Μετααποικιακές φιέστες στο Λονδίνο: Καιρός για μια ισορροπημένη σχέση

Horse Guards are seeing in the Mall decorated with flags from countries of the Commonwealth during the Commonwealth Heads of Government Meeting in London, Britain, 16 April 2018. Commonwealth leaders are meeting in London from 19-20 April 2018. The leaders will address global issues such as climate change, building resilience in small states, trade and sustainable development, the empowerment of youth, gender equality and human rights. EPA-EFE/FACUNDO ARRIZABALAGA

Του Κώστα Βενιζέλου

Πραγματοποιείται  αυτή την εβδομάδα στο Λονδίνο η Συνάντηση των Αρχηγών Κυβερνήσεων της Κοινοπολιτείας (CHOGM), στην οποία θα συμμετάσχει και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης. Πενήντα τρεις ηγέτες κρατών-μελών θα μετέχουν στις εργασίες ενώ πολλές θα είναι οι ομάδες εργασίας που θα λειτουργήσουν για συζήτηση διαφόρων θεμάτων, «κοινού ενδιαφέροντος». 

Πέντε ημέρες θα διαρκέσει η σύνοδος και θα πρέπει πρωτίστως να επιχειρηματολογήσει κάποιος γιατί μια χώρα, κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να εξακολουθεί να συμμετάσχει σε ένα Οργανισμό, που αποτελεί μεταποικιακό κατασκεύασμα της ξεδοντιασμένης βρετανικής αυτοκρατορίας. Ποια είναι η σκοπιμότητα, να μετάσχουν οι ηγέτες τόσο κρατών σε μια φιέστα μιας χώρας, που εξακολουθεί να θεωρεί πως «τα περασμένα μεγαλεία» δεν έχουν περάσει; Μια χώρα που με όρους φολκλόρ συντηρεί μέσα από αυτές τις συνάξεις ζωντανό το θεσμό της βασιλείας.

Η βασίλισσα, όπως  είναι γνωστό, παραμένει αρχηγός της Κοινοπολιτείας! Συντηρεί μέσα από όρους φολκλόρ ένα θεσμό, αυτό της Κοινοπολιτείας, που θα έπρεπε να κλείσει από τότε που κατέρρευσε και η πολιτική των αποικιών και των… ναυμαχιών. Θα μπορούσε κανείς να προσφύγει στο τετριμμένο πλην όμως ξεπερασμένο επιχείρημα, πως  «αξιοποιούμε κάθε διεθνές φόρουμ» για να… προβάλουμε το Κυπριακό. Αυτό δεν το πιστεύουν ούτε αυτοί, οι οποίοι το επικαλούνται. Είναι ξεκάθαρο πως επαφές του ποδαριού ή αυτές που γίνονται για φωτογραφίσεις, για τον Τύπο δηλαδή,  δεν αποδίδουν. Οι συνομιλητές δεν θυμούνται στο τέλος της ημέρας τι άκουσαν και τι απάντησαν στις τόσες και τόσες επαφές που είχαν.

Συνεπώς, αν θέλουμε να γίνεται δουλειά για το Κυπριακό υπάρχουν πολλοί τρόποι και μέθοδοι. Αν, δηλαδή, συμμετέχουμε στην Κοινοπολιτεία επειδή είμαστε κάποτε αποικία των Βρετανών, γιατί δεν διατηρήσαμε κανάλια επικοινωνίας με τους Αδέσμευτους; Και γιατί δεν ζητάμε να συμμετάσχουμε και σε άλλους Οργανισμούς; Προφανώς επειδή από τη στιγμή που έχουμε ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτόματα αποχωρήσαμε από τους Αδέσμευτους. Χάθηκε η ιδιότητα του κράτους-μέλους. Για την Κοινοπολιτεία δεν ισχύει αυτό.

Το Λονδίνο θεωρεί πως με αυτό το κατασκεύασμα μπορεί να ασκεί την επιρροή του στις πρώην αποικίες του και να συντηρεί κάποια κατάλοιπα της πάλαι ποτέ ισχυρής παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Το Λονδίνο επιχειρεί με κάθε μέσω να αποτρέψει την αποαποικιοποίηση των πρώην αποικιών της. Η Κύπρος βίωσε και βιώνει αυτές τις μεθοδεύσεις, ενδεχομένως περισσότερο από κάθε άλλη χώρα που πέρασε από τη βρετανική κατοχή. Γιατί μέχρι και σήμερα βρίσκουμε μπροστά μας τις μεθοδεύσεις, τις αγγλικές τρικλοποδιές.

Πέραν από όλα αυτά υπάρχει σήμερα μια άλλη διάσταση. Είναι σαφές πως με το Brexit τα πράγματα αλλάζουν. Η Κύπρος έχει συμφέροντα με τη Βρετανία. Πέραν του ρόλου της στο Κυπριακό ( παραμένει λεγόμενη εγγυήτρια δύναμης), μεγάλος αριθμός Κυπρίων ζει μόνιμα εκεί, σημαντικός αριθμός φοιτητών σπουδάζει, υπάρχει μόνιμα μαζικό τουριστικό ρεύμα προς την Κύπρο, οι εμπορικές μας σχέσεις εξαιρετικά καλές κλπ. Μετά την έξοδο της Βρετανίας από την Ε.Ε. η Κυπριακή Δημοκρατία καθίσταται ποιο σημαντική για το Λονδίνο, επειδή εμείς θα είμαστε εντός κι αυτοί έκτος. Αυτό προσφέρει δυνατότητες και αποτελεί ευκαιρία για μια πιο ισορροπημένη σχέση.

Τώρα με το Brexit, ο  καιρός είναι κατάλληλος για να γίνουν κινήσεις, μελετημένες και ορθολογιστικές. Να  γίνει μια αξιολόγηση, που θα λαμβάνει υπόψη όλο το φάσμα των σχέσεων και των συμφερόντων. Να ληφθεί υπόψη η παρουσία των Βάσεων και η λεγόμενη εγγυητική ιδιότητα της Βρετανίας και  γενικότερα ο διαχρονικός  ρόλος της στο Κυπριακό όπως επίσης και η σχέση της με την Τουρκία. Έχουμε πλεονεκτήματα, τα οποία διευρύνονται μετά το Brexit. Κι αυτά ενδεχομένως να μην αξιοποιούνται μέσα από κοινοπολιτειακές φιέστες. Μια ισορροπημένη σχέση χρειάζεται.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *