Με μικρά βήματα γίνεται προσπάθεια για νέα τετελεσμένα… Κι όμως, η Κύπρος δεν μπορεί παρά να ειδωθεί ως ένα ενιαίο οικοσύστημα!

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Ανάμεσα σε διαδοχικές δημοσκοπήσεις, οι βραδινές συζητήσεις (αυτά που για να περιγραφούν καλύτερα στη νεοελληνική λέγονται «ντιμπέϊτ») πρέπει τώρα να ανταγωνιστούν σε θεαματικότητα και τις ποδοσφαιρικές βραδιές στο Κατάρ. Πορευόμαστε συζητώντας για τα απόβλητα της κάθε λογής διαφθοράς χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη πως η εξ αυτής ορατή ή αόρατη ρύπανση μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί. Περιμένουμε ευλαβικά και ατάραχα τον νέο μεσσία, όχι τον χριστουγεννιάτικο αλλά αυτόν που έρχεται κάθε πέντε χρόνια, συχνά με παραποιημένα έγγραφα ταυτότητας…

Το κρύο μάς κάνει τη χάρη να αργεί, τουλάχιστον για όσους ζούμε στην πεδιάδα. Μια-δυο κουβέρτες παραπάνω μπορούμε να βρούμε, για τα διπλά του περυσινού λογαριασμού για τη θέρμανση είναι που θα δυσκολευτούμε. Αν προεκλογικά μειωθούν, έστω και λίγο, οι τιμές, όλοι θα διεκδικήσουν εκλογική εξαργύρωση της «επιτυχίας». Οι κυβερνώντες για την αποφασιστικότητα και τις πολιτικές τους. Οι αντιπολευόμενοι (παλιοί και νέοι) για την κριτική που ασκούν στην Κυβέρνηση.

Ο χειμώνας μας όμως δεν είναι μόνο ενεργειακός, είναι και πολιτικός! Τι γίνεται πέραν της κατοχικής γραμμής; Bήμα-βήμα το κατοχικό καθεστώς προχωρεί «κανονικά» στη λειτουργική ένταξη των κατεχομένων στον τουρκικό κορμό. Οι εξελίξεις αυτές δεν πρέπει να υποβαθμιστούν γιατί ούτε μεμονωμένες είναι, ούτε οι τελευταίες στη σειρά των προκλήσεων που προωθούνται σε διάφορα επίπεδα, παράλληλα αλλά όχι ασύνδετα. Τις τελευταίες βδομάδες είχαμε τις προκλήσεις στη νεκρή ζώνη, τα έργα στην Τάφρο απέναντι από το Λήδρα Πάλας, το πυροτέχνημα (όχι χωρίς επιπτώσεις) στη σύνοδο των τουρκογενών κρατών, τις διαδοχικές προκλήσεις στην Αμμόχωστο, την απαγόρευση επίσκεψης και λειτουργίας σε χώρους θρησκευτικής λατρείας ακόμα και εκκλησίες που αποκαταστάθηκαν από την Τεχνική Επιτροπή για την Πολιτιστική Κληρονομιά… Ατυχώς η Κυπριακή Δημοκρατία πορεύεται σε μια υποτονική διαδρομή, ωσάν να φοβάται μήπως οι ξένοι πούνε πως δεν θέλουμε ειρήνη ή πως δεν είμαστε …ευγενικοί, προς τον κατακτητή (μην το ξεχνάμε). Μέχρι που πριν λίγες μέρες…

Με πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της η εφημερίδα Avrupa (βλ. επισκόπηση του Τουρκοκυπριακού Τύπου, ΓΤΠ 232/2022), δημοσίευσε πως έχει παραχωρηθεί στη «διοίκηση των δυνάμεων ασφαλείας» για περίοδο τριάντα χρόνων η παράλια περιοχή από τον Άγιο Φίλωνα μέχρι και το Ακρωτήρι του Αποστόλου Ανδρέα, η οποία περιλαμβανόταν μέχρι σήμερα στον κατάλογο με τις εν δυνάμει «προστατευόμενες περιοχές» από την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχει κηρυχθεί ως «εθνικό πάρκο». Η παράλια αυτή περιοχή έχει περιφραχθεί και έχουν τοποθετηθεί πινακίδες που μιλούν για «απαγορευμένη περιοχή».

Το θέμα μάς απασχολεί από τον Οκτώβριο 2021, μετά από σχετικές πληροφορίες (Σενέρ Λεβέντ, Πολίτης 18/10) για παραχώρηση στην Τουρκία,  από το κατοχικό καθεστώς, 88 στρεμμάτων για τη δημιουργία στρατιωτικής βάσης. Το Κίνημα Οικολόγων Συνεργασία Πολιτών και οι Φίλοι του Ακάμα εξέδωσαν τότε ανακοινώσεις καταδίκης της προσπάθειας επιβολής ενός ακόμα τετελεσμένου. Με εισήγηση μάλιστα των Οικολόγων, σχετική αναφορά περιλήφθηκε στο κοινό ανακοινωθέν της συνάντησης των Κυπριακών Κομμάτων (Λήδρα Πάλας, 27/10). Τις ίδιες μέρες, καταγράφαμε   «Εγκαταστάσεις στο Τρίκωμο, βάση για drones στο Λευκόνοικο, ξενοδοχεία στη Βουκολίδα,  τεράστια «μαρίνα» πριν τη Γιαλούσα (παλιά ιστορία αυτή) και τώρα μια ακόμα στρατιωτική εγκατάσταση – όλα σε κλεμμένη γη! Μέχρι την άκρη της χερσονήσου – ποιος ξέρει, μπορεί αργότερα να φτιάξουν και μια γέφυρα να την ενώνει με τη «γαλάζια πατρίδα»… Είναι να μη θυμηθείς το σχέδιο Άτσεσον (1964) που προνοούσε και μια τουρκική βάση στη Καρπασία;» (Φιλελεύθερος, 24/10). Λίγους μήνες αργότερα δημοσιεύτηκε ένας θλιβερός αναλυτικός απολογισμός σε σχέση με τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις από το Μπογάζι και το Λευκόνοικο μέχρι τον Απόστολο Αντρέα (Κ. Βενιζέλος, Φιλελεύθερος, 1/5/2022).

Για τις πρόσφατες εξελίξεις τοποθετήθηκαν ξανά τα Κυπριακά Κόμματα στη συνεδρία τους στο Λήδρα Πάλας την περασμένη Τετάρτη. Στο κοινό ανακοινωθέν τους, μετά από εισήγηση των Οικολόγων, περιλήφθηκε μια περιεκτική αλλά πολύ σαφής αναφορά: «H χερσόνησος της Καρπασίας, όπως και όλες οι άλλες οικολογικά ευαίσθητες περιοχές της Κύπρου, θα πρέπει να παραμείνουν για καθαρά περιβαλλοντικές και πολιτιστικές χρήσεις και να μη χρησιμοποιηθούν σαν στρατιωτικές περιοχές». Είναι σημαντικό το γεγονός πως έντεκα Κυπριακά Κόμματα, εκατέρωθεν της κατοχικής γραμμής, συνόψισαν με σαφήνεια, μέσα στις τρεις αυτές γραμμές, την έγνοια τους για αυτή την ιδιαίτερη περιοχή του νησιού, κατανοώντας πως η επίτευξη του στόχου είναι δύσκολη. ΄Οπως, όμως, συμβαίνει στην κάθε περίπτωση, χωρίς διεκδίκηση ουδένας στόχος μπορεί να προσεγγιστεί. Η συγκεκριμένη αναφορά για όλες τις οικολογικά ευαίσθητες περιοχές της Κύπρου είναι κι αυτή, από μόνη της, σημαντική.

Δεν είπαμε, όμως, ότι η Κύπρος δεν μπορεί παρά να ειδωθεί ως ένα ενιαίο οικοσύστημα;

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *