «έθεσεν εαυτόν εκτός κόμματος, αφού περιφρόνησε τα συλλογικά του όργανα και εναντιώθηκε στις αποφάσεις τους». Από τα 27 παρόντα μέλη του εκτελεστικού γραφείου και της κοινοβουλευτικής ομάδας, 20 μέλη ψήφισαν υπέρ της διαγραφής του κ. Κολοκασίδη, 7 εναντίον, ενώ δεν υπήρχε καμία αποχή. Της ψηφοφορίας προηγήθηκε πρόταση για παραπομπή του κ. Κολοκασίδη στην Πειθαρχική Επιτροπή του κόμματος η οποία καταψηφίστηκε με 19 ψήφους κατά, 7 ψήφους υπέρ και 1 αποχής». Με τη νέα τώρα περίπτωση, ομαδικής διαγραφής ακολουθήθηκε, η εκ του καταστατικού του ΔΗΚΟ προβλεπόμενη διαδικασία ενώπιον της Πειθαρχικής Επιτροπής, που είναι όργανο, αρμόδιο κατά το καταστατικό για να αντιμετωπίζει περιπτώσεις καταγγελίας μέλους για υπαίτια αντικομματική δράση ή συμπεριφορά. Προφανώς ήταν κατά το Καταστατικό η ορθή διαδικασία, η οποία όμως δεν εφαρμόστηκε στην περίπτωση του Αναπληρωτή Προέδρου κυρίου Κολοκασίδη. Συνεπώς έπρεπε η όποια πειθαρχική διαδικασία ακολουθήθηκε τώρα, να σεβαστεί τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης και άρα να υπάρχει σύνταξη κατηγορητηρίου από το αρμόδιο όργανο του Κόμματος ως κατήγορος, (και όχι από τον Πρόεδρο της Πειθαρχικής Επιτροπής). Κατηγορητήριο με καταγραφή των λεπτομερειών των όσων αποδίδονται σε ένα έκαστο ως υπαίτια συμπεριφορά, ώστε να ακουστούν οι καταγγελλόμενοι.

Άποψη μου: Το κυπριακό στη φάση που βρίσκεται απαιτεί συνένωση δυνάμεων και απαιτεί ισχυρό τον ενδιάμεσο χώρο, ώστε να μπορεί να προβάλλει αξιόπιστες θέσεις που να συνθέτουν την κάθε δίκαιη διεκδίκηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, για τη διάσωση της δημοκρατίας και για τη διαφύλαξη του μέλλοντος του Ελληνισμού στην Κύπρο.

Δικηγόρος, πρώην βουλευτής

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *