Μίκης Θεοδωράκης, πώς τον αδικούμε

Του ΑΓΙ ΑΓΑΠΙΟΥ

Με αφορμή τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη, και τις αναφορές που έγιναν, αποστέλλω αυτή την επιστολή/κείμενο για να μοιραστώ τη σκέψη μου που σχετίζεται με το ότι προσωπικά θεωρώ ότι όσοι ασχολούμαστε με τη μουσική είτε ως ακροατές, ειδικοί κ.λπ. τον αδικούμε ως καλλιτέχνη και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Γι’ αυτό ίσως άθελά του να συνέτεινε και ο ίδιος ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης.

Με τη σκέψη μου αυτή σε καμία περίπτωση δεν επιχειρώ να αμφισβητήσω ή μειώσω την προσφορά του γιατί αυτή δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση και θα ήταν το λιγότερο βλακεία από μέρους μου. Αντίθετα νομίζω ότι βοηθά στην ανάδειξη του έργου του Μίκη Θεοδωράκη.

Το πιο πάνω γράφεται γιατί το έργο του Μίκη Θεοδωράκη που παρουσιάζεται είτε σε συναυλίες, εκδηλώσεις και άλλα προγράμματα, αφορά το έργο που ο ίδιος έγραψε σε συγκεκριμένη περίοδο, δηλαδή μέχρι το 1975. Από εκεί και πέρα δεν υπάρχει Μίκης Θεοδωράκης ή στην πραγματικότητα το έργο αυτό παραμένει άγνωστο στο ευρύ κοινό.

Λόγω του ότι υπάρχει ουσιαστικό και ποιοτικό έργο και για την περίοδο μετά το 1975 πιστεύω ότι θα πρέπει οι ειδικοί για θέματα μουσικής να δημιουργήσουν ένα Ίδρυμα προβολής του έργου του Μίκη Θεοδωράκη και για την περίοδο μετά το 1975 για να γίνει γνωστό στο ευρύ κοινό, και είμαι σίγουρος ότι όπως αγκαλιάστηκε η μουσική του για την περίοδο μέχρι το 1975 με τον ίδιο τρόπο θα αγκαλιαστεί και το έργο του που έγραψε και μετά το 1975.

Το πιο πάνω ίσως να είναι η ανταποδοτική προσφορά όσων είναι ειδικοί για τη μουσική σε σχέση με τα όσα ο ίδιος έκανε και πρόσφερε.

*Δικηγόρος, πρώην βουλευτής

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *