Κύπρος: Το χρώμα που το πήρε ο αέρας 

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΠΟΛΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Ο κάθε τόπος, ο κάθε λαός κουβαλά τα δικά του, τα ολόδικά του σημάδια. Οι Νεοϋρκέζοι το άγαλμα της Ελευθερίας κι ένα φαγωμένο μήλο με σλόγαν “I love New York”, οι Παριζιάνοι τον Πύργο του Άiφελ. Οι Βενετοί τις γόνδολες. Οι Έλληνες τον Παρθενώνα…Εμείς; Εμείς εδώ στην Κύπρο τι έχουμε να επιδείξουμε; Αστεία αστεία θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε μερικά παραδείγματα καθώς στο πρόσωπό μας σχηματίζεται ένα χαριτωμένο μειδίαμα: Ένα χαλλούμι ίσως, ένα κέντημα Λευκαρίτικο, μια εκπληκτική φλαούνα με έντονο δυόσμο, ένα λαχταριστό λίζο, μα πάνω απ’ όλα την περίφημη μας Πέτρα του Ρωμηού!

  • Ο κάθε τόπος θέλει το χρώμα του… Η κάθε γειτονιά του κόσμου χρειάζεται έναν χαρακτήρα. Μια προσωπικότητα. Ένα κοστούμι στα μέτρα του…
  • Ας εστιάσουμε λοιπόν στη δική μας γειτονιά! Στην Κύπρο… Πόσα πράγματα ομολογούν, πόσα πράγματα βροντοφωνάζουν τη λέξη «Κύπρος»;
  • Πάμε σιγα σιγά… Τη λέξη «Κύπρος» την διαλαλούν τα χωριά μας… Κυρίως αυτά που κρατάνε ακόμα χαρακτήρα. Με τα πλιθάρια, τα κεραμύδια, τις πετρόχτιστες αυλές, τα μικρά σπίτια που θυμίζουν παλιές εποχές. Τη λέξη «Κύπρος» την προδίδει το χωριό Φικάρδου. Το χωριό Όμοδος και του χωριό Λεύκαρα…

Ας ρίξουμε μια ματιά στο τοπίο αυτών των χωριών: Πόση ομορφιά, πόση γαλήνη μεταδίδουν στους περαστικούς… Τη λέξη «Κύπρος» τη διαλαλεί η «ζωγραφκιά του Κκάσιαλου», όπως λέει ο φίλος μου Ευαγόρας Καραγιώργης στο εκπληκτικό του τραγούδι «Αχ Τζερύνεια μάνα μου. Τη λέξη «Κύπρος» τη διαλαλεί ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Μάνος Λοΐζος και ο Μάριος Τόκας με τα τραγούδια που μάς άφησαν. Τη λέξη «Κύπρος» τη θυμίζει η ζωγραφική του Γ. Πολ. Γεωργίου. Τη λέξη «Κύπρος» τη θυμίζουν τα ελάχιστα αγρινά που απέμειναν στον τόπο μας…

Πρόσφατα βρέθηκα να χαζεύω στη Λάρνακα, πέρα δώθε στην παραλία με τις φοινικούδες. Κάποια στιγμή πείνασα. Περπάτησα λοιπόν, κοίταζα ένα ένα τα τα εστιατόρια… Σαν κάτοικος εξωτερικού ο φτωχός, ήθελα να με βρω ένα εστιατόριο που να έχει «αίσθηση Κύπρου». Περπατώ, λοιπόν, πάνω κάτω. Πιστέψτε με, όλα έμοιαζαν ίδια. Όλα έμοιαζαν εγγλέζικα, άχρωμα, άοσμα… Εδώ λοιπόν, κυρίες και κύριοι, είναι που απουσιάζει το «γέρημον το χρώμα μας». Πόσο όμορφο θα ήταν αν στην περιοχή των φοινικούδων, η σε άλλες παρόμοιες περιοχές στην πατρίδα μας υπήρχαν πολύ περισσότερα εστιατόρια που να έχουν την αίσθηση της παλιάς Κύπρου;

Με ψάθινες καρέκλες, με τα χαρακτηριστικά τραπεζομάνδηλα, με κεραμίδια, με τις κουζούδες πάνω στα τραπέζια, κι όλο αυτό το σκηνικό, φυσικά να συνταιριάζει παράλληλα – εν μέρει, τουλάχιστον – με κυπριακή κουζίνα; Μετά την «αισθητική» μου λοιπόν απογοήτευση, ρώτησα κάποιους εστιάτορες αν διαθέτουν κυπριακό φαγητό! Που τέτοια τύχη… Όλα τα εστιατόρια είχαν ακριβώς το ίδιο μενού: Fish and chips! Αναγκάστηκα να περπατήσω αρκετά πιο μακρυά στην παλιά πόλη για να βάλω το σταυρό μου και να πω: «Επιτέλους!»

Ας μιλήσουμε λοιπόν επι της ουσίας. Όλα ετούτα τα εκατομμύρια τουρίστες που κατακλύζουν τον παράδεισό μας κάθε χρόνο, ποια οπτική αίσθηση έχουν μέσα απο το ταξίδι τους για το νησί μας; Σαν βγουν στον πηγαιμό για την… Αγία Νάπα, τον Πρωταρά, τη Λάρνακα και ούτω καθεξής, τι βλέπουν τα μάτια τους; Μήπως κατά το πλείστον μέσα στην ελεύθερη κυπριακή επικράτεια απολαμβάνουν μια μικρή «Αγγλία» η οποία – ευτυχώς – έχει ακόμα τον υπέροχο κυπριακό ήλιο και τις υπέροχες κυπριακές παραλίες; Μήπως η Κύπρος δεν πρέπει να είναι μόνο κατ’ όνομα Κύπρος αλλά και στην ουσία της, στο χρώμα της, στον χαρακτήρα της;

Όπως είπαμε, οι Νεοϋρκέζοι έχουν το άγαλμα της Ελευθερίας, οι Παριζιάνοι έχουν τον Πύργο του Άiφελ, οι Βενετοί τις γόνδολες, οι Έλληνες τον Παρθενώνα, κι εμείς Πέτρα του Ρωμηού! Ας κρατήσουμε όμως με υπερηφάνεια και το παραδοσιακό χρώμα αυτής της γης, το γεμάτο ιστορία και πολιτισμό, επιτέλους! Πειράζει;

Εκτός κι αν μας εκφράζει η εικόνα που παρουσιάζεται τελευταία στο νησί με τους ουρανοξύστες που θυμίζουν Κουβέϊτ…

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *