Μαύρα σύννεφα “ζώνουν” τον Ερντογάν: Οι ΗΠΑ και ο ρόλος Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου

US President Donald J. Trump (Front L), First Lady Melania Trump (top), Ivanka Trump (C) and her husband, Senior Advisor to President Trump Jared Kushner (R) board Marine One to depart the South Lawn of the White House, in Washington, DC, USA, 29 June 2018. Trump and members of his family travel to Bedminster, New Jersey. EPA, MICHAEL REYNOLDS

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ Τα σύννεφα πάνω από τις σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας είναι χωρίς αμφιβολία μαύρα. Μοιάζει η κατάσταση ως λίγο πριν την απόλυτη καταιγίδα, μου έλεγε έμπειρος ανταποκριτής του Λευκού Οίκου, με τον οποίο σχολιάζαμε το γεγονός ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν εξέδωσε την παραμικρή ανακοίνωση μετά την τηλεφωνική συνομιλία του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Τούρκο ομόλογό του, Ταγίπ Ερντογάν. Χωρίς καμία αμφιβολία η Αμερική δεν θέλει να απωλέσει την Τουρκία.

Οι Αμερικανοί διπλωμάτες πιστεύουν ότι πρόκειται για μία χώρα με μεγάλη στρατηγική σπουδαιότητα, η οποία αποτελεί …ανάχωμα για τη Ρωσία και το Ιράν. Μόνο που ξεχνούν ότι η Μόσχα και η Τεχεράνη είναι αυτή τη στιγμή στρατηγικοί εταίροι της Άγκυρας. Ο κ. Ερντογάν διατηρεί εξαιρετική σχέση συνεργασίας με τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τους ηγέτες του Ιράν, οι οποίοι αποτελούν τους μεγαλύτερους εχθρούς της Αμερικής. Με τη Ρωσία, οι Αμερικανοί μοιραία «θα τα βρουν». Με το Ιράν ποτέ, και αυτό είναι απόφαση, λόγω και του Ισραήλ, που αποτελεί τον πιο πιστό σύμμαχο του κ. Τραμπ. Όποιος επιχειρήσει να καταλήξει σε συμπεράσματα για το που και πως βαδίζουν οι ΗΠΑ και η Τουρκία, είναι αφελής. Στην εποχή του απρόβλεπτου Τραμπ όλα είναι πιθανά. Άλλωστε οδεύει σε βελτίωση των σχέσεων του με τον Πούτιν και εάν όντως στο Ελσίνκι τα νέα είναι καλά αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει και τις σχέσεις με την Τουρκία. Στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα απαιτείται ψυχραιμία, χωρίς ευχολόγια και αναπτέρωση των όποιων ελπίδων…

Γεγονός είναι ότι οι σχέσεις βρίσκονται σε ένα κρίσιμο σημείο. Είναι λίγο πριν τη ρήξη, ομολογούν ακόμα και οι Αμερικανοί διπλωμάτες, που παλαιότερα είχαν «θεοποιήσει» τον Ερντογάν πιστεύοντας ότι θα αποτελούσε τον απόλυτο και πιο πιστό εταίρο της Αμερικής στην περιοχή. Έδειξε ότι είναι κάτι που δεν τον ενδιαφέρει, καθώς πίστεψε στο αρρωστημένο του μυαλό πως η Τουρκία έχει θέση δίπλα στην Αμερική και τη Ρωσία. Μέχρι προχθές δήλωνε με στόμφο πως η Τουρκία είναι μία μεγάλη χώρα, στο επίπεδο των υπερδυνάμεων. Βεβαίως ούτε είναι, ούτε πρόκειται να γίνει. Είπε και κάτι άλλο που δείχνει ότι ο άνθρωπος ζει σε ένα άλλο κόσμο: Πως η εξωτερική του πολιτική δεν άγεται και φέρεται από κανένα, ξεχνώντας ότι ακόμα και σήμερα, και μετά τις παλινωδίες του με τη Ρωσία και το Ιράν, ανήκει η Τουρκία στο ΝΑΤΟ, και πρέπει να σέβεται τους κανόνες και τους όρους συμμετοχής στη Δυτική Συμμαχία. Οι σχέσεις όντως βρίσκονται στο σημείο μηδέν, αλλά η ζωή έχει δείξει και αποδείξει πως μετά από μία μεγάλη κρίση, οι άνθρωποι συνέρχονται και βλέπουν την πραγματικότητα. Όμως εάν κρίνουμε από τον τρόπο με τον οποίο βλέπει ο πρόεδρος Τραμπ τον υπόλοιπο κόσμο, η Τουρκία και ο Ερντογάν δεν έχουν τύχη. Υπό την έννοια ότι το νέο στοιχείο που εισήγαγε ο Αμερικανός ηγέτης στην πολιτική και τη διπλωματία είναι η πλήρης υποταγή στην υπερδύναμη. Με τη «λογική» αυτή σε πλήρη εξέλιξη, γιατί ο κ. Τραμπ να χαριστεί στην Τουρκία; Το μεγαλύτερο όπλο, όπως αποδείχθηκε στις πλείστες των περιπτώσεων, είναι το εμπόριο και γενικότερα η οικονομία, την οποία ο κ. Τραμπ χειρίζεται και διαχειρίζεται πάντα προς το συμφέρον των ΗΠΑ. Προεκλογικά η Τουρκία βρέθηκε σε μία πολύ δύσκολη κατάσταση όταν, όπως ισχυρίστηκε ο κ. Ερντογάν, η τουρκική οικονομία δέχθηκε επίθεση από το εξωτερικό. Αρκούσε ένα δημοσίευμα του πρακτορείου Bloomberg για να υποστεί καθίζηση. Μάλλον έχει καταλάβει τι θα συμβεί αν όντως δεχθεί επίθεση η τουρκική οικονομία από το εξωτερικό… Την Πέμπτη το πρωί, στην ενημέρωση του ΔΝΤ, ο εκπρόσωπος Τζέρι Ράις, δέχθηκε μία ερώτηση μέσω e-mail, την οποία μας διάβασε και η οποία αφορούσε την περίπτωση της Τουρκίας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι σύντομα θα καταφύγει στον σκληρό μηχανισμό του Ταμείου. Ο κ. Ράις διέψευσε ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή υπήρξε τουρκικό αίτημα για δανεικά από το ΔΝΤ. Όμως αυτή η ερώτηση δεν ήταν καθόλου τυχαία για τους έμπειρους του ρεπορτάζ στο Ταμείο. Δεν υπάρχει ποτέ καπνός χωρίς φωτιά. Εάν, λοιπόν, οι Αμερικανοί θέλουν να τον αναγκάσουν να επανέλθει γονατιστός στο δυτικό «μαντρί», ένας είναι ο τρόπος.

Το κτύπημα στην οικονομία και τα «δεσμά» του ΔΝΤ. Πιστεύω ακράδαντα ότι ο Ερντογάν θα παρουσιαστεί στον κόσμο ως ένας άλλος άνθρωπος εάν δεν μπορέσει να τιθασεύσει την οικονομία του. Δεν πιστεύω ότι η ταξιδιωτική οδηγία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που αποτελεί κτύπημα στον τουρκικό τουρισμό, ήταν η έναρξη της επίθεσης εναντίον της οικονομίας της Τουρκίας. Ήταν σίγουρα μία προειδοποίηση που καλύπτεται όμως από την ανάγκη της Αμερικής να προστατεύσει τους υπηκόους της. Το μήνυμα «μην ταξιδεύετε στην Τουρκία διότι μπορεί να συλληφθείτε» ήταν σκληρό και σίγουρα θα επηρεάσει όσους σκέφτονταν να επισκεφθούν την ισλαμική χώρα. Ο κ. Ερντογάν, μετά την επανεκλογή του, που επιτεύχθηκε με νοθεία, βρίσκεται στη δυσκολότερη θέση της πολιτικής του καριέρας. Οι απειλές των Αμερικανών για κυρώσεις, εάν η Τουρκία παραλάβει το ρωσικό σύστημα S-400, είναι πραγματικές. Μην έχετε αμφιβολία. Είναι απαίτηση του νόμου που πέρασε από το Κογκρέσο διότι το ζήτησε ο Ντόναλντ Τραμπ. Ούτε ο πρόεδρος στην Αμερική μπορεί να παραβεί τους νόμους. Αυτά συμβαίνουν μόνο στην Τουρκία, τη Ρωσία, το Ιράν, τη Βόρεια Κορέα, την Κίνα και άλλες παρόμοιες χώρες με αυταρχικά καθεστώτα. Οπότε την παραλαβή των S-400 θα ακολουθήσει καταιγίδα. Και επειδή ακούω ειρωνικά σχόλια για το κυνηγητό της Βουλής και της Γερουσίας εναντίον του Ερντογάν, ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: Όσοι παρακολούθησαν την κατάθεση του υφυπουργού Εξωτερικών, Γουές Μίτσελ στη Γερουσία, αντιλήφθηκαν ότι οι Αμερικανοί νομοθέτες είναι σε πλήρη συνεννόηση με τους ανθρώπους του Τραμπ. Για να αλλάξει αυτή η δυσάρεστη κατάσταση για την Τουρκία, ο κ. Ερντογάν πρέπει να δεχθεί όλα τα αιτήματα του Λευκού Οίκου. Διαφορετικά, η αμερικανική νομοθεσία θα συνεχίσει να έχει δεμένα τα χέρια του κ. Τραμπ. Η υπόθεση της Τουρκίας δεν κλείνει με μία πολιτική απόφαση…

Πρέπει να γίνει ξανά πραγματικός σύμμαχος της Δύσης, να μην παραλάβει τους S-400, αλλά να αγοράσει πολεμικό υλικό από την Αμερική και άλλες δυτικές χώρες, να αφήσει ελεύθερους τους Αμερικανούς υπηκόους, που τους κρατεί ως όμηρους για να εκβιάζει την αμερικανική Δικαιοσύνη, να σταματήσει να απειλεί τους γείτονες της και να τερματίσει την αντισημιτική εκστρατεία. Το πιάτο του Ερντογάν είναι γεμάτο προβλήματα. Αυτό που σίγουρα δεν έχει καταλάβει, είναι ότι οι ΗΠΑ, τα προηγούμενα δύο χρόνια έχουν κάνει τα κουμάντα τους και προχώρησαν μυστικά σε άλλες συμμαχίες. Και σ’ αυτές τις νέες συμμαχίες πρωτοστάτησε το Ισραήλ, και συμπεριέλαβε τόσο την Ελλάδα, όσο και την Κύπρο. Έχουν ήδη υπογραφεί στρατηγικές συμφωνίες… Το μήνυμα των Αμερικανών στον κ. Ερντογάν, όπως εκφράστηκε απ’ όλους τους Αμερικανούς αξιωματούχους, είναι ότι ναι μεν η Τουρκία έχει στρατηγική αξία, αλλά μπορεί και εύκολα να αντικατασταθεί…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *