Μέρα Περιβάλλοντος 2022: Το παλιό διαχρονικό σύνθημα ενάντια στον πόλεμο, γίνεται πάλι και αντιπυρηνικό…

Η κατεχόμενη Λάπηθος. Η φωτογραφία από την ιστοσελίδα «Κερύνεια-Επιστροφή»

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Η 5η Ιουνίου: Είναι γιορτή, ευκαιρία για κριτική και αυτοκριτική, απολογισμό και προβληματισμό και δυνάμωση της διεκδίκησης! Τι μπορείς να πεις φέτος για το περιβάλλον στη Μέρα του, την πρώτη Κυριακή ενός παράξενου καλοκαιριού;

Με κάθε κύκλο του χρόνου, έχεις να συνοψίσεις τα κύρια στοιχεία, διαχρονικά ή επίκαιρα. Είναι εκατόν δυο οι μέρες από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Τα νέα από το μέτωπο πέρασαν πια στο δεύτερο ημίχρονο των τηλεοπτικών ειδήσεων όπου «συνεχίζουμε με άλλες ειδήσεις». Όμως ο πόλεμος συνεχίζεται με εντεινόμενη βαρβαρότητα -πόλεμος είναι, τι περίμενες, έτσι δεν είναι πάντα; Κι αν χρησιμοποιηθούν πυρηνικά όπλα; E, τότε σίγουρα θα γίνει ξανά πρώτη είδηση! Στο μεταξύ, για την Υεμένη, όχι και τόσο μακριά, γίνονταν αυτές τις μέρες εκκλήσεις για παράταση της κατάπαυσης του πυρός που «κανονικά» έληγε στις 2 του Ιούνη. Μα σοβαρά, έκαναν διάλειμμα; Στις ειδήσεις, πάντως, από καιρό δεν ακούμε για τις όποιες εξελίξεις πολύ πριν την κατάπαυση του πυρός στις 2 του Απρίλη… Για τον πόλεμο, μετά τις πρώτες δυο βδομάδες, δεν μαθαίνεις οτιδήποτε. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις ακούεις μόνο όταν ο αριθμός των νεκρών υπερβεί μια ποικίλλουσα, ανάλογα και με τις γεωγραφικές συντεταγμένες, ποσόστωση. Οι έμποροι των όπλων κάνουν ταμείο -ανθούσα η επιχείρηση, από τις λίγες εν μέσω πανδημίας, καλά τα πήγανε. Οι εργολάβοι περιμένουν το σφύριγμα της λήξης (που, δυστυχώς, φαίνεται πως, θα αργήσει) για να αξιοποιήσουν τη διεθνή βοήθεια…

Είναι φανερό πως σε αρκετές περιοχές του πλανήτη, λίγη διάθεση έχουν να σκεφτούν πώς να αντιμετωπίσουν την κλιματική κρίση, να προστατεύσουν τη βιοποικιλότητα, να εξαγγείλουν δράσεις για την κυκλική οικονομία. Κι όταν τους λείψουν τα τρόφιμα δεν διερωτούνται αν κάποια βοήθεια περιέχει γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς. Κι όταν λείψει το νερό, δεν χρειάζονται δειγματοληψία κι εργαστηριακό έλεγχο κι ούτε ψάχνουν το ιστορικό της όποιας μικρής ποσότητας εντοπίσουν… Και σκουπίδια, πολλά σκουπίδια! Άλλοι υπερκαταναλώνουν και χαίρονται τις ψηλές επιδόσεις τους στην ανακύκλωση κι άλλοι ψάχνουν σ’ αυτά για λίγη τροφή…

Η κατοχή της μισής μας πατρίδας είναι ένα ιδιαίτερο οικολογικό πρόβλημα. Πόλεμο δεν έχουμε, ζούμε όμως, από εκείνο το καλοκαίρι, τις συνέπειές του. Κι η εισβολή είναι εδώ, για άλλους σαν το αναπόφευκτο, για άλλους κάτι που συνηθίσαμε, για άλλους «εμείς, τι μπορούμε να κάνουμε;». Η ειρήνη δεν μπορεί να στηριχτεί σε τέτοιες παραδοχές. Ούτε στον γεωγραφικό διαχωρισμό των Κυπρίων. Οι άνθρωποι αποτελούν μέρος του ενιαίου κυπριακού οικοσυστήματος με όσα αυτό σημαίνει για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους, σε πείσμα των γελοίων ισχυρισμών για αμφισβήτηση του συναισθηματικού δεσμού.

Στην ημικατεχόμενη Κύπρο, διεκδικούμε για το περιβάλλον και την ποιότητα της ζωής. Αφετηρία μας είναι η αμφισβήτηση των κατοχής, με τη σκέψη στην Κερύνεια, την Αμμόχωστο, τη Μόρφου, την Καρπασία… Η άλλη μας πραγματικότητα είναι πολύχρωμη αλλά ψευτοχλιδάτη. Ποιότητα ζωής δεν μπορεί να στηριχτεί στην τσιμεντοποίηση και την έντονη οικοδόμηση, στο αστικό και το φυσικό περιβάλλον, σε παραλίες και σε περιοχές Φύση2000. Ούτε στα σκουπίδια και τα απόβλητα, ούτε εξαγοράζεται με τα ευρωπρόστιμα για την αποτυχία του ενεργειακού σχεδιασμού. Δεν είναι τα πολλών αστέρων ξενοδοχεία που πάλι προσδοκούν να τα στηρίξουμε όλοι εμείς, ακόμα και τώρα που έχει καταρρεύσει ο μύθος πως δίνουν θέσεις εργασίας η Βουλή ρύθμισε πως δεν χρειάζεται να ξέρουν τη γλώσσα μας οι εργαζόμενοι σ’ αυτά, οπότε ας μάθουμε εμείς τη δική τους! Ποιότητα δεν είναι οι πολλαπαλές μαρίνες, οι πύργοι, τα καζίνα, οι οχληρές και δαπανηρές διασκεδάσεις μέχρι πρωΐας. Το νομοσχέδιο του Υφυπουργείου Τουρισμού προνοεί πως τα εστιατόρια δουλεύουν μέχρι τις 3 το πρωΐ! Έλα, όμως, που οι θαμώνες πρέπει να τρώνε νωρίς για να έχουν αργότερα νηφάλιο ύπνο (σε αντίθεση με τους περιοίκους). Έτσι τα εστιατόρια μεταλλάσσονται μετά τα μεσάνυχτα σε οχληρά κέντρα διασκέδασης. Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο που να καταγράφονται τόσα και τέτοια παράπονα για όσους παρανομούν και οι μόνοι που δεν ξυπνούν είναι οι φορείς ελέγχου της λειτουργίας τους…

Αγωνιζόμαστε για τον Ακάμα και την προστασία του, το ζωντάνεμα των κοινοτήτων του και τη στήριξη των κατοίκων τους. Πέρασε μιάμιση γενιά από τότε που μας ύβριζαν σαν πράκτορες των Εγγλέζων, ύστερα πράκτορες των ξενοδόχων της Αγίας Νάπας μέχρι που θρησκευτικοί ηγέτες μάς ευλόγησαν σαν «ναρκομανείς και παλιογυναίκες». Αυτή η γωνιά της Κύπρου διατηρείται ως αιχμή του δόρατος για μιαν ανθρώπινη και αειφόρο ανάπτυξη χάρη στους περιβαλλοντιστές και οικολόγους και την εθελοντική τους δράση, μέσα από τις οργανώσεις τους, την Ομοσπονδία, το Κίνημα των Οικολόγων. Δεν ξέρουμε τι θα πούνε σήμερα αρμόδιοι και αναρμόδιοι (το ‘χει η Μέρα) δεν περιμένουμε, όμως, πως αυτή η μακρά προεκλογική περίοδος μπορεί να φέρει μια καλή λύση για την περιοχή και τους ανθρώπους της. Αντίθετα…

Στην άλλη άκρη, τη Χερσόνησο της Καρπασίας, φαίνεται να προχωρούν οι προετοιμασίες για εγκατάσταση στρατιωτικής βάσης της Τουρκίας. Κι είναι μαζί όλη η αλλοίωση του δομημένου περιβάλλοντος, η αλλαγή των τοπωνυμίων κι οι άνθρωποι που ζούνε εκτός ευρωπαϊκού κεκτημένου. Εκεί, όμως, είναι η κατοχή. Ελεύθερα είναι μόνο τα συμπαθητικά γαϊδούρια κι αυτά, κατά καιρούς, όχι αναίμακτα…

Τώρα πια είναι πολλοί που μιλούν για Πράσινη Ανάπτυξη, για τις χιλιάδες των δέντρων που θα φυτέψουν, για τον περιφερειακό ρόλο που διεκδικεί η Κύπρος ενάντια στην κλιματική κρίση (πριν συντονίσουμε τους άλλους ας κάνουμε κάτι χειροπιαστό εντός!), για τις περιβαλλοντικές μελέτες που συχνά αποτελούν άκομψη δικαιολόγηση καταστροφικών «αναπτυξιακών» προτάσεων. Τα έχει αυτά η Μέρα, μην ενθουσιαστείτε. Καλύτερα να ακούσετε τις δηλώσεις αυτές, ελέγχοντας αν πάλι μας λένε ψέματα ή τη μισή αλήθεια…

Ξημερώνοντας η Μέρα Περιβάλλοντος, προλαβαίνετε την εκδήλωση μπροστά από τη Ρωσική Πρεσβεία, σήμερα στις 10 το πρωΐ, ενάντια στον πόλεμο και τον πυρηνικό σταθμό που κτίζεται στο Ακκουγιού, μια δρασκελιά από την κατεχόμενη Κερύνεια. Το παλιό διαχρονικό σύνθημα ενάντια στον πόλεμο, γίνεται πάλι και αντιπυρηνικό…

ktsimillis@cytanet.com.cy

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.