Μελέτη και προβληματισμός: Τι θα πράξει για την Κύπρο ο Ερντογάν την επομένη του δημοψηφίσματος

Turkish President Recep Tayyip Erdogan speaks during a 'Vote Yes' meeting organised by a youth club federation in Ankara, Turkey, 07 March 2017. EPA, STR

Του Νίκου Κατσουρίδη

Είναι ένας προβληματισμός που γίνεται από ορισμένους αν και θα έπρεπε να γίνεται από όλους. Τι πιθανόν θα πράξει στο Κυπριακό, ο κ. Ερντογάν την επομένη του δημοψηφίσματος στην Τουρκία. Όπως έχω γράψει πολλές φορές, το Εθνικό Συμβούλιο θα έπρεπε να ασχοληθεί με την πιθανή συμπεριφορά του στο Κυπριακό και να ετοιμάσει και τις πιθανές δικές μας αντιδράσεις σε κάθε ενδεχόμενο σενάριο. Γιατί δεν αποτελεί απάντηση, δεν αποτελεί διέξοδο να λέμε δεν είχαμε πλάνο β’ αλλά μόνο πλάνο α’.

Υπονοώντας προφανώς ότι θα συνεχίσουμε –και ορθά– την προσπάθεια για λύση. Ναι αλλά με ποιες προσεγγίσεις, ποια τακτική θα το κάνουμε, είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να προβληματίσει. Γιατί αν την επομένη ο Τούρκος Πρόεδρος συνεχίσει να είναι το ίδιο αδιάλλακτος ή χειρότερα, αν καταστεί ακόμα πιο αρνητικός, προφανώς η ίδια τακτική από μέρους μας δεν θα είναι αρκετή. Άρα θα πρέπει να βρούμε λύση στην περίπτωση που συνεχίσει να τηρεί την ίδια στάση ή στην περίπτωση που καταστεί ακόμα πιο αρνητικός.

Ποια είναι τα δεδομένα βάσει των οποίων θα αποφασίσει τη στάση του ο κ. Ερντογάν; Μα προφανώς ανάλογα με το πώς ιεραρχεί τα προβλήματα τα οποία έχει ενώπιον του και που  τοποθετεί ανάμεσα σ’ αυτά το Κυπριακό. Θεωρώ ότι ο Τούρκος Πρόεδρος θα καθορίσει τη στάση του ελαυνόμενος πρώτα απ’ όλα από την εκτίμηση του για τα στοιχεία εκείνα της πολιτικής του, τα οποία τον έχουν αναδείξει σε ηγέτη της Τουρκίας.

Ποια είναι αυτά; Κυρίαρχα ανάμεσα σε άλλα είναι δύο. Αξιοποίηση του Ισλάμ, με την τεράστια τότε βοήθεια του σημερινού θανάσιμου εχθρού του, Ιμάμη Γκιουλέν και οικονομική ανάπτυξη με αρκετή δόση λαϊκισμού. Πέραν τούτων σε ίδια μοίρα τοποθετεί το Κουρδικό και την εσωτερική σταθερότητα και κατά δεύτερον τις σχέσεις με ΗΠΑ και Ρωσία, τις σχέσεις με τις γειτονικές χώρες και την εμπλοκή της Τουρκίας στο μεγάλο κόλπο της ενεργειακής  μάχης. Όλα αυτά με την πρόσοψη μιας μεγάλης δόσης πώλησης εθνικής υπερηφάνειας, τακτικά εθνικού τσαμπουκά. Όλα αυτά βέβαια, συντονισμένα, καταλήγουν στη διατήρηση της προσωπικής του ισχύος και βέβαια όσων συμφερόντων στην Τουρκία τον στηρίζουν και κατ’ επέκταση ο ίδιος εκπροσωπεί.

Και μόνο η παράθεση των πιο πάνω, και ίσως και άλλων που τώρα μου διαφεύγουν, καθιστά το Κυπριακό από μόνο του ως πρόβλημα μικρότερης σημασίας. Εκτός και μόνο, σε συνδυασμό, με κάποιο ή κάποια από τα πιο πάνω ζητήματα/προβλήματα υψίστης σημασίας για τον ίδιο και την Τουρκία. Όλα αυτά κατά τη γνώμη μου είναι καθήκον της κυβέρνησης και των κομμάτων ξεχωρισμένα κατ’ αρχάς και συντονισμένα έπειτα, να τα εκτιμήσουν και αξιολογήσουν. Να καταλήξουν σε συμπεράσματα και κύρια και πρωταρχικά να αποφασισθούν ενέργειες και τρόποι αντίδρασης.

Αν αναμένουμε απλά να δούμε πώς θα πολιτευτεί την επόμενη της 16ης Απριλίου ο Τούρκος Πρόεδρος, μάλλον θα είναι αργά. Θα μας καταπλακώσουν οι εξελίξεις και δεν θα μπορέσουμε να αντιδράσουμε και να αντιδράσουμε αποτελεσματικά. Πόσο μάλλον που ήδη έχουμε μπει στην προεκλογική των Προεδρικών εκλογών του 2018. Το πιο πιθανό είναι ότι ο κ. Ερντογάν την επομένη των εκλογών δεν θα γίνει πιο διαλλακτικός στο Κυπριακό. Αυτή είναι μια εκτίμηση.  Άλλη εκτίμηση μπορεί να ισχυριστεί το αντίθετο και μια τρίτη κάτι άλλο. Το ζητούμενο όμως δεν είναι ποια εκτίμηση θα αποδειχτεί ορθή, αλλά πώς εμείς πρέπει να αντιδράσουμε, πώς να ενεργήσουμε αν επισυμβεί η μία ή άλλη εκτίμηση. Έχω πολλές φορές διατυπώσει την άποψη ότι το Κυπριακό θα λυθεί στα πλαίσια εκείνα, στα οποία έχει δημιουργηθεί. Δηλαδή ως πρόβλημα κύρια και εξόχως περιφερειακό και διεθνές. Σ’ αυτά τα πλαίσια πρέπει να το χειριστούμε, αξιολογώντας και αξιοποιώντας τα δεδομένα που σήμερα το συνθέτουν και το περιβάλλουν.

Αξιολογώντας και εκτιμώντας μαζί τους στόχους και επιδιώξεις, τη δύναμη και τις αδυναμίες του βασικού μας αντιπάλου, δηλαδή της Τουρκίας. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει μελέτη, σοβαρότητα, στοχοπροσήλωση και συνέχεια και συνέπεια σ’ ένα δικό μας σχέδιο δράσης. Διαφορετικά, ο χρόνος θα παρέρχεται άκαρπος και θα καθιερώνει τα αποτελέσματα της εισβολής και κατοχής. Ας δράσουμε τώρα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *