Μπορεί η «απειλή της φύσης» να καθορίσει το εκλογικό αποτέλεσμα στις ΗΠΑ το 2020;

Διαδηλωτές για την κλιματική αλλαγή διαμαρτύρονται στο φεστιβάλ Glastonbury στο Πίλτον Σόμερσετ, στη Βρετανία. EPA, NEIL HALL

Του ΠΑΝΙΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Η κλιματική αλλαγή αποτελεί πλέον βασικό θέμα συζήτησης στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2020. Η εκδήλωση ακραίων καιρικών φαινομένων με καταστροφικές συνέπειες για αρκετές περιοχές των ΗΠΑ, καθώς και τα εφιαλτικά σενάρια, όπως καταγράφονται σε νέες επιστημονικές μελέτες, έχουν δημιουργήσει μια νέα κατάσταση πραγμάτων στην πολιτική ζωή της χώρας.

Και ανάμεσα σ’ αυτά, κυκλοφορούν μύθοι και κινδυνολογίες, με αποτέλεσμα μεγάλη μερίδα πολιτών να μη μπορεί να ξεχωρίσει τις αλήθειες και τα ψέματα για την κλιματική αλλαγή. Άλλωστε, πανίσχυρα λόμπι προώθησης επιχειρηματικών, γεωπολιτικών και ενεργειακών συμφερόντων εργάζονται συστηματικά και προς τις δυο κατευθύνσεις, τόσο για την στήριξη ιδεών, νομοσχεδίων και αποφάσεων για την κλιματική αλλαγή, όσο και απόψεων ή συνωμοσιολογικών θεωριών περί «κατασκευασμένης προπαγάνδας» για το κλίμα.

Πρόσφατα, ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ και υποψήφιος για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος, Τζο Μπάιντεν, «αναγκάστηκε» (λόγω επικρίσεων που δέχθηκε για «συντηρητικές απόψεις» σ’ αυτά τα ζητήματα) να παρουσιάσει «μεγαλόπνοο σχέδιο» για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, το οποίο περιλαμβάνει επενδύσεις ύψους 1,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ώστε μέχρι το 2050 να παράγεται 100% καθαρή ενέργεια με μηδενικές εκπομπές καυσαερίων.

Τον Ιούνιο του 2017, λίγους μήνες μετά την ανάληψη των προεδρικών καθηκόντων του, ο Ντόναλντ Τραμπ, τηρώντας την προεκλογική υπόσχεσή του, είχε ανακοινώσει την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα.

Ο Ρεπουμπλικανός ένοικος του Λευκού Οίκου έκανε λόγο για μία συμφωνία οικονομικά επιζήμια, ιδιαίτερα για την τσιμεντοβιομηχανία, τον άνθρακα, τον χάλυβα, το χαρτί, με συνολικές απώλειες σε θέσεις εργασίας της τάξης των 3 εκατομμυρίων αφού θα έκλειναν εργοστάσια και θα χάνονταν θέσεις εργασίας στην Αμερική προς όφελος άλλων χωρών, όπως υποστήριξε, λέγοντας ότι θα επαναδιαπραγματευτεί για μια «πιο δίκαιη συμφωνία».

Ο Μπάιντεν, ο οποίος μέχρι στιγμής προηγείται στις δημοσκοπήσεις ανάμεσα σε 23 υποψηφίους για το χρίσμα των Δημοκρατικών, σκοπεύει να βρει «μετριοπαθή προσέγγιση», όπως δήλωσε εκπρόσωπός του. Από τη μια να ικανοποιήσει την «αριστερή πτέρυγα» του κόμματός του και τους οικολόγους που τον επικρίνουν ότι ασπάζεται «ρεπουμπλικανικές απόψεις» για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και από την άλλη να βρει τρόπους για να μην χάσει τις ψήφους των εργατών στη βιομηχανία του άνθρακα και του χάλυβα που συνέβαλαν, όπως εκτιμάται, στην εκλογή του Τραμπ το 2016.

Πέρα όμως από τις ισορροπίες που προσπαθούν να κρατήσουν υποψήφιοι για την προεδρία των ΗΠΑ, η αίσθηση της επείγουσας ανάγκης, που αισθάνονται οι περισσότεροι Αμερικανοί για λήψη άμεσων μέτρων με σκοπό να προληφθούν χειρότερες καταστροφές, αναβαθμίζει το ζήτημα της κλιματικής αλλαγής στην προεκλογική περίοδο.

Οι υποψήφιοι νιώθουν «πιεσμένοι» για να παρουσιάσουν ξεκάθαρες απόψεις. Ακόμα και στο ρεπουμπλικανικό χώρο εμφανίζονται φωνές ενάντια στην πολιτική Τραμπ, με την οποία προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η κλιματική αλλαγή «είναι ψέμα και απάτη». Τα τελευταία δύο χρόνια, στις ΗΠΑ συνέβησαν πρωτοφανείς πλημμύρες, μεγάλες ξηρασίες, καταστροφικές πυρκαγιές, ασυνήθιστοι φονικοί ανεμοστρόβιλοι και τυφώνες.

Η εκστρατεία «Green New Deal», στην οποία πρωτοστατεί η 29χρονη Δημοκρατική βουλευτής από τη Νέα Υόρκη, Αλεξάνδρια Οκάσιο-Κορτέζ, λειτουργεί ως «μοχλός πίεσης» ειδικά προς τους υποψήφιους για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Πρόκειται για ένα «πράσινο νέο συμβόλαιο», για ένα «μεγάλο, τολμηρό μετασχηματισμό της οικονομίας», ώστε να αντιμετωπίσει τις «δίδυμες κρίσεις» της ανισότητας και της κλιματικής αλλαγής, όπως θεωρούν οι εμπνευστές του, προτάσσοντας την αξιοπρεπή εργασία και την καθαρή ενέργεια.

T-shirts και αυτοκόλλητα προς πώληση του «δρόμου προς μια πράσινη νέα διαπραγμάτευση» στο Cramton Auditorium του Πανεπιστημίου Howard στην Ουάσιγκτον, DC, ΗΠΑ. EPA,ERIK S. LESSER

Οι απώλειες χιλιάδων ανθρώπινων ζωών και η δημιουργία στρατιών αστέγων από τα ακραία καιρικά φαινόμενα, το ανυπολόγιστο κόστος στην αμερικανική οικονομία και οι τεράστιες ζημιές στις υποδομές δεν αφήνουν πια περιθώρια για πολιτικές υπεκφυγές και θεωρίες περί ανύπαρκτης κλιματικής αλλαγής. Κατά την προεκλογική περίοδο το 2016, τα θέματα της υπερθέρμανσης του πλανήτη συζητήθηκαν ελάχιστα μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και της Χίλαρι Κλίντον.

Οι εμπειρογνώμονες στον τομέα του κλίματος αποδίδουν το έντονο ενδιαφέρον που παρατηρείται σήμερα, εν όψει των εκλογών του 2020, σε διάφορους παράγοντες, μεταξύ των οποίων και η επίσημη έκθεση του Διακυβερνητικού Συνασπισμού για την Κλιματική Αλλαγή (τον περασμένο Οκτώβριο), σύμφωνα με την οποία προβλέπονται καταστροφικές επιπτώσεις πολύ ταχύτερα από ό, τι είχε προβλεφθεί προηγουμένως.

Ορισμένοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι αν στις προεδρικές εκλογές του 2016 το αποτέλεσμα καθορίστηκε από τη «ρωσική παρέμβαση», στις εκλογές του 2020 το αποτέλεσμα ενδέχεται να καθοριστεί από την «απειλή της φύσης».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *