Να τα πούμε, να τα πούμε; Η υπόθεση της ειρήνης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της κλιματικής κρίσης, της επιβίωσης των ανθρώπων, του σεβασμού των δικαιωμάτων τους παραμένει μια ανοιχτή πρόκληση!

Η φωτογραφία που ανήρτησε το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών. Η Λευκωσία με μιναράεδες και τουρκικές σημαίες. Και πίσω ο κατεχόμενος Πενταδάκτυλος. Φωτογραφία via του υπουργείου Εξωτερικών της Γαλλίας

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΤΣΙΜΙΛΛΗ

Καλή να ΄ναι η χρονιά που μας ήρθε, μια ευχή είναι αυτή και τη χρειαζόμαστε. Χρειαζόμαστε πολλές ευχές (παλιά η συνήθεια!) για να πορευτούμε, είναι και δύσκολο αυτό το νέο ξεκίνημα.Πώς ξημέρωσε, αλήθεια, η νέα χρονιά; Ανησυχητικές οι στατιστικές κρουσμάτων κορωνοϊού, πολλές απαισιόδοξες οι προβλέψεις, άγνωστος ο αριθμός των ανανεωτικών εμβολιαστικών δόσεων που μάς περιμένουν, πολλά τα κρούσματα διαφθοράς, πολλές και οι απορίες που έχουμε, πολλές όμως και οι ελπίδες! Δεκατέσσερεις σχεδόν μήνες πριν τον Φλεβάρη 2023 και οι υποψήφιοι για την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι κιόλας πολλοί σέ ένα ανοιχτό, όπως φαίνεται, κατάλογο. Ανοιχτό για όσους θα προστεθούν μα και για όσους, μετά από μια διερευνητική εμφάνιση σε δημοσιεύματα, θα αποχωρήσουν διακριτικά. Μακρά λοιπόν η προεδρολογία που, πολύ πιθανόν, θα υπηρετήσει κι αυτή περισσότερο τον στόχο της εκλογής και της κομματικής (μετά συνεργαζομένων) αντιπαλότητας και λιγότερο την προβολή συγκεκριμένων απόψεων και επεξεργασμένων προτάσεων για τα προβλήματα του τόπου. Η διαδικασία, γνωστή και από προηγούμενες εμπειρίες, αναμένεται πως θα επιβεβαιώνει σε κάθε βήμα της τις «ενόψει εκλογών» σκοπιμότητες. Αυτή τη φορά, η ύπαιθρος θα ζήσει περισσότερες μέρες φολκλορικής δημοσιότητας με επισκέψεις υποψηφίων και τα κανάλια της συνοδείας να καταγράφουν τις όψιμες απόψεις περί αποκέντρωσης της ανάπτυξης, τις εισηγήσεις για διάφορα είδη καλλιεργειών και άλλα βουκολικά. Μπορεί ο πρώτος διδάξας να προηγείται ήδη στο πεδίο αυτό αλλά δεν τον λες και φαβορί… Στο μεταξύ με το που θα ολοκληρωθεί και ψηφιστεί από τη Βουλή το θεσμικό πλαίσιο για τη μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, θα αρχίσει ο άλλος προεκλογικός κύκλος, με υποψήφιους για νέους ρόλους τοπικών αρχόντων στον άγνωστο, ακόμα, αριθμό δήμων που θα προκύψουν από ασαφείς απόψεις, τοπικιστικά πείσματα και συμβιβασμούς. Πόσοι, άραγε, θα είναι οι ετοιμοπόλεμοι που όμως κι αυτοί θα κατέλθουν χωρίς προπόνηση σε στίβους πολύ μεγαλύτερους από τους μέχρι τώρα γνώριμους;

H αυθαιρεσία και η διαφθορά λες κι εύχονται η μια στην άλλη «καλή χρονιά». Είναι φανερό πως εννοούν πως θα τα καταφέρουν και φέτος! Άλλοτε με τρόπο αυθάδη, άλλοτε με προσεγμένη μεθόδευση. Οι απώλειες, άμεσες ή παράπλευρες, είναι ποικίλες – στην οικονομία, το περιβάλλον, την κοινωνία, τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά μας. Χρειάζεται εγρήγορση των πολιτών, ατόμων και ομάδων κι αμφισβήτηση τεκμηριωμένη. Δεν βοηθάνε οι κουρασμένοι και οι απογοητευμένοι ούτε όσοι έχουν θεωρήσει πως «δεν γίνεται τίποτε». Η αδράνεια αποτελεί λίπασμα για την αυθαιρεσία και τη διαπλοκή. Και, ναι, είναι δύσκολο να κερδηθεί μια μάχη αλλά το ξέρουμε πως ουδεμία μάχη κερδίζεται χωρίς να έχει ξεκινήσει…

Οι ειδήσεις μιλούν ξανά για μια ακόμα έκρηξη της κατοχικής Τουρκίας που κατηγορεί τους Ελληνοκύπριους (έτσι περιγράφουν την Κυπριακή Δημοκρατία) και την Ελλάδα πως «παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο»! Αυτή είναι η αναίδεια μιας χώρας που κατέχει με τη βία των σαράντα χιλιάδων στρατευμάτων της τη μισή Κύπρο όπου οι Τουρκοκύπριοι ασφυκτιούν μέσα στην κατοχική καθημερινότητα, τη φίμωση και, πιο πρόσφατα, την οικονομική εξαθλίωση, πρόεκταση της σουλτανικής διακυβέρνησης. Αυτή είναι η αυθάδεια μιας χώρας που καταπατώντας τα βασικά δικαιώματα των Ελληνοκυπρίων, ελπίζει πως, με τη δική μας ανοχή, «ευελιξία» και προσαρμοστικότητα, έχουν ξεχαστεί τα γεγονότα και η ιστορική διαδρομή των τελευταίων δεκαετιών. Μήπως, όμως, πράγματι τούς βοηθά η όδευση των συνομιλιών που βασίζεται εν πολλοίς στα αποτελέσματα της εισβολής και της κατοχής (γεωγραφικός διαχωρισμός των Κυπρίων, δημογραφική αλλοίωση, χωριστή διοίκηση σε εθνοτική βάση, χωριστές γλώσσες, μόνιμη παραβίαση δικαιωμάτων), με συζητήσεις για παραλλαγές σφικτής ή χαλαρής ή αποκεντρωμένης ομοσπονδιακής ή συνομοσπονδιακής διευθέτησης αλλά (εδώ νικούμε!) με κάποιες «εδαφικές αναπροσαρμογές»; Είναι σαφής ο εκβιασμός! Θα ΄πρεπε να ξέρουμε πως ο εκβιασμός της ισχύος δεν έχει τέλος. Απόδειξη πως τώρα, κατηγορώντας τους κατεχόμενους πως «παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο» διακηρύσσουν πως η λύση δεν μπορεί να είναι άλλη από τα δυο κράτη… Θα αυτομαστιγωθούμε, άραγε, πάλι λίγο αργότερα μονολογώντας πως «τα δυο κράτη ήταν η τελευταία χαμένη ευκαιρία»;

Οι τελευταίες μέρες του χρόνου σημαδεύτηκαν από τις δραματικές απώλειες ανθρώπων στα παγωμένα νερά της Μεσογείου, το Αιγαίο, το Λιβυκό πέλαγος… Ήταν άντρες, γυναίκες, παιδιά, βρέφη… Μια μαύρη πλαστική σακκούλα για τον καθένα. Τα πτώματα, όσα βρέθηκαν, τοποθετημένα με επιμέλεια στην πιο κοντινή παραλία, αναμένουν το επόμενο στάδιο της διαδικασίας. Αυτό δεν θα πάρει χρόνο, ούτε αποδεικτικά χαρτιά κι άλλα στοιχεία. Ουδείς θα σημειώσει σε ατομικούς φακέλους αν πρόκειται για θύματα πολεμικών συρράξεων, τρομοκρατίας ή λαθρεμπορίου ψυχών, πολιτικοί πρόσφυγες ή οικονομικοί μετανάστες ή, ακόμα, περιβαλλοντικοί πρόσφυγες. Όλοι πάντως είχαν πληρώσει βαρύ το αγώγι για μια άλλη, καλύτερη την περίμεναν, ζωή. Όσοι χάθηκαν, αυτόματα αθωώθηκαν από οποιαδήποτε σκοπιμότητα, θελημένη ή αθέλητη. Τώρα μπορούμε ανώδυνα να δηλώσουμε τον συγκλονισμό μας… Η υπόθεση της ειρήνης, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της κλιματικής κρίσης,  της επιβίωσης των ανθρώπων, του σεβασμού των δικαιωμάτων τους παραμένει μια ανοιχτή πρόκληση!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *