Μνημόσυνο στον Πολύδωρο Πετάση και η διάψευση της σκόπιμης γενικότητας του “εκαναμε και εμείς”

Από την κηδεία των 14 παιδιών στα κατεχόμενα. Φωτογραφία Φιλελεύθερος

Του ΝΕΑΡΧΟΥ ΠΑΛΑ

Με αφορμή το  δημοσίευμα του Φιλελευθέρου ( Κηδεία 14 Τ/κ παιδιών στη Μάραθα από τις σφαγές του ’74 (εικόνες), ημερ. 29.12.2020 ) θα ήθελα να μοιραστώ μαζί με τους αναγνώστες σας  ένα επεισόδιο που, ενώ είναι αρκετά γνωστό στις περιοχές μας, στη ορεινή  Πάφο, φαντάζομαι ότι θα είναι άγνωστο στην συντριπτική πλειοψηφία των Κυπρίων.  Μάρτυρες οι Τ/Κ των Κάτω Αρόδων που τώρα ζουν στα κατεχόμενα.

Το 1974, μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης φάσης της  τουρκικής εισβολής, ένοπλη  φάλαγγα  Ε/Κ  ξεκίνησε με άγριες διαθέσεις από την περιοχή της  Λάρας προς τις Κάτω  Αρόδες ( Τ/Κ χωριό), με σκοπό την δια βίας παράδοση των Τ/Κ οι οποίοι φοβήθηκαν για τα χειρότερα.

Την  πρόθεση τους,  πληροφορήθηκε έγκαιρα ο μ. Πολύδωρος Πετάσης, παράγοντας και επί τριάντα χρόνια Κοινοτάρχης του Ε/κ χωριού των Πάνω Αρόδων ( σημ:  Είχε υποβάλει   παραίτηση από Κοινοτάρχης κατά την περίοδο του Απελευθερωτικού Αγώνα) που είναι σχεδόν ενωμένο με το Τ/Κ χωριό Κάτω Αρόδες.   Οι Τ/Κ  είχαν προλάβει να ειδοποιήσουν τον Πολύδωρο Πετάση για τον κίνδυνο που διέτρεχαν.  Ο Πετάσης, χωρίς  κανένα δισταγμό, κατευθύνθηκε προς συνάντηση των ενόπλων  πριν καν  προσεγγίσουν το χωριό και ζήτησε εξηγήσεις από τον επικεφαλής τους.  Αφού αντιλήφθηκε τι θα μπορούσε να συμβεί τους είπε:

« Αν αυτό που πάτε να κάνετε θα ωφελέσει κατά ένα ιώτα τους Ελληνοκύπριους  ή κάποιον εθνικό στόχο, τότε εγώ ο ίδιος θα  μπώ επικεφαλής σας.  Αν όμως, ήλθατε εδώ για να σκοτώσετε αθώους ανθρώπους, τότε, εγώ ο ίδιος, θα τεθώ επικεφαλής των αμυνομένων Τουρκοκυπρίων συγχωριανών μου».

Οι ένοπλοι, είχαν μόλις αντιληφθεί ότι  βρέθηκαν  αντιμέτωποι με ένα τοπικό ηγέτη που είχε ήθος κι ανάστημα και  ο οποίος ήταν αποφασισμένος να μετατρέψει σε  πράξεις τα λόγια του. Χωρίς δεύτερες σκέψεις, έκαναν επαναστροφή  κι εγκατέλειψαν το εγχείρημα τους.

Ο μ. Πολύδωρος Πετάσης, αρχικά από την Κυθραία, εξορίστηκε στις Αρόδες το 1930 απο τους Βρετανούς αποικιοκράτες γιατί ανέπτυξε εθνική δράση κατά του Στέμματος. Ακολούθως, εξορίστηκε στην Μουσουλίτα.  Έζησε στις Αρόδες όπου δημιούργησε οικογένεια κι έκτισε το σπίτι του στο κέντρο του χωριού δίπλα από την εκκλησία.  Το σπίτι, ανήκει σήμερα  στον γιό του, Δρα Άρη Πετάση, που συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση να έχει  αναρτημένη  την ελληνική σημαία σε κάθε εθνική εορτή.

Ενωτικός και υπέρμαχος της ελευθερίας, ο Πολύδωρος Πετάσης τιμήθηκε για την συνεισφορά του στον Αγώνα του 55-59 αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε σπό του να είχε δημιουργήσει αγαστές και φιλικές σχέσεις με τους Τουρκοκύπριους της περιοχής,  οι οποίοι τον αγαπούσαν,  τον σέβονταν και τον εκτιμούσαν. Χαρακτηριστικό, ήταν το παράδειγμα όταν- μετά την μετακίνηση τους στα κατεχόμενα ένα χρόνο μετά την εισβολή- οι Τουρκοκύπριοι, τον μοναδικό  που εμπιστεύθηκαν  για πάρει, εκ μέρους τους, την τελική εκκαθάριση μαζί με την κρατική επιχορήγηση για τα σταφύλια τους, ήταν τον Πολύδωρο Πετάση! Τους δικαίωσε: Μερίμνησε να πληρωθούν μέχρι και το τελευταίο γρόσι ενώ ζούσαν στα κατεχόμενα όπου είχαν μεταφερθεί δια της βίας.

Ο Πολύδωρος Πετάσης, με τις ενέργειες του και  καθόλην την διάρκεια της ζωής του, υπήρξε  ένα  λαμπρό  παράδειγμα προς μίμηση. Έντιμος πατριώτης  και ηθικός άνδρας -και  χωρίς εκπτώσεις απο τα εθνικά του πιστεύω και  ιδανικά- δεν άφησε  τον θυμωμένο Έλληνα μέσα του να υποβιβάσει και να υποβαθμίσει  τον άνθρωπο Πετάση. Ο λόγος ήταν ό,τι δεν ήταν μόνο Έλληνας, κατ’ όνομαν.  Ήταν ένας σωστός Έλληνας που απεκτησε κύρος και ήθος από την οικογενειακή του παράδοση, τους προγόνους  του και  την ελληνική του παιδεία.

Σε καμία περίπτωση, ένας Πολύδωρος Πετάσης θα άφηνε  να γίνει μάρτυρας  μιας επαίσχυντης πράξης γιατί ήταν μέτοχος  ενός βασικού αξιώματος: Το ελληνικό πνεύμα σέβεται την ανθρώπινη ζωή ανεξαρτήτως εθνικότητας

Το κείμενο αυτό ας αποτελέσει μνημόσυνο για τον Πολύδωρο Πετάση, ένα σωστό Έλληνα της Κύπρου

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *