Μετράμε νεκρούς σε ακήρυκτο πόλεμο: Να αφήσουν τους έντιμους αστυνομικούς και τους ευσυνείδητους υπαλλήλους να κάνουν σωστά τη δουλειά τους

Μέτρα για την οδική ασφάλεια λαμβάνει η κυπριακή αστυνομία. Φώτο philenews

Του Πανίκου Παναγιώτου Δεν σκοτώνονται μόνο άτομα που δεν έχουν οδική συνείδηση. Τις περισσότερες φορές σκοτώνονται συνεπείς οδηγοί και προσεκτικοί πεζοί από άτομα που δεν έχουν οδική συνείδηση. Κι όσο η πολιτεία αδυνατεί να αντιμετωπίσει δραστικά αυτό το φαινόμενο, ο αριθμός των νεκρών στην άσφαλτο θα παραμένει μεγάλος. Σύμφωνα με τις ετήσιες στατιστικές για τα οδικά τροχαία ατυχήματα σε όλο τον κόσμο, περίπου 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι σκοτώνονται κάθε χρόνο σε τροχαία ατυχήματα, κατά μέσο όρο 3.287 θάνατοι την ημέρα, ενώ 20 έως και 50 εκατομμύρια τραυματίζονται ή μένουν παραπληγικοί.

Περισσότεροι από τους μισούς θανάτους από τροχαία ατυχήματα σημειώνονται σε νεαρούς και ενήλικες ηλικίας 15-44 ετών. Τα τροχαία ατυχήματα αποτελούν την 9η κύρια αιτία θανάτου, αντιπροσωπεύοντας το 2,2% του συνόλου των θανάτων σε παγκόσμιο επίπεδο και είναι η κύρια αιτία θανάτου σε νέους ηλικίας 15-29 ετών και η δεύτερη αιτία σε άτομα ηλικίας 5-14 ετών.

Η Κύπρος θα μπορούσε να καταταχθεί στις πρώτες χώρες με τους περισσότερους νεκρούς από τροχαία με βάση το πληθυσμιακό ποσοστό. Αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η Κύπρος δεν είναι μια φτωχή ή υπανάπτυκτη χώρα, αποτελεί έγκλημα η αποτυχία αντιμετώπισης της μάστιγας των τροχαίων δυστυχημάτων, που, στην ουσία, εξελίχθηκε σε εθνικό ζήτημα. Για την καλλιέργεια οδικής συνείδησης και ασφάλειας στους δρόμους απαιτούνται πολλά μέτρα, όπως: διδασκαλία στα σχολεία, ενημέρωση του κοινού, επιβολή αυστηρών προστίμων, έλεγχος καταλληλότητας των οχημάτων, βελτίωση του οδικού δικτύου, αύξηση των ελέγχων άλκοτεστ και νάρκοτεστ, τοποθέτηση συστημάτων φωτοεπισήμανσης κι άλλα. Σε πολλές χώρες που τοποθετήθηκαν κάμερες τα δυστυχήματα μειώθηκαν από 30 έως 50%. Το ίδιο συνέβη και στην Κύπρο. Δεν το λέμε εμείς, το ανέφερε αξιωματούχος της Αστυνομίας, ο οποίος δήλωσε ότι «στο παρελθόν, όταν λειτουργούσαν οι κάμερες και στην Κύπρο, είχε καταγραφεί μείωση των τροχαίων δυστυχημάτων μέχρι και 50%». Αν, λοιπόν, η Κύπρος ήταν ένα κανονικό κράτος, όπως θέλουμε να φτιάξουμε με τους Τουρκοκυπρίους, θα έπρεπε για κάθε νεκρό να επιβάλλεται και μία ποινή σε κάθε αρμόδιο αυτής της τραγελαφικής κατάστασης.

Όσα μέτρα και να ληφθούν, αν δεν αφήσουν τους έντιμους αστυνομικούς και τους ευσυνείδητους υπαλλήλους στις αρμόδιες υπηρεσίες να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, χωρίς παρεμβάσεις για χατίρια και διακρίσεις, χωρίς διαφθορά και πολιτικά παιχνίδια, τίποτα δεν θα αλλάξει και θα συνεχίσουμε να μετράμε νεκρούς σ’ έναν ακήρυκτο πόλεμο, με ανυπολόγιστο ανθρώπινο, κοινωνικό και οικονομικό κόστος, αλλά κυρίως με αμέτρητο πόνο και συνεχείς τραγωδίες.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *