Κύριε πολιτικέ, η πολιτική είναι η “κουβέρτα” του λαού σου! Τύλιξε τον, μην τον πνίγεις!

File Photo: Παιδιά πρόσφυγες παίζουν μπάλα δίπλα από τις αυτοσχέδιες σκηνές όπου διαμένουν . ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Του Δρ. Νίκου Αντωνιάδη* – Νέα Υόρκη Κάποιες πολιτικές “στρατηγικές” στην Ελλάδα και στην Κύπρο δεν με αφήνουν να ξεχάσω το ερώτημα-επισήμανση συναδέλφου, εδώ στις ΗΠΑ, πριν τρία χρόνια: “Εμείς μάθαμε την πολιτική από την Ελλάδα.

Η Ελλάδα θυμάται τι σημαίνει πολιτική”; Ομολογουμένως, οι Έλληνες φιλόσοφοι, αν μπορούσαν να μας μιλήσουν σήμερα, πιθανόν να είχαν την ίδια απορία: Σε ποια δεδομένα στηρίζονται αρκετοί πολιτικοί μας για να οργανώσουν τα βήματα τους (στρατηγική); Πάνω σε ποιες έρευνες στηρίζονται για να προασπίσουν τα θέλω του λαού; Κι αν ακόμη βλέπουν τα “νούμερα”, πάνω σε ποια βάση και με ποια κριτήρια τα διαβάζουν; Με βάση ποιο λεξικό “μεταφράζουν” την απαξίωση και τις βρισιές;

Με βάση ποια κλίμακα μέτρησης βαθμολογούν την απόδοση και συνεισφορά τους στην κοινωνία που τους επέλεξε-εξέλεξε; Αν ακόμη υπάρχει η λέξη φιλότιμο, μια άκρως Ελληνική λέξη που όμοια της δεν υπάρχει ανά το παγκόσμιο (εκτός κι αν μας την κλέψουν κι αυτή!), ο κάθε ένας που θέλει να ονομάζεται πολιτικός οφείλει να κάνει τα πιο απλά:

  • να μείνει ένα ολόκληρο χειμωνιάτικο βράδυ στο παγκάκι της γειτονιάς του χωρίς κουβέρτα
  • να κλείσει την θέρμανση στο σπίτι του για ένα ολόκληρο χειμωνιάτικο βράδυ και να κοιμηθεί χωρίς κουβέρτα
  • να σταθεί για μια ολόκληρη μέρα στη γραμμή του γραφείου ανεργίας στους 40 βαθμούς να καθίσει για μια ολόκληρη μέρα στο σπίτι χωρίς να έχει να φάει τίποτα
  • να μείνει για ένα ολόκληρο βράδυ σε κάποιο ορφανοτροφείο και να δει πώς τα ορφανά παιδιά σκεπάζονται με την κουβέρτα, κρατώντας την ωσάν να είναι το χέρι της μάνας τους
  • να μείνει για ένα ολόκληρο βράδυ σε ένα οίκο ευγηρίας και να δει πώς η γιαγιά απλώνει την κουβέρτα πάνω στα κουρασμένα της γόνατα, καθισμένη στο αναπηρικό καρότσι ή στον καναπέ
  • να μείνει για ένα βράδυ στον θάλαμο των παιδιών που φάνηκαν άτυχα με τον καρκίνο και να δει πως τυλίγονται την κουβέρτα για να κρύψουν το ξυρισμένο τους κεφαλάκι

Αν, όταν, μακάρι, τα κάνει όλα αυτά, τότε και μόνο τότε δεν θα έχει ανάγκη να μετρήσει επειδή τα “έζησε”. Τότε και μόνο τότε θα ξέρει τι, πώς, γιατί και πότε θα μιλήσει και κυρίως τι, πώς, γιατί και πότε (δεν) πρέπει να κάνει κάτι, επειδή τα “έζησε”!

ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ άλλο είναι λαϊκισμός και δεν έχει καμιά σχέση με την πολιτική και τον λαό. Μια κουβέρτα, ένας λαός!

Τότε γίνεσαι ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ!

*Guest Lecturer of Political Marketing & Communications (Political Competitiveness & Performance) Editor ikypros.com and LA Voice

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *